MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Leo
23 mrt 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

Leo moet naar de kapper, zijn weeldige haarbos heeft dringend een kappersbeurt nodig! Op weg naar de kapper verliest Leo heel wat tijd door de vele diersoorten te ontdekken, je zal goed moeten samenwerken om hem tijdig in Bobo’s kapsalon te krijgen!

Alle bostegels vormen een lange weg van Leo’s zetel tot aan het kapsalon. Als je aan de beurt bent speel je één van je vijf handkaarten uit en verplaats je Leo het aantal weergegeven stappen. Draai de tegel waar Leo eindigt om en controleer vervolgens of deze actie je tijd heeft gekost of niet. Als de kleur van tegel overeenkomt met de gespeelde kaart heb je geluk, in het andere geval verlies je – afhankelijk van de tegel – 1 tot 5 uur tijd! Je hebt slechts 12u tijd, want om 20u sluit de kapper. Als de tijd om is worden alle tegels terug naar de boskant gedraaid, groeit Leo zijn haar en worden de kaarten herverdeeld voor de tweede ronde. De spelers trachten zo veel mogelijk van het dierenspoor te onthouden en zo steeds vlotter in de buurt van de kapper te geraken. In het weekend is het kapsalon gesloten, jullie hebben slechts 5 dagen/ronden de tijd om Leo bij de kapper te brengen. Als dat niet lukt zijn jullie onherroepelijk verloren!

Onze mening

Een coöperatief spel gebaseerd op een soort memory, perfect voor kinderen! Speelt jouw zoon of dochter graag memo, hebben ze een goed geheugen en ben je eens toe aan wat anders? Dan is Leo de perfecte oplossing! Dankzij het coöperatieve element kunnen ze elkaar helpen. Als er volwassenen meespelen en hier en daar wat helpen kan het gerust voor de aangegeven leeftijd (6j.)! De illustraties zijn mooi en aantrekkelijk en het verhaal is bovendien heel herkenbaar en verstaanbaar voor jonge kinderen. Voor jonge kinderen is het best een uitdaging om alles te onthouden, als volwassene kan je het mits wat samenwerking gemakkelijk in de tweede ronde uitspelen. Leo won in 2016 heel wat prijzen als beste kinderspel, daar zijn wij het alvast helemaal mee eens!

Conclusie:  Een coöperatief kinderspel waarbij je goed zal moeten nadenken!

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Leo

Auteur: Leo Colovini
Uitgever: Abacusspiele
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 6 jaar

T.I.M.E. Stories: The Marcy Case
12 mrt 2016 door Ralda

Spelbeschrijving (geen spoilers)

The Marcy Case is er eerste uitbreiding op T.I.M.E. Stories, een nieuw scenario dat je net zoals Asylum helemaal kan beleven. Dit scenario speelt zich af in een Amerikaanse stad anno 1992. Marcy, een jonge vrouw, werd ontvoerd. Het is aan jullie team om Marcy én de toekomst te redden van al deze vreemde gebeurtenissen!

We willen jullie de pret niet ontnemen om dit verhaal zelf te ontdekken, daarom geven we in deze spelbeschrijving geen verdere details.

Onze mening

The Marcy Case is een heel ander scenario dan Asylum (basisspel). Je hebt niet het gevoel dat je hetzelfde spel aan het spelen bent, het is allemaal totaal anders. In tegenstelling tot Asylum is het doel hier van in het begin heel duidelijk: je moet Marcy redden. Wat er juist gaande is, waar je haar kan vinden en hoe je haar zal moeten redden blijven grote vraagtekens, maar daar kom je vast snel achter! Het feit dat het doel duidelijker was maakte dit scenario voor ons gemakkelijker dan het vorige, je wist waar je naartoe moest werken zonder zo maar te zitten spelen en je af te vragen “Wat is nu eigenlijk de bedoeling?”. De lay-out (eerder ‘zombie-style’) was mooi, maar toch niet helemaal ons ding. Wij hadden in totaal vier speelsessies/runs nodig om Marcy te redden.

Tenslotte die ene vraag die we altijd krijgen “Is het zijn geld waard, je speelt het maar één keer”. Zoals we ook bij het basisspel al vermeld hebben is dit niet zomaar een spel maar een hele belevenis. Juist, je speelt het maar één keer, maar ga met z’n vier naar de cinema en je ziet de film ook maar één keer. De ene heeft het geld er voor over, de andere niet, dat zal iedereen voor zich moeten beslissen. Het enige wat we kunnen meegeven is dat we tot hiertoe aan beide scenario’s veel plezier beleefd hebben en nog steeds benieuwd zijn naar de volgende scenario’s.

Conclusie: Een geweldig avontuur, ook al lag het thema ons niet helemaal.

Marcy Case

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

The Marcy Case – T.I.M.E. Stories

Auteur: Nicolas Normandon
Uitgever: Space Cowboys
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 90min./sessie
Vanaf 12 jaar

T.I.M.E Stories
02 mrt 2016 door Ralda

Spelbeschrijving (geen spoilers)

T.I.M.E. Stories werd afgelopen jaar in Essen samen met een eerste uitbreiding geïntroduceerd. Inmiddels is er zelfs al een tweede en een derde uitbreiding beschikbaar, en er zullen er zeker en vast nog volgen! Velen dachten (en denken nog steeds): kunnen ze een spel niet meteen compleet maken, waarom moet er echt meteen een aparte uitbreiding volgen? Wel, deze keer heeft dat alles te maken met het unieke concept van T.I.M.E Stories.

De basisdoos van T.I.M.E Stories brengt je al het materiaal dat je nodig hebt om meerdere scenario’s te beleven, één verhaal zit alvast in de doos inbegrepen: Asylum. Elke uitbreidingen bevat een nieuw scenario. Elk scenario bevat een basisruimte met een aantal kaarten die jullie samen mogen doornemen. Je krijgt hier meer informatie over het verhaal, je opdracht en een aantal specifieke gebeurtenissen. Het team zal gedurende het hele spel samen bewegen tussen verschillende ruimtes, binnenin deze ruimtes beweegt uiteraard iedereen apart. Elke locatie wordt voorgesteld door een rij kaarten, door jouw pion bij een bepaalde kaart te zetten mag je de achterkant van die kaart bekijken/lezen. Vervolgens kunnen alle spelers overleggen: vertel wat je ziet en meemaakt, zonder daarbij iets te tonen of de kaart voor te lezen. Als je medespelers dat ene voorwerp zelf willen zien zullen ze dichterbij moeten komen, net als in het echt! Soms zal je voor uitdagingen komen te staan… Kan je die alleen aan of vraag je je medespelers om hulp? Jullie verbruiken één minuut om allemaal tegelijk een actie uit te voeren. Als actie kan je verplaatsen binnen dezelfde ruimte of een uitdaging aangaan. Een uitdaging staat duidelijk uitgelegd op de kaart, soms zal je iets moeten zoeken, andere keren zal je een gevecht of een gesprek aangaan, telkens d.m.v. een dobbelsteenworp. Als beloning van zulke opdrachten krijg je dan weer voorwerpen die je later in het spel nog nodig zal helpen.

Eén speelsessie wordt een ‘run’ genoemd, je zal vast en zeker meerdere runs nodig hebben om het scenario uit te spelen. Een run is ten einde als de opgegeven tijd voorbij is of als alle personages overleden zijn. Naar verwachting heb je 3 tot 5 runs nodig om het eerste scenario ‘Asylum’ uit te spelen. Van zodra je een scenario hebt uitgespeeld ben je in principe niets meer met het spel, eens je de clue weet kan je het uiteraard niet opnieuw spelen.

Onze mening

Nadat je de spelregels van T.I.M.E. Stories gelezen hebt begrijp je er eigenlijk niets van. Oké, je gaat van locatie naar locatie, en je zal uitdagingen aangaan. Maar welke locaties, welke uitdagingen, en wat is in godsnaam de bedoeling van het spel? Leg dat maar even uit aan je medespelers. Voor één keer moet je gewoon aan het spel beginnen en alles op je laten afkomen, het wordt snel duidelijk. Naarmate je meerdere ruimtes ontdekt kom je stilaan te weten wat er gebeurd is en wat er juist van je verwacht wordt. Sommige pistes brengen je op een dood spoor, andere pistes zijn dan weer heel belangrijk. Veel meer uitleg kunnen we niet geven zonder spoilers te verklappen, en dat zou zonde zijn, want het is zo’n leuk avontuur om samen te ontdekken. Het grote nadeel: alles is in’t Engels en er komt echt wel héél veel tekst bij kijken. Voor ons vormde het geen probleem, maar het is een spel dat we om deze reden niet met iedereen kunnen spelen. Het spel voelt aan als een digitaal avonturenspel, maar nu als écht GEZELSCHAP-spel. Jullie beleven dit avontuur samen en hebben elkaars hulp en ideeën zeker nodig om tot het einde te geraken. Daarom zouden we – net zoals in de spelregels – aanraden om dit spel met 3 of 4 spelers te spelen.

Wij hebben inmiddels ook een scenario met twee spelers gespeeld en kunnen dan ook bevestigen dat het verschil met een 3-spelerspel enorm is. Je speelt met twee karakters, die elk ‘gelijktijdig’ hun kaart mogen lezen, en vervolgens ook gelijktijdig moeten beslissen welke actie ze zullen uitvoeren. Hoe je het ook draait of keert: je leest eerst één kaart en beslist in je hoofd min of meer wat je gaat doen, daarna lees je pas de andere kaart. Het voordeel – in onze situatie – van dit tweepersoonsspel is dat je kan doorspelen, je hoeft niet telkens te wachten tot je 3de/4de speler kan langskomen. Het kan perfect, het avontuur blijft even leuk en spannend, maar het speelt gewoon vlotter en aangenamer met een (of twee) speler(s) meer.

Het feit dat je het spel maar één keer kan spelen (ook al ben je met één scenario gemakkelijk 4 à 5u zoet) is jammer, maar hoort nu eenmaal bij het concept. Zoals we van Space Cowboys gewoon zijn krijgen we alweer een mooie inlay, de doos is er op voorzien dat je halverwege een run het spel kan opslaan om een andere keer verder te spelen. Wij vonden het een fantastische ervaring en zijn ondertussen al vol enthousiasme begonnen aan de eerste uitbreiding!

Conclusie: T.I.M.E. Stories is niet zomaar een spel, het is een hele belevenis. Een aanrader!

TIME Stories

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

T.I.M.E. Stories

Auteurs: Peggy Chassenet & Manuel Rozoy
Uitgever: Space Cowboys
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: 90 min.
Vanaf 12 jaar

Pandemic LEGACY
24 jan 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

Pandemic Legacy is gebaseerd op het originele Pandemie. In tegenstelling tot het origineel bestaat deze versie uit een reeks spellen waarin élke beslissing invloed heeft op een volgende speelsessie. Spelers zullen doorheen het verhaal heel wat meemaken: bepaalde steden waar – na een uitbraak – heel wat paniek heerst of die zelfs zullen instorten, personages die gewond – of zelfs vermist – geraken, … Gelukkig zijn er ook positieve gebeurtenissen, zo kan je aan het eind van elk spel een opwaardering kiezen dat een voordeel zal zijn voor de komende sessies. Je hoort het al: de wijzigingen zijn definitief, je kan dit hele verhaal dan ook slechts één keer spelen met jouw exemplaar.

Een kort overzicht van het basisspel

Het originele spel kan je uiteraard ook met deze legacy-versie spelen, ook nadat je het hele legacy-gebeuren hebt uitgespeeld. In Pandemie proberen twee tot vijf spelers de wereld te redden van vier levensbedreigende ziekten. In hun beurt kunnen spelers zich over de wereldkaart verplaatsen en op hun weg ziektekiemen te lijf gaan. Af en toe houden ze halt om een onderzoekstation op te richten, dat is niet alleen handig om te reizen maar ook de plaats waar je medicijnen kan ontwikkelen. Daarvoor heb je uiteraard wel eerst de correcte kaarten nodig, je krijgt er twee aan het einde van je beurt en kan onder bepaalde omstandigheden ruilen met je medespelers. Helaas staat de wereld in tussentijd ook niet stil: er raken steeds meer steden besmet en in de ergste situaties ontstaat er zelfs een uitbraak waarbij ook aangrenzende steden besmet worden. De tijd dringt, slagen jullie er in om alle medicijnen te vinden voor het te laat is?

Pandemic LEGACY

[Er worden geen elementen/gebeurtenissen beschreven die de fun kunnen wegnemen van spelers die dit avontuur nog moeten beleven. Daarom beschrijven we enkel de grote lijn/werking van deze versie.]

Pandemic LEGACY bestaat in een blauwe en een rode doos. Beide exemplaren zijn identiek hetzelfde en hebben helemaal dezelfde inhoud, maar als je het éénmaal hebt uitgespeeld kan je dus een tweede exemplaar kopen om het hele verhaal opnieuw te herbeleven. Het eerste spelletje is quasi identiek aan het origineel, alleen zullen vele gebeurtenissen nu vereeuwigd worden op het speelbord. Zo zal je bij elke uitbraak een sticker bij de getroffen stad moeten kleven om zo aan te geven dat deze stad een hogere paniekstatus heeft. Na één uitbraak zijn er nog geen gevolgen, maar het verbaast je wellicht niets dat dat roze verhaaltje niet kan blijven duren. Na vijf uitbraken is de stad volledig ingestort en heel moeilijk bereikbaar, personages die op het moment van de uitbraak aanwezig zijn raken vermist voor de rest van het verhaal. Er worden 12 maanden gespeeld. Als de spelers de eerste maand succesvol afronden mogen ze meteen de volgende maand spelen, in het andere geval moeten ze eerst een keertje herkansen. De Legacy-stapel is de rode draad doorheen het spel. De bovenste kaart zegt telkens wanneer de volgende kaart van de stapel mag getrokken worden (vb. na het uitvoeren van een bepaalde opdracht, voor de voorbereiding van het spel, na een overwinning,… ). Op deze manier komen er extra spelregels, karakters en stickers in het spel. Af en toe mag je een geheim dossier openen, sommige van die stickers moet je in het regelboek plakken om een goed overzicht te houden van de bijkomende spelregels, anderen dienen dan weer om tijdens het spel te gebruiken. Ook in de 8 zwarte pakketten zitten geheime elementen en speelstukken die na enkele maanden in het spel komen.

Onze mening

Pandemie zit al heel wat jaren in onze collectie en is nog steeds een spel dat we graag op tafel leggen. Het is zo’n type spel waarmee je iedereen kan overtuigen dat een modern gezelschapsspel meer is dan monopoly of levensweg, iedereen kan het en iedereen vindt het (althans hier) goed. Deze LEGACY klonk ons dus als goud in de oren, al hadden we meteen schrik voor het feit waarbij je je bord moet aanpassen en kaarten moet verscheuren. Twee voorzichtige spelertjes bij elkaar die plots stickers op een speelbord moesten plakken? Het was toch even wennen. Het spijtige is natuurlijk dat je het verhaal niet opnieuw kan spelen met dezelfde doos, maar vooraleer het uit is heb je er minstens 12 speelsessies op zitten, en hoogstwaarschijnlijk zijn het er heel wat meer. Op dat moment is het spel zijn geld al waard, deze spannende gebeurtenissen maken het zo uniek dat geen enkel ander spel kan evenaren! Alle bijkomende spelregels en elementen hebben ook zo hun nadelen. Als je het spel een 3-tal weken aan de kant laat liggen om vervolgens verder te willen spelen ben je haast de helft van die nieuwe – en vaak ook kleine – regeltjes vergeten. Er komt soms zoveel bij kijken dat je na een pauze van een aantal weken soms geen zin meer hebt om verder te spelen omdat je dan quasi het hele spelregelboek opnieuw moet doornemen en uitleggen. Toch is dit voor ons maar een klein nadeel, de avonturen die je beleefd zijn gewoon zo spannend en uniek dat we het aan elke spel- (en Pandemie-) liefhebber zouden aanraden. Hou je van avontuur en zit je er niets mee in om het spel (liefst op een korte tijd) heel wat keren te spelen? Dan is deze verrassingsdoos zeker iets voor jou!

Met dank aan Bergsala Enigma!

Met dank aan Bergsala Enigma!

Pandemic LEGACY

Auteur: Rob Daviau & Matt Leacock
Uitgever: Z – Man Games (Bergsala Enigma)
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 60 min.
Vanaf 13 jaar

Little Red Riding Hood
20 nov 2015 door Elsje

Spelbeschrijvingpic2584986_md

De reeks ‘Tales & Games’ is nog volop aan het uitbreiden, Roodkapje is het vijfde sprookje dat werd omgetoverd tot een spel. Zorg ervoor dat Roodkapje het huisje van haar grootmoeder terugvindt voor de wolf alles op stelten zet! De eerste speelmodus is volledig coöperatief, de spelers werken samen om Roodkapje zo snel mogelijk naar haar oma te brengen. In de tweede variant kruipt één speler in de huid van de Wolf, vanaf nu is het allen tegen één!

Als je aan de beurt bent heb je twee opties: verder wandelen of even pauzeren. Om verder te wandelen leg je de volgende kaart van het pad open. Is het nummer groter of gelijk aan het aantal stappen dat je al gedaan hebt? Dan heb je geluk, leg het aantal bloemenfiches op de kaart zoals aangegeven. Sommige locaties hebben extra eigenschappen, zo kan Roodkapje (met nummer 8) alle bloemenfiches op haar pad al omdraaien, voor elke bloem die omgedraaid werd mag ze één stapje vooruit op het speelbord. De kaart met de uil laat je dan weer spieken naar de onderste kaart van de stapel, terwijl de kaart met de wolf alleen negatief is: het getal (0) is lager dan het aantal stappen dat je al gedaan hebt, je wandeling eindigt hier. Je gaat in deze situatie niet vooruit op het speelbord, de wolf gaat daarentegen een stapje dichter richting het huis van de oma. Alle opengedraaide kaarten worden zonder gevolgen weggelegd, de volgende speler zal met een nieuwe wandeling moeten beginnen. Zoals eerder gezegd kan je ook even pauzeren, je legt dan alle kaarten van je huidige wandeling op de aflegstapel, draai eerst alle bloemenfiches om want ook nu gaat Roodkapje één stapje verder per bloemenfiche. Helaas gaat ook de wolf een stap verder bij elke pauze die je neemt. Op een gegeven moment kan je kiezen om een kortere weg te nemen, helaas is dat ook de weg die de Wolf zal nemen, neem jij dat risico?

De variant waarbij één speler in de huid van de wolf kruipt wordt in de spelregels omschreven als gevorderde variant. De wolf zal vanaf nu kiezen in welke volgorde de kaarten worden getrokken. Telkens voordat de actieve speler aan beurt is zal de wolf één kaart voor zich neer leggen, als de actieve speler vervolgens beslist om verder te wandelen is dat de kaart die hij zal moeten nemen. De kaart met Roodkapje ligt nu niet meer tussen de andere kaarten, één keer in het spel kunnen de spelers beslissen om deze kaart te gebruiken tijdens hun wandeling. De kaart dat de wolf gekozen had gaat zonder te kijken naar de aflegstapel. Tenslotte heeft elke speler nu ook een speciale en sterke eigenschap, maar als je deze inzet wordt je kaart omgedraaid en aan de wolf gegeven. Ook hij kan straks profiteren van een goede actie!

In beide spelmodi eindigt het spel wanneer het huisje van de grootmoeder werd bereikt.

Onze mening

We zijn in ieder geval fan van de reeks Tales & Games, al is het maar voor de leuke doosjes en voor de nostalgie van alle sprookjes! De spellen zelf bleken in het verleden niet allemaal hoogvliegers te zijn, maar dit coöperatieve spelletje trok alweer onze aandacht. De ingrediënten bleven hetzelfde: een leuk verhaal (sprookje), eenvoudige spelregels die je perfect aan kinderen kan uitleggen maar voldoende mogelijkheden hebben om iets tactischer te werk te gaan. Dat laatste wordt nu vooral vertaald in de tweede, aangezien er in het standaardspel toch heel wat geluk bij komt kijken. Bij ons was het overwinningspercentage niet zo hoog, wat de herspeelbaarheid in het begin ten goede kwam. Of het spel na de recensie nog vaak op tafel zal komen is maar de vraag, aangezien er in deze categorie vast en zeker betere spellen op de markt zijn. In het standaardspel maakt het aantal spelers weinig uit, of je nu alleen speelt of met vier, het voelt helemaal hetzelfde. De ander variant biedt meer mogelijkheden en uitdaging, maar we zijn gewoon niet zo’n voorstanders van spellen waarbij het “één tegen de rest” is. De lay-out, het materiaal en (niet te vergeten:) de doos zijn alweer van een goede kwaliteit. Ook het meegeleverde sprookje blijven we keer op keer leuk vinden!

Conclusie: Alweer een leuk vervolg van de reeks, maar ook deze keer geen hoogvlieger.

pic2584974_mdLittle Red Riding Hood

Met dank aan IELLO !

Met dank aan IELLO !

Auteur: Annick Lobet
Uitgever: IELLO
Aantal spelers: 1 – 5
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Mysterium
29 okt 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Zo’n 30 jaar geleden kwam een mannelijke dienstbode ongelukkig om het leven. De politie klasseerde het voorval al snel tot een ongeval, maar de vele geruchten doen toch stof opwaaien. Bovendien lijkt het er sterk op dat de geest ons meer kan vertellen over de gebeurtenis, maar die is helaas niet sterk genoeg om veel informatie te geven. We krijgen enkele beelden voorgeschoteld, hoe later het wordt, hoe concreter ons beeld. Slagen we er samen in om te achterhalen wie de moordenaar was, waar het gebeurd is en welk wapen daarvoor gebruikt werd?

Één speler zal tijdens het spel in de huid van de geest kruipen en tips geven aan zijn/haar medespelers. De andere spelers (ook wel mediums genoemd) zullen al deze visioenen moeten ontcijferen. Elk medium zal in een bepaalde richting gestuurd worden, waardoor ze na x-aantal ronden een eigen dossier met verdachten hebben. De geest kan deze dossiers zien achter zijn speelscherm. Tijdens de eerste ronde geeft hij één of meerdere visioenen aan één van de mediums, in de hoop dat dit medium daarmee het bedoelde personage zal beschuldigen. Nadat alle spelers één of meerdere visioenen gekregen hebben wordt de zandloper omgedraaid: ze hebben nu 2 minuten de tijd om een personage in verdenking te stellen. De mediums mogen uiteraard met elkaar overleggen, ze mogen bovendien intuïtiefiches gebruiken om een stelling van een medespeler al dan niet te bevestigen. Als later blijkt dat ze een juiste intuïtie hadden verdienen ze hier punten mee die aan het einde van belang kunnen zijn!

Daarna maakt de geest bekend welke verdenkingen correct waren en welke niet. Bij een correcte keuze krijgen deze mediums de personagekaart voor in hun persoonlijk dossier, zij krijgen tijdens de volgende ronde visioenen om de locatie te bepalen. Alle anderen krijgen tijdens de volgende ronde extra visioenen voorgeschoteld om hun verdachte personage te vinden. De mediums hebben maximaal 7 ronden de tijd om op deze manier hun personage, locatie en moordwapen te identificeren. Als ze daarin geslaagd zijn volgt de tweede fase: de bekendmaking van de dader.

Elke speler heeft inmiddels een eigen dossier opgebouwd, één van deze dossiers bevat de ware dader. Alle verdachten worden dus (met hun locatie en wapen) open op tafel gelegd, elk dossier krijgt een nummer en de geest komt eindelijk te weten wie de echte dader is. Afhankelijk van hun stand op het helderziendheidsniveau (punten die je kon verdienen met je intuïties) krijgen de mediums 1, 2 of 3 visioenen te zien alvorens ze hun stem – anoniem – moeten uitbrengen. Nadat iedereen zijn stem heeft uitgebracht worden de stemmen geteld, het dossier met de meeste stemmen wordt gekozen als dader. De geest zal tenslotte bekendmaken of de echte dader gevat werd of niet. In dat laatste geval zal je moeten wachten tot de volgende Halloween-avond om het mysterie te ontrafelen!

Onze mening

Mysterium trok al lang onze aandacht, we keken er dan ook erg naar uit om het eindelijk te proberen. De doos doet enerzijds vermoeden dat het een wat zwaarder spel is, maar niets is minder waar: Mysterium hoort volledig thuis in de categorie (deftige) partyspellen! Het is aan te raden dat de geest het spel al eerder gespeeld heeft, maar met een goede uitleg kan iedereen gewoon mee aanschuiven. Het thema zorgt er wellicht voor dat de leeftijdsaanduiding 10+ op de doos verscheen, maar tijdens één van onze speelsessies schoof een vijfjarige gewoon mee aan om het spel vervolgens perfect mee te spelen als één van de mediums. Je volgt gewoon je intuïtie, je ziet een prentje en probeert dan te denken over welk personage die tip gaat… dat kan een kind even goed (of soms zelfs beter) als een volwassene. Het feit dat iedereen kan meespelen is goed, want Mysterium wordt er alleen maar beter op met meerdere spelers. Met 2 of 3 spelers speelt elke speler twee mediums, wat volledig af te raden is voor een eerste speelsessie. Bovendien zijn we niet zo’n voorstanders van varianten waarbij je voor twee spelers moet spelen. Met 4 en 5 spelers wordt het alsmaar beter. Met 6 en 7 hebben we helaas nog niet kunnen testen, maar we vermoeden dat het dan minstens even goed moet zijn! De intuïtiefiches mogen niet onderschat worden, het is een groot voordeel als je tijdens de laatste stemming meer dan één visioen te zien krijgt. Mysterium bevat erg mooie illustraties en heel kwalitatief materiaal. Het enige wat we jammer vinden aan de Nederlandse versie: het is eigenlijk een Engelstalige versie met onderaan een blad opgeplakt. Het blad is gerimpeld (door de lijm?) en/of komt los… dat oogt gewoon niet zo mooi. Aan de binnenkant is er gelukkig niets te merken, het spel bevat een mooi, volledig en duidelijk regelboek met Nederlandstalige spelregels.

Conclusie: Mysterium is een leuk partyspel dat je met iedereen kan spelen!

Myserium

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Mysterium

Auteurs: O. Nevskiy & O. Sidorenko
Uitgever: Libellud
Aantal spelers: 2 – 7
Tijdsduur: 42 min.
Vanaf 10 jaar

Pandemic: The CURE
07 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het populaire bordspel ‘Pandemie’ heeft er een nieuw familielid bij: The CURE. Deze dobbelvariant is in grote lijnen gelijk aan het klassieke bordspel. Ook in deze versie gaan alle spelers samen aan de slag in de hoop de vier meest dodelijke ziektes op onze wereld te bestrijden. Daarvoor zullen we voldoende stalen moeten nemen waarmee we met een portie geluk een straf medicijn kunnen brouwen. Vergeet niet om in tussentijd op de oude klassieke manier de ziektes te bestrijden en zo te voorkomen dat het alleen maar erger wordt. Kunnen we samen de mensheid redden of gaan we allemaal samen ten onder?

De wereldkaart wordt in dit spel voorgesteld door 6 werelddelen. Aan het begin van het spel worden er 12 dobbelstenen uit de zak getrokken, gedobbeld en bij de bijhorende werelddelen gelegd (elk werelddeel heeft een waarde van één tot zes), dit stellen de bacteriën voor. Elke speler krijgt een rollenkaart met een bepaalde eigenschap en zes (of soms zelfs meer) bijhorende dobbelstenen. Als je aan de beurt bent rol je deze dobbelstenen en kan je de getoonde acties uitvoeren. De dobbelstenen die je niet wenst te gebruiken kan je zo vaak je wilt opnieuw dobbelen, maar dan loop je uiteraard een groter risico op een biohazard: de enige uitkomst die je niet opnieuw kan werpen en bovendien nog een slecht gevolg heeft ook! Je moet de infectiespuit dan namelijk één plaats verder plaatsen en loopt zo het risico op een epidemie en hogere besmettingsgraad. Er zijn vier standaardacties die de meeste spelers bezitten, zo kan iedereen zich met een boot naar een aangrenzend werelddeel verplaatsen, kan iedereen met een spuitje ziektekiemen weghalen en kan iedereen stalen nemen. De meeste spelers kunnen bovendien ook naar een regio naar keuze vliegen met het vliegtuig. Na het uitvoeren van al je acties kan je indien gewenst stalen doorgeven aan teamleden in jouw regio, daarna kan je een poging wagen om een medicijn te ontwikkelen. Je neemt daarvoor alle stalen van één kleur die je in je bezit hebt en dobbelt deze dobbelstenen. Bij een resultaat van 13 of meer is het gelukt en hebben jullie het eerste medicijn gevonden. Alle bacteriën van deze ziekte zijn vanaf nu iets gemakkelijker te bestrijden. Als het niet gelukt is blijven de stalen in jouw bezit, de volgende keer als je aan de beurt bent kan je er voor kiezen om ze door te geven aan een medespeler of om het nog een keer te proberen. Om je beurt af te ronden moet je opnieuw besmetten, je neemt 3 tot 5 dobbelstenen uit de zak (afhankelijk van de huidige besmettingsgraad), dobbelt deze en legt ze op de bijhorende werelddelen. Indien er een vierde dobbelsteen van dezelfde kleur in een gebied terechtkomt volgt er een uitbraak.

Je wint het spel als je er in slaagt om de vier medicijnen te produceren, je hoeft niet alle ziektekiemen te verwijderen. Je verliest als er 8 of meer uitbraken zijn geweest, als de besmettingsgraad te hoog wordt of als er onvoldoende dobbelstenen in de zak zijn om de infectiefase door te komen.

Onze mening

Pandemie is en blijft één van de betere coöperatieve spellen, deze dobbelvariant had dus al lange tijd onze interesse. Een eerste speelsessie kon ons meteen overtuigen van al het positieve aan dit spel: het speelt heel vlot en het is verslavend. Alle leuke elementen uit Pandemie blijven behouden, het concept, het coöperatieve element en de verschillende rollen met elk hun (goede) eigenschappen. Daarbij komt dat deze dobbelvariant veel vlotter speelt en maar half zo lang duurt, wat er voor zorgt dat de herspeelbaarheid veel hoger ligt. Je verliest het spel en het wordt al gauw nog een keer gespeeld, in een poging toch maar eens te kunnen winnen. Dan komen we meteen bij het element ‘geluk’ in dit spel, want de geluksfactor is hier veel hoger dan in het basisspel. Hoe je het ook draait of keert, het blijft een dobbelspel en de dobbelstenen bepalen zo goed als alles. Je moet het lot niet gaan zoeken door je dobbelstenen vaak opnieuw te werpen, maar als de dobbelstenen tegen zitten kan je gewoon niets doen om het spel te winnen. Het verslavende element in dit spel zorgde ervoor dat het ondertussen al 17 keer op tafel kwam, maar we hebben het slechts 3 keer kunnen winnen. Nu begint het toch wel stilaan tegen te steken dat we maar amper kunnen winnen. Een dubbeltje op zijn kant dus. Het materiaal is van heel goede kwaliteit en de spelregels zijn duidelijk beschreven. Het aantal spelers heeft volgens ons weinig invloed op het spel, zowel met 2, 3 als 4 spelers is het even leuk maar even moeilijk om te winnen. De herspeelbaarheid is groot, al vragen we ons wel af of dat zal blijven duren. Het spel voorziet drie moeilijkheidsgraden, wij speelden meestal de ‘normale’ variant, de intro-variant is iets gemakkelijker te winnen, de heroïsche variant laten we (voorlopig) achterwege.

Conclusie: Pandemic The CURE is een super leuk coöperatief dobbelspel met een vrij hoge geluksfactor.

The CurePandemic: The CURE

Auteur: Matt Leacock
Uitgever: Z-Man Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Mmm!
18 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

“Dag allemaal, ik ben Charlie, de huismuis. Mijn vrouw en ik organiseren een grote familie bijeenkomst en ik zou niet willen dat ze iets te kort komen. Daarom moet ik een grote voorraad inslaan, maar… het lukt me niet in mijn ééntje! De grote, zwarte kat van de familie Smith (je weet wel, de mensenfamilie die ook in mijn huis woont) gaat er steeds met al dat lekkers vandoor. Ben je er klaar voor? We hebben geen tijd te verliezen!”

Als je aan de beurt bent dobbel je met de drie dobbelstenen, daarna moet je minstens één dobbelsteen op het bord kunnen plaatsen. Als je dat niet kan dan is je beurt al meteen voorbij en wordt de zwarte kat één stapje dichter bij de deur gezet. Dat wil je niet te vaak meemaken want als de kat de keuken bereikt is het spel achter de rug en zijn we allemaal samen verloren. In het andere geval plaats je minstens één dobbelsteen op het bord, de andere dobbel je opnieuw. En dan maar hopen dat je weer minstens één dobbelsteen op het bord kunt plaatsen, of je belandt in hetzelfde scenario als hierboven beschreven. Van zodra je de drie dobbelstenen op het bord hebt kunnen plaatsen worden de dobbelstenen vervangen door muizenfiches. Als je daarbij een volledig ingrediënt hebt verzameld gebeurt er niets, als je dat niet hebt gedaan wordt de zwarte kat – alweer – een stapje dichter bij de deur geplaatst. Je zal dus proberen elke beurt drie dobbelstenen op het bord te leggen en daarbij steeds één ingrediënt volledig te verzamelen. Als we daar in slagen vooraleer de huiskat de keuken bereikt winnen we allemaal samen het spel, in het andere geval wint de gemene kat.

Onze mening

Mmm is een coöperatief kinderspel met erg leuke, mooie en vooral aantrekkelijke illustraties. Dankzij de eenvoudige spelregels kunnen jonge kinderen al snel meespelen, plezier gegarandeerd! Niet alleen de kinderen, maar ook onze volwassen medespelers beleefden veel plezier aan dit dobbelspelletje. Het bord is dubbelzijdig bedrukt, je kan dus kiezen voor een eenvoudige of een moeilijkere variant. De eenvoudige variant bevat kleinere ingrediënten waardoor het gemakkelijker wordt om elke ronde één ingrediënt te vervolledigen, bij de moeilijke variant is dat uiteraard niet het geval. Je moet hier en daar wat keuzes gaan maken, begin je al aan die grote ingrediënten of speel je op safe met een klein stuk kaas? Het blijft een dobbelspel, de ene keer win je het spel met alle gemak, de andere keer blijft het spannend tot de allerlaatste worp en win je het spel maar zeer nipt… of je moet je gewonnen geven aan de grote, zwarte huiskat.

Conclusie: Een coöperatief dobbelspel dat zowel bij de kinderen als bij de volwassenen in de smaak viel!

Mmm!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Mmm!

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 5 jaar

The Game
18 apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

The GameDe bedoeling is simpel: werk samen met je medespelers en orden de 100 kaarten op vier stapels waarbij twee stapels enkel in stijgende richting gaan en de twee anderen in dalende richting. Makkelijker gezegd dan gedaan, zeker als je niet mag weten welke kaarten je tegenspelers op hand hebben.

Nadat de vier richtingkaarten op tafel werden gelegd krijgen alle spelers zes kaarten op hand (7 met twee spelers) en kan het spel beginnen. Als je aan beurt bent heb je maar één opdracht: minstens twee kaarten op de stapels leggen, meer mag maar hoeft niet. De inleiding heeft alles al verklapt, twee van de stapels zullen steeds in stijgende lijn moeten gaan, de andere twee omgekeerd. Daar is één uitzondering op, want als je een kaart kan aanleggen die exact 10 lager/hoger is dan mag je voor die ene kaart zondigen aan het reglement. Uiteraard is het toegelaten om met elkaar te praten, maar het is wel strikt verboden om daarbij concrete getallen uit te spreken! Je kan je tegenstanders wel afraden om op een bepaalde stapel verder te gaan of je kan vragen om geen te grote sprongen te doen. De communicatie loopt wel los naarmate het spel vordert. Aan het einde van je speelbeurt vul je je hand opnieuw aan tot zes kaarten en is de volgende speler aan de beurt.

Wanneer de stapel kaarten op is is het niet meer verplicht om twee kaarten tijdens je beurt te spelen, één kaart is vanaf nu voldoende. Van zodra een speler tijdens zijn beurt niet kan voldoen aan het minimum aantal te spelen kaarten eindigt het spel meteen. Als je er in geslaagd bent om alle kaarten op de stapels te spelen ben je allemaal samen gewonnen, als dat niet gelukt is worden de strafpunten opgeteld. Elke overblijvende handkaart en eventueel overgebleven kaarten in de stapel leveren één strafpunt op. Elke score waarbij je minder dan 10 strafpunten hebt wordt door de spelregels gezien als excellent. Als je dit eenmaal onder de knie hebt kan je de moeilijkheidsgraad verhogen door het aantal verplicht te spelen kaarten op te trekken naar drie of door het aantal handkaarten te verlagen.

Onze mening

Het doosje en de lay-out van de kaarten sprak ons eerlijk gezegd niet meteen aan, maar na het lezen van de spelregels konden we er niet snel genoeg aan beginnen. Ten eerste spelen we graag coöperatieve spellen, ten tweede deed het ons wat denken aan Hanabi, nog steeds één van onze favoriete coöperatieve spellen. Na een eerste speelsessie waren niet alleen wij maar ook onze medespelers enthousiast, dat smaakt naar meer. Met 8 strafpunten hadden we dat niet slecht gedaan, maar het is zo’n spelletje waarbij je steeds meer en steeds beter wilt presteren! Enerzijds vinden we het jammer dat je bij dit coöperatief spel geen afgebakende lijn hebt tussen winst en verlies, anderzijds zorgen de (straf)punten net voor die verslavende factor waardoor je het spel steeds opnieuw wilt spelen. De communicatie met je medespelers is top in dit spel, je mag geen concrete getallen zeggen, maar door te zeggen dat niemand nog een kaart mag leggen op één bepaalde stapel is het soms best wel duidelijk. We slaagden er twee keer in om alle kaarten uit te spelen en dus een perfecte score te halen, één keer met twee spelers, één keer met vijf spelers. Het werd daarbij duidelijk dat je maar best van die sprongen (10 omhoog/omlaag in de andere richting) gebruik kan maken, al is ook dat weer gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het aantal spelers heeft duidelijk invloed op het spel, met 2 spelers heb je maar 12 kaarten in het spel en met 5 spelers 30, de kans dat je dan al is terug omhoog kan springen is in dat laatste geval ook groter, al loopt de communicatie met zoveel spelers toch heel anders dan met twee. We slaagden er nog niet in om het spel te winnen op een hogere moeilijkheidsgraad, maar het is zeker een pluspunt dat die optie bestaat. Dit coöperatieve kaartspel komt hier wellicht nog vaak op tafel!

Conclusie: Alweer veel speelplezier in een klein doosje.

The Game

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

The Game: Spiel … so lang du kannst!

Auteur: Steffen Benndorf
Uitgever: Nürnberger Spieleverlag & White Goblin Games
Aantal spelers: 1 – 4

Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Op jacht naar Hubi!
11 mrt 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

HubiOjee… Hubi is er alweer vandoor met onze lekkere snoepjes. Zo kan het niet verder, de hazen en de muizen hebben beslist om samen te werken en op jacht te gaan naar Hubi. Om te beginnen zullen ze de toverdeur(en) moeten zoeken, dat is al gemakkelijker gezegd dan gedaan, in een huis waar alle muren betoverd zijn! Maar maak je niet ongerust, de inwoners helpen je wel een handje. Als de toverdeur zich opent wordt Hubi wakker van dit luid gekraak, nu is het de moment om hem te vangen! En haast je, het is bijna middernacht!

Aan het begin van het spel kiezen de spelers samen één van de drie moeilijkheidsniveaus, afhankelijk daarvan zal je 1, 2 of zelfs 3 deuren moeten vinden vooraleer Hubi wakker wordt. In de moeilijkste niveaus komt er bovendien ook een zekere tijdsdruk bij te pas, ben je er klaar voor? Wanneer je aan de beurt bent zal het elektronische kompas oplichten bij jouw spelerskleur, de dieren in jouw kamer vragen je vervolgens waar je naartoe wilt. Je kan naar een aangrenzende kamer verplaatsen door op de juiste pijl te klikken op het kompas, maar je kan er uiteraard ook voor kiezen om gewoon te blijven staan. Als je je figuur wilt verplaatsen zullen de dieren in de kamer vertellen of je door de betoverende wand kan of niet. Sommige wanden zijn voor iedereen gesloten of open, maar enkel de hazen kunnen al springend door het hazenvenster geraken en enkel de muizen kunnen door het kleine muizengat kruipen. Als je in de kamer blijft zal de inwoner van die kamer je een tip geven, die zal bv. zeggen waar ergens in het huis je een toverdeur kan vinden. Ze zijn niet altijd even zeker van hun stuk en geven je soms 2 of 3 mogelijkheden: aan jullie om uit te zoeken of de deur daar écht staat of niet. Eens één van de spelers een toverdeur gevonden heeft zullen twee spelers moeten samenwerken om de deur te openen. Nadat de toverdeur(en) geopend zijn wordt Hubi wakker. Het spel verloopt op dezelfde wijze, al heb je ondertussen al veel bijgeleerd over de betoverde wanden: vaak weet je al waar je door kan en waar niet. De huisbewoners hebben Hubi zien voorbij komen en kunnen je soms wel eens een tip geven. Onthoud vooral dit: alleen zal je er niet in slagen om Hubi te vangen, als je hem gevonden hebt kan je hem maar beter goed bewaken tot een medespeler je uit de nood komt helpen. Van zodra twee spelers Hubi onder controle hebben eindigt het spel en zijn alle spelers samen gewonnen. Als het niet lukt voor middernacht, op spookuur (enkel in niveau 2 en 3) is Hubi weg en zijn jullie met z’n allen verloren.

Onze mening

Het label ‘Kinderspiel des Jahres’ laat alvast vermoeden dat het een goed kinderspel is, een vermoeden dat tijdens de speelsessies dan ook bevestigd werd. Het ziet er leuk uit en het thema slaat zeker aan bij kinderen, ze gaan helemaal op in het verhaal en zitten vol spanning te wachten tot ze het spookje kunnen vangen! Het werken met de kompas gaat goed, voor de jongste kinderen is het een goede oefening voor hun ruimtelijk inzicht, maar daar zijn ze al snel mee weg. Bovendien heb je niet veel uitleg nodig, het spel legt zichzelf uit. De lay-out en illustraties zijn erg mooi en zijn een pluspunt voor de beleving van het spel, ook de leuke doos en het visuele van al die muren maakt het alleen maar leuker. Het aantal spelers maakt niet veel verschil aan de spelbeleving. In het eerste niveau kan je het spel niet verliezen, goed voor beginners. De twee andere niveaus zijn dan wel iets moeilijker en spannender, maar ze zijn uiteindelijk ook nog vrij eenvoudig te winnen. Eens je het systeem doorhebt (als je door een wand passeert die je al kende mag je nog eens) kan je bijna niet verliezen, in 4 speelsessies zijn we altijd gewonnen, we hebben dus geen idee wat er gebeurd als je verliest. Dat laatste kan wel eens een negatieve invloed hebben op de herspeelbaarheid, kinderen zijn zot van dit spannende spel, maar blijft dat zo wanneer ze door hebben dat ze toch steeds winnen? Dat zal de tijd moeten uitwijzen.

Conclusie: Op Jacht naar Hubi is een leuk en spannend coöperatief kinderspel!

Hubi

Met dank aan Ravensburger!

Met dank aan Ravensburger!

Op jacht naar Hubi

Auteur: Steffen Bogen
Uitgever: Ravensburger
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 5 jaar

© @ E&E Spellenmolen