MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Dragon Valley
11 jan 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In een afgelegen vallei woont een kleine drakenfamilie, énkel de tovenaars hebben weet van dit geheime bestaan. De jongste draken spelen iets verderop het spelletje ‘vuurbal’, maar de knorrige tovenaar Razandar kan daar niet mee lachen. Hij vreest dat die hete lava zijn mooie tovenaarstoren zal beschadigen. Hij is op weg naar de toren en zal de kleine draakjes straffen, wij zijn de enigen die de kleine draakjes nog kunnen reden. We zullen er dus alles aan doen om de familie te herenigen in hun verborgen vallei, anders verliezen we gezamenlijk het spel!

Als je aan beurt bent dobbel je met de witte dobbelsteen, het resultaat daarvan zal bepalen welke actie er wordt uitgevoerd. Als je een drakenjong hebt gedobbeld beginnen we aan de magie, trek één van de drakenjongen uit de zwarte zak en zet deze bovenaan op de tovenaarstoren. Elk drakenjong moet door twee spelers verplaatst worden naar de drakenvallei, wélke spelers dat moeten doen werd aan het begin van het spel bepaald d.m.v. gekleurde kaarten. Alle spelers zullen met elk van hun medespelers eens moeten samenwerken. De kleur van het drakenjong bepaalt dus welke spelers het jong zullen moeten redden, deze spelers maken zich dus klaar voor hun toverspreuk en nemen hun toverstok alvast klaar. Door aan twee zijden met de toverstokken tegen het draakje te duwen kunnen de spelers de draak samen opnemen en naar de vallei brengen. Als de twee spelers daar in slagen is de vlucht gelukt en is de volgende speler aan beurt, in het andere geval wordt de zwarte dobbelsteen gegooid en komt Razandar een stapje dichter bij zijn toren. Ook met de witte dobbelsteen kan je pech hebben, als je Razandar dobbelt moet je hem meteen een stap laten naderen. Als je een zon dobbelt heb je geluk en gaat Razandar terug enkele stappen achteruit, hij gaat helemaal terug naar zijn tovenaarshuis! Tenslotte kan je ook nog een drakenjong met een lavasteen dobbelen, dat maakt jouw spreuk eens zo moeilijk, je moet het drakenjong dan namelijk samen met die lavasteen vervoeren! Als de spelers er in geslaagd zijn om alle drakenjongen terug in hun vallei te brengen winnen de spelers samen het spel. Als Razandar echter aan de toren arriveert terwijl er nog jonge draakjes aanwezig zijn verliezen de spelers het spel gezamenlijk.

Voor de jongste spelers zijn grotere toverstokken voorzien, bovendien kan er beslist worden om de toren dan iets dichter bij de vallei te plaatsen. Voor de gevorderde tovenaars is er dan weer een variant waarbij de drakenjongen in het midden van de vallei (tussen de bomen) moeten geplaatst worden, je zal dus zeer accuraat moeten zijn! Bovendien zijn er ook nog tovenaarstegels die het verplaatsen van de drakenjongen nog moeilijker maakt, zo mag je de toverstok vb. maar met twee vingers vasthouden. Ook als je die met je verkeerde hand – of zelfs met twee handen – moet vasthouden is het moeilijker, om dan maar te zwijgen van de kaartjes die je verplichten om de actie blind of met één gesloten oog uit te voeren!

Onze mening

Dragon Valley sprak ons wel aan dankzij de mooie illustraties, bovendien zijn we grote voorstanders van coöperatieve kinderspellen. Na het lezen van de spelregels hadden we onze vragen bij de moeilijkheid, het verplaatsen van die draken is niet zo eenvoudig, laat staan met de leeftijdsaanduiding 6+. Ons zesjarig neefje overtuigde ons echter van het tegendeel, aangezien hij het spelletje graag en goed meespeelde, weliswaar met de toverstokken voor jonge spelers. Het verplaatsen met de kleine toverstokken (voor volwassen spelers) is best moeilijk. Het kan aan ons liggen, maar we kwamen niet aan de variant voor gevorderden spelers met die tovenaarstegels. Dat is wellicht voor iemand met een vaste hand! Het spel is van een mooie kwaliteit, het oogt altijd mooi als een doos op zo’n manier genuttigd wordt. Dragon Valley is dus een leuk kinderspel dat met alle spelersaantallen even goed werkt, maar we hebben wel onze vraag bij de herspeelbaarheid. Het is wel eens leuk om te oefenen, maar naar ons idee gaan kinderen die niet goed zijn in zo’n zaken niet meteen zin hebben om het spel te herspelen. Kinderen die het wel goed kunnen hebben het na enkele keren wellicht ook wel gehad.

Conclusie: Dragon Valley is een spel voor stressbestendige kinderen met een vaste hand!

Dragon Valley

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Dragon Valley

Auteurs: Julien Gupta & Johannes Berger
Uitgever: Queen Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 6 jaar

12 Realms
27 dec 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Sneeuwwitje, Roodkapje en de andere helden verzamelen zich voor een groot avontuur, maar ook de duistere heren bundelen hun krachten in de hoop alle landen te veroveren! Enkel wanneer alle helden goed samenwerken zullen ze er in slagen het plan van de invallers te doen mislukken.

Het basisspel bevat reeds 4 gebieden (realms) met bijhorende volkeren. Afhankelijk van het aantal spelers kan je één tot vier gebieden gaan beschermen. Elke speler kiest een held en krijgt de bijbehorende talentfiches die zullen bepalen hoeveel acties je tijdens je beurt kan doen. Tijdens de opstelling komen er reeds enkele artefacten en schatten in de gebieden te liggen, maar ook de invallers zullen het gebied langzaamaan inpalmen. Tijd om in actie te schieten dus! Als je aan de beurt bent kan je al je talentfiches gebruiken om acties te doen, maar niet alle talentfiches zijn hetzelfde. Zo heb je de vleugels nodig om je held te verplaatsen en heb je andere talenten nodig om eventuele artefacten en schatten op te nemen. Telkens je één van die acties uitvoert verwijder je de bijhorende talentfiches van je bord. Ook als je het opneemt tegen de invallers heb je talenten nodig, hoeveel en welke talenten daarvoor nodig zijn is bij elke invaller verschillend maar staat duidelijk afgebeeld op de fiches. Naast de gewone acties kunnen de spelers hun talentfiches ook gebruiken om stadskaarten te verkrijgen. Hierdoor krijgen ze een bepaald voordeel en/of krijgen ze extra (tijdelijke) talentfiches! Nadat alle spelers hun acties hebben opgebruikt eindigt de ronde. De spelers tellen vervolgens voor elk gebied afzonderlijk hoeveel invallers er nog aanwezig zijn en verplaatsen de zwarte pion dat aantal stappen. Daarna wordt de volgende ronde voorbereid door al de talentfiches terug te nemen én nieuwe invallers in de gebieden te laten arriveren. Van zodra de zwarte pion het veld met nummer 16 heeft bereikt komt de duistere heer in dat gebied tevoorschijn. Om een duistere heer te verslaan moet je niet alleen de nodige talentfiches hebben maar ook de drie artefacten al verzameld hebben. Bovendien moet de speler die de duistere heer verslaat al deze artefacten zélf bezitten, je zal er dus voor moeten zorgen dat die alledrie bij één speler terechtkomen. Als de spelers er in slagen om alle duistere heren te verslaan (één per gebied) winnen ze het spel, maar dan moeten ze er wel voor zorgen dat de zwarte pion niet op 20 geraakt want in dat geval zijn alle spelers verloren!

Het spel kan gespeeld worden op zes verschillende niveaus, variërend van heel gemakkelijk (om met kinderen te spelen) tot heel moeilijk. Het verschil zit hem vooral in het aantal gebieden en duistere heren, maar in de gevorderde varianten komen er nog enkele dingen bij kijken die het nog moeilijker maken.

Onze mening

Alvorens we met ons eerste spelletje 12 realms konden beginnen waren we al erg veel tijd kwijt met het ontcijferen van de spelregels. De spelregels zijn erg ingewikkeld geschreven en zijn voorzien van veel symbolen. De symbolen zijn een vraagteken op zich en vormen in dit spel meer chaos dan wat anders, want zelfs als je het spel kent en enkele keren gespeeld hebt zijn ze nog niet helemaal duidelijk. Gelukkig zijn er al wel enkele filmpjes over het spel te vinden, die hadden we deze keer echt wel nodig om alles goed te begrijpen. Al kan dat natuurlijk ook aan ons liggen. 12 Realms is een coöperatief spel, maar toch heb je regelmatig het gevoel dat je er alleen voor staat. Elke speler begint namelijk in een afzonderlijk gebied en probeert daar ter plaatse zo veel mogelijk onder controle te krijgen. Het is mogelijk om je gebied te verlaten en ergens anders te gaan helpen maar dan is je beurt ten einde en laat je jouw gebied onbeschermd achter terwijl je nog niet weet hoeveel invallers daar tevoorschijn zullen komen in de volgende ronde. Het is dus niet zo vanzelfsprekend om van gebied te verhuizen. Het thema van 12 realms is leuk gevonden en het ziet er op het eerste zicht allemaal erg mooi uit. De doos is dan weer héél onhandig gemaakt, een inleg waar je de helft van het materiaal onder moet verstoppen om het überhaupt in de doos te krijgen. We zijn wellicht niet de eerste die de doos openden en dachten dat we de helft van het materiaal ontbraken. Op die manier voegt zo’n inleg voor ons helemaal niets toe en kan het beter zonder!

Het spel zelf is eigenlijk vrij eenvoudig en kan in 5 minuten uitgelegd worden (ook al heb je die indruk dus niet na het lezen van de spelregels), dankzij de verschillende niveaus kan je het spel zowel met kinderen als met volwassenen spelen. Het is steeds afwegen hoeveel invallers je wel of niet gaat aanvallen. Het heeft geen nut om steeds alle invallers te verwijderen want dan kan je het spel nooit winnen, je moet die zwarte pion namelijk op 16 krijgen alvorens de duistere heer kan arriveren. Vanaf dat moment moet je vermijden dat die zwarte pion op één van de borden op 20 geraakt voor je alle duistere heren hebt verslagen. Helemaal niet zo simpel als het lijkt. Helaas kon het spel ons toch niet voor de volle 100% overtuigen. Sommige speelsessies waren spannend en leuk, anderen werden extreem saai. Het is een coöp waar één speler gerust het voortouw kan nemen en alles dirigeren, een probleem dat in deze categorie vaak om de hoek loert. Ondanks enkele leuke sessies hebben we niet meteen zin om het spel nogmaals op tafel te leggen, de kans is met gevolg ook erg klein dat het nog op tafel komt.

Conclusie: 12 Realms is een spel met eenvoudige spelregels maar kon ons niet overtuigen.

Update: Blijkbaar bezitten wij de eerste/oude editie van 12 Realms. Voor deze versie is er een upgrade kit beschikbaar met alle kaarten, verschillende capaciteiten voor de helden én verbeterde spelregels. Bovendien ontbreken de tokens in sommige exemplaren van deze editie, maar die kan je krijgen door MAGE Company een mail te sturen. In de nieuwe druk is alles aangepast.

12 Realms

Met dank aan MAGE Company!

Met dank aan MAGE Company!

12 Realms

Auteur: Ignazio Corrao
Uitgever: MAGE Company
Aantal spelers: 1 – 6
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 8 jaar

Geister Geister Schatzsuchmeister!
05 dec 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Het is al laat en het huis ligt er donker en somber bij. Je ziet een deur open gaan en hoort geluiden op de achtergrond, maar niemand antwoordt op je vragen… de geesten beginnen het huis stilaan in te palmen. Tijd om die waardevolle juwelen snel uit het huis te halen voordat het huis helemaal spookt! Als de spelers er in slagen om het huis met alle juwelen te verlaten winnen ze het spel samen, als het echter helemaal begint te spoken vooraleer dat gelukt is zijn ze allemaal verloren. Samenwerken is de boodschap!

Als je aan beurt bent dobbel je met de witte dobbelsteen, bij de waarden één t.e.m. vijf moet er eerst een kaart gedraaid worden. Die kaart bepaalt meestal in welke kamer er een nieuw spook verschijnt, maar met wat geluk trek je de kaart die je vraagt de stapel opnieuw te schudden en blijf je deze ronde gespaard van nieuwe spoken. Daarna mag je jouw speelfiguur één tot zes plaatsen verzetten, afhankelijk van je dobbelsteenworp. Als je eindigt in een kamer met een schat kan je die schat opnemen en in je rugzak steken, op voorwaarde dat je nog geen schat draagt, want je kan er maar één tegelijkertijd meenemen. Als er ook nog spoken in de kamer aanwezig zijn kan je die alvast proberen weg te jagen door met een zwarte dobbelsteen te gooien! Als je samen met een andere speler staat kan je zelfs met twee dobbelstenen proberen, samen ben je namelijk véél sterker. Als je een groen spookje dobbelt wordt er een spook uit de kamer verwijderd, anders gebeurt er niets. Op deze manier zullen spelers alle schatten moeten ophalen en één voor één naar buiten dragen, als ze er in slagen om allemaal buiten te geraken met de acht schatten winnen ze het spel!

Als er echter een derde spook verschijnt in één van de kamers worden de spoken vervangen door een rode geest, vanaf dan kunnen de spelers deze kamer niet meer verlaten! Meer nog, alleen ben je niet sterk genoeg om een geest te overwinnen, je zal dus met twee in een kamer moeten zijn om een poging met twee zwarte dobbelstenen te ondernemen. Van zodra er één rode geest gedobbeld wordt is de geest verslaan, beide spelers kunnen de kamer in een volgende beurt weer verlaten. Wanneer alle spelers vast zitten in een aparte kamer (door de geesten) of wanneer er in zes kamers geesten verschenen zijn eindigt het spel en zijn alle spelers helaas verloren.

Het spel voorziet ook een variant voor gevorderden spelers. Hierbij moeten de schatten in een bepaalde volgorde worden buiten gedragen, en je weet aan het begin niet welke schat welke nummer heeft. Daarnaast vind je in de stapel kaarten nu ook kaarten die alle groene/blauwe deuren zullen sluiten en kaarten die er voor zorgen dat er tot 3 geesten tegelijkertijd in het huis kunnen verschijnen!

Onze mening

Geister Geister Schatzsuchmeister won dit jaar de prestigieuze titel “Kinderspiel des Jahres 2014”. Onze verwachtingen waren dus uiteraard vrij hoog en zijn volledig ingelost! Dit spannende, coöperatieve spel is voor ons een ideaal kinderspel. De doos zegt 8+, maar onze ervaring leert dat kinderen vanaf 6 jaar de gewone variant probleemloos mee konden spelen. Als je het spel met kinderen speelt merk je dat het helemaal niet zo vanzelfsprekend is om te winnen. Je kan tijdens het spel vaak gebruik maken van verkorte routes door de kamers te gebruiken, die zijn vrij essentieel om het spel op een goede manier af te ronden. Als er té vaak omwegen gemaakt worden via de gangen wordt de kans kleiner dat er gewonnen wordt, je maakt niet alleen omwegen maar je kan het dan ook minder vaak opnemen tegen de geesten. Het spel werkt echt verslavend voor kinderen, zélfs als ze niet kunnen winnen. We speelden het spel heel wat keren na elkaar, op vraag van de kinderen. Het kwam meteen op hun verlanglijst en ze keken er alvast naar uit om het nog eens te spelen! Het is helaas nog wel een Duitse versie, al leverde dat voor de kinderen geen problemen op. Ze wisten al snel dat ‘mischen’ betekende dat er geen geest kwam en alle kaarten geschud moesten worden.

Het materiaal en de illustraties zien er bovendien heel goed uit. De spoken en geesten zijn van goede kwaliteit, en zelf een achtjarige maakte de opmerking dat de binnenkant van de doos er heel mooi uit zag! Het aantal spelers maakt in dit spel geen verschil uit, het is steeds even leuk en spannend. De variant voor gevorderden hebben we enkel met volwassenen getest, die extra kaarten maken de uitdaging toch wat groter. Die zorgt er voor dat het spel met de kinderen kan meegroeien waardoor ze enkele jaren later nog even veel plezier kunnen hebben aan die moeilijke versie.

Conclusie: Dit coöperatieve kinderspel is voor ons een topper in zijn categorie!

Geister

Met dank aan Mattel Duitsland!

Met dank aan Mattel!

Geister Geister Schatzsuchmeister!

Auteur: Brian Yu
Uitgever: Mattel
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Onirim
06 nov 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

OnirimAls slaapwandelaar ben je helemaal verloren gelopen in een donker, mysterieus labyrint. In dit coöperatieve kaartspel probeer je samen met je medespeler de uitgang te vinden voordat de slaaptijd voorbij is. Je zal daarvoor acht deuren moeten passeren, want anders zit je voor altijd gevangen!

Je hebt steeds 5 kaarten op hand, in een spel met twee spelers zijn twee van die kaarten gemeenschappelijk. Als je aan beurt bent heb je twee opties: een locatiekaart spelen in je persoonlijke rij of een kaart verwijderen. Telkens je een locatiekaart speelt mag de gespeelde kaart geen symbool gemeenschappelijk hebben met de vorige kaart in de rij, van zodra je drie kaarten van dezelfde kleur na elkaar hebt kunnen spelen mag je een deur in die kleur uit de stapel kiezen. Die wordt daarna uiteraard opnieuw geschud. Een kaart verwijderen doe je vooral in de hoop een betere kaart op hand te krijgen, maar als je een sleutel verwijderd mag je de bovenste vijf kaarten van de stapel bekijken en ordenen zoals je wilt. Tenslotte vul je je hand aan tot 5 kaarten. Als je daarbij een deur trekt wordt die na je beurt meteen terug in de stapel geschud, tenzij je een sleutel in dezelfde kleur op hand hebt, dan kan je de sleutel meteen afgeven om de deur te houden! Helaas kom je ook negatieve dingen tegen op je weg. Telkens je een nachtmerrie trekt zal je kaarten uit het spel moeten verwijderen. Je hebt daarbij 4 mogelijkheden: een eerder verkregen deur, een sleutel, al je handkaarten of de vijf bovenste kaarten van de stapel verwijderen.

In een solospel volstaat het om de 8 deuren te verzamelen, met twee spelers zal je elk vier deuren moeten bemachtigen: één in elke kleur.

Je kan de kleine Incubus aan het spel toevoegen voor een gemakkelijkere variant, die kan je dan één keer in het spel opofferen om een nachtmerrie ongedaan te maken. In een variant voor gevorderden kan je de Incubus gebruiken om een nachtmerrie uit te voeren op een moment naar keuze (de eerstvolgende nachtmerrie-kaart wordt dan niet toegepast) en in de moeilijkste variant moet je de kleine Incubus twee kaarten betalen om zijn gunst te mogen gebruiken. Deze tweede editie van Onirim bevat naast de kleine Incubus nog zeven uitbreidingen. Je kan één uitbreiding toevoegen, maar je kan ze ook naar hartenlust combineren.

Onze mening

Tijdens het openen van Onirim kom je alvast in de stemming, dat is al een hele beleving op zich. Het doosje zelf vormt al een doolhof vooraleer je uitkomt bij de kaarten, mooi gedaan! De zwarte Incubus springt ook meteen in het oog, al is het gebruik ervan optioneel. We speelden eerst enkele keren het basisspel en waren niet meteen overtuigt. Het is wel leuk, maar elke keer opnieuw die stapel kaarten schudden (telkens je een deur trekt of moet zoeken) werd vervelend. Anderzijds intrigeerde het ons wel, het was iets bijzonder. Nadat we het basisspel enkele keren speelden besloten we de uitbreidingen te testen, en onze interesse in het spel groeide steeds meer. Sommige uitbreidingen maken het spel echt veel leuker en spannender. Als het spel na de recensie weer op tafel komt zal het wellicht met één of meerdere uitbreiding zijn! Sommige uitbreidingen werken beter in het solospel, waardoor het soms onduidelijk is hoe het werkt met twee spelers. Een andere uitbreiding bevat 8 verschillende karakterkaarten met elk hun eigen actie, maar helaas staat die actie niet op de kaart. Daardoor moesten we telkens weer naar de spelregels grijpen.

Onze favoriete uitbreidingen waren The Dreamcatchers en Happy Dreams and Dark Premonitions. In The Dreamcatchers zal je nu ook de verloren dromen moeten opvangen. Alle kaarten die tijdens het spel terug in de stapel moeten komen nu samen met de verloren dromen in één van de vier vangnetten, je zal moeten onthouden waar je deuren zijn want je wilt dat vangnet dus niet kwijt op zoek naar een deur! Happy Dreams and Dark Premonitions voegt dan weer vrolijke dromen en nare voorgevoelens toe. Een slecht voorgevoel geeft je een bepaalde straf wanneer die voorwaarde voldaan is, meestal heeft dat te maken met het verzamelen van deuren. Wanneer je een vrolijke droom tegenkomt kan je één van die nare voorgevoelens ongedaan maken, al kan je er ook andere positieve acties mee doen.

Het spel is overigens niet gemakkelijk te winnen, wat toch belangrijk is voor een coöperatief spel. We speelden het spel nu zo’n tiental keer maar hebben het helaas maar 2 keer kunnen winnen, al kan dat uiteraard ook aan ons liggen. 🙂 Jammer dat de variant voor beginners, met de kleine Incubus, helemaal achteraan in het boekje met de uitbreidingen staat. Pas nadat we alle uitbreidingen hadden getest lazen we dat er een variant was voor beginners. Het zou logischer zijn als dat in het boekje met de basis spelregels stond. We hebben het gevoel dat we nog steeds niet alles ontdekt hebben in Onirim, zo staat er onder elke uitbreiding nog een moeilijkere variant en kan je verschillende uitbreidingen met elkaar combineren. De spelregels zijn heel eenvoudig uit te leggen, je kan Onirim dus met iedereen spelen.

Conclusie: Onirim is een eenvoudig maar spannend coöperatief spel voor 1 of 2 slaapwandelaars!

Onirim

Met dank aan Z-Man Games!

Met dank aan Z-Man Games!

Onirim

Auteur: Shady Torbey
Uitgeverij: Z-Man Games
Aantal spelers: 1 – 2
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 14 jaar

The Walking Dead: Der Widerstand
08 okt 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Net zoals in de gelijknamige, Amerikaanse televisieserie proberen de spelers te overleven in een wereld vol zombies. De spelers kruipen elk in de huid van één van de zes hoofdpersonages, samen zullen ze hun grondstoffen op de vier locaties zo goed mogelijk moeten beschermen. Het spel eindigt als één van de vier grondstoffen (materiaal, munitie, voedsel & bondgenoten) uitgeput is, je wilt dus voorkomen dat de zombies aan de haal gaan met die kaarten, maar daarvoor heb je die grondstoffen zelf ook nodig. Je zal dus een goed evenwicht moeten zoeken.

Elke ronde is één van de personages de aanvoerder, hij/zij heeft tijdens zijn beurt iets meer mogelijkheden en zal knopen moeten doorhakken als de groep het niet eens raakt. Aan het begin van elke ronde krijgt elke speler twee gebeurteniskaarten, hierop staat geschreven waar en hoeveel zombies er zullen bijkomen. Meestal heeft dat te maken met de locatie waar je zelf bent, het kan ook gevolgen hebben op de personages die al dan niet bij jou aanwezig zijn. De aanvoerder zal aan het einde van zijn beurt beide kaarten moeten uitspelen, de andere spelers slechts één. Afhankelijk van deze kaarten kunnen de spelers overleggen naar welke locatie ze willen gaan, de aanvoerder kan elke speler namelijk één plaats verplaatsen zonder dat hij/zij daar voedsel moet voor afgeven! Vervolgens kan hij ook nog een grondstofkaart trekken en eventueel een voorwerp/kaart ruilen met een tegenstander op dezelfde locatie. Tenslotte zal hij zijn gebeurteniskaarten moeten uitspelen en het aangegeven aantal zombies toevoegen. De speelbeurten van de andere spelers verlopen gelijkaardig, maar als zij hun speelfiguur willen verplaatsen zullen ze daar één voedsel voor moeten betalen.

Nadat alle spelers aan beurt zijn geweest volgt de grote strijd. Met (geladen) wapens kan je de strijd aangaan. Er zijn verschillende soorten wapens, met een jachtgeweer heb je meer effect dan met een gewoon pistool, maar het zal moeilijker zijn om aan munitie te geraken! Met een jachtgeweer kan je dan ook drie dobbelstenen gebruiken, met een pistool maar één. Als je minimaal 5 dobbelt wordt er één zombie verwijderd, door een meervoud van 5 te dobbelen kan je meerdere zombies vermoorden. Alle personages in dezelfde locatie kunnen daar uiteraard voor samenwerken, met bondgenoten-fiches kunnen ze de waarde van de dobbelstenen verhogen. Elke speler kan tijdens deze fase slechts één wapen gebruiken en zal er slechts één keer mee kunnen schieten. Tenslotte richten de zombies schade aan in de locatie waar ze zich bevinden. Als er personages zijn vreet elke zombie één leven, als er geen personages (meer) aanwezig zijn nemen ze elk één kaart uit de voorraadstapel bij die locatie. Tenslotte kan je één voedsel betalen om een nieuw leven te krijgen, elk personage kan maximaal 5 levens bezitten.

Als je er als team in slaagt om 12 ronden door te komen zonder dat één van de stapels uitgeput raakt winnen jullie als team. Als je personage sterft is het spel nog niet gedaan, je kan dan één van de andere 6 personages spelen. Dat personage krijgt dan wel een uitrustingskaart maar geen munitie, je zal dus eerst munitie moeten halen voordat je nieuwe personage volop kan meestrijden. Als er geen personage over is om te kiezen zijn we samen verloren.

Onze mening

The Walking Dead is een coöperatief spel dat heel anders speelt dan andere coöperatieve spellen die we kennen. Je wilt voorkomen dat die stapels met je voorraad uitgeput geraken, maar tegelijkertijd heb je al dat materiaal ook zelf nodig. Je zal dus een goed evenwicht moeten vinden: genoeg materiaal nemen om te overleven en de strijd aan te gaan, genoeg laten liggen voor als de zombies te sterk worden. De spanning zit er in dit coöperatieve spel best in, maar helaas is het belang van de dobbelsteen iets te groot. Vaak bepaalt het dobbelresultaat hoeveel zombies er in het spel komen, dat kan wel eens serieus tegenvallen. Komt daar nog is bij dat het dobbelresultaat ook heel bepalend is tijdens de strijd, waardoor de geluksfactor in dit spel toch wel heel groot is. Dan heb je nog het nut van de munitiekaarten: voor elk wapen heb je een bepaald soort munitie nodig. Als je een (nieuw) wapen hebt ben je dus niet meteen geholpen als je ‘een’ munitiekaart trekt, je moet dan nog eens geluk hebben dat je munitie voor dat bepaalde type trekt. Ook de gebeurteniskaarten hebben veel effect, sommige zijn veel slechter dan andere. Als de aanvoerder net twee slechte neemt en die bijgevolg allebei moet uitspelen sta je er slecht voor. Het principe dat je met een ander personage verder kan spelen als jouw eerste personage sterft is leuk, maar helaas is dat vaak uitstel van executie. Je nieuwe personage heeft een wapen zonder munitie en kan dus niet meteen mee in de strijd, vaak overleeft dat personage het niet tegen de tijd dat hij/zij de juiste munitie kan vinden. In het begin lijkt het spel vaak eenvoudig en ben je er vast van overtuigd dat je het zonder problemen zal winnen, maar vanaf ronde 6 zakt de moed je al gauw in de schoenen. 🙂

De afbeeldingen op het spel laten weinig aan de verbeelding over. Het zijn afbeeldingen uit de originele serie, wij hadden liever nieuwe illustraties gezien. De leeftijdsaanduiding 15+ heeft wellicht alles te maken met de afbeeldingen. Het is trouwens niet erg als je de serie niet kent, als je ze wel kent beleef je het vast iets intenser. Naarmate het aantal spelers toeneemt wordt het spel ook moeilijker om te winnen. We slaagden er één keer in om het spel te winnen met twee spelers, met meerdere spelers kwamen we nog niet in de buurt.

Conclusie: The Walking Dead is een zombie-achtig, moeilijk te winnen coöperatief spel met grote geluksfactor!

The Walking Dead

Met dank aan KOSMOS!

Met dank aan KOSMOS!

The Walking Dead: Der Widerstand

Auteur: Matt Hyra
Uitgever: KOSMOS
Tijdsduur: ± 45 min.
Aantal spelers: 1 – 4
Vanaf 15 jaar

Hanabi
20 jun 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Hanabi is het Japanse woord voor vuurwerk, en dat is ook meteen de bedoeling van dit coöperatieve kaartspelletje. We proberen samen een perfect vuurwerk te maken waarbij we de kaarten in het midden van de tafel gaan oplopend rangschikken per kleur. We streven er dus naar om 5 stapeltjes van een andere kleur te maken waarbij de kaarten van 1 tot 5 in de juiste volgorde liggen. Een pittig detail is: je weet niet welke kaarten je op handen hebt!

Elke speler heeft een aantal kaarten op hand (afhankelijk van het aantal speler) maar met de rugzijde naar zich toe gekeerd. Je ziet dus wel welke kaarten je medespelers op hand hebben maar je hebt geen flauw idee wat je zelf vast hebt! Als je aan de beurt bent kan je kiezen uit drie acties: een tip geven aan één van je medespelers, een kaart spelen of een kaart op de aflegstapel leggen om zo nieuwe tips te verdienen. Aan het begin van het spel zijn er 7 tips beschikbaar, elke keer wanneer een speler kiest om tijdens zijn beurt een tip te geven wordt één van deze fiches omgedraaid. Wanneer ze allemaal met de zwarte kant naar boven liggen kunnen er dus geen tips meer gegeven worden en moet er eerst één worden verdiend door een kaart op de aflegstapel te leggen.

Als je een tip geeft aan een medespeler kan je dat op twee manieren doen: je zegt iets over de kleuren, of je zegt iets over de getallen. Je kan vb. zeggen hoeveel 2’en of hoeveel groene kaarten een speler op hand heeft, die kaarten duid je ook meteen aan. Daardoor weet de speler al iets meer, maar er zijn minimum 2 tips nodig om exact te weten welke kaart je op handen hebt! Als je denkt of hoopt te weten welke kaarten je op hand hebt kan je ook een kaart op tafel spelen, en dat moet in de juiste volgorde. Elke kleur heeft zijn eigen stapel en de kaart die je zonet speelde moet op één van deze stapels passen. Als je vb. een rode 3 speelt moet je die op de rode 2 kunnen leggen, als de rode 2 echter nog niet op tafel ligt heb je pech en wordt er een bliksemfiche omgedraaid! Na 3 zo’n fouten eindigt het spel. Wanneer je de stapel van een bepaalde kleur tot 5 hebt kunnen vervolledigen heb je in die kleur een perfect vuurwerk en krijg je een extra tip als beloning.

Het spel eindigt wanneer de stapel kaarten op is of wanneer er 3 bliksemfiches gehaald zijn. Daarna tel je per kleur de hoogste punten op, waarbij 25 dus de maximum score is. In dit spel wint/verliest iedereen samen, en uiteraard: hoe hoger de score, hoe beter!

Onze mening

Hanabi is een heel intrigerend kaartspel dat al heel snel onze aandacht trok, het is de eerste keer dat je een kaartspel speelt waarbij je niet weet welke kaarten je op hand hebt. Het voelt in het begin heel gek en dat maakt het spel zo speciaal. Je geeft tips aan je tegenstander en probeert te onthouden welke tips jij al gekregen hebt, maar vroeg of laat zal er toch een kaart zijn dat je vergeten bent terwijl je tegenstander beweert dat hij daar al tips over had gegeven! Het feit dat je in dit spel niet echt verloren of gewonnen bent was wennen in het begin. In andere coöperatieve spellen is vaak iedereen gewonnen of iedereen verloren, maar hier kan je soms 22/23 punten halen en… ben je dan gewonnen? Nee, want 25 is beter.. maar verloren kan je het ook niet noemen, want 22 is volgens de spelregels ‘zeer goed’. De maximumscore van 25 is haalbaar, maar dan moet je echt goed tellen en logisch nadenken. Na 27 spelletjes is het ons nog maar 3 keer gelukt!

Hanabi is niet het type spel dat je onmiddellijk 2 à 3 keer na mekaar wilt spelen, want dan ga je na een tijdje alle getalletjes door elkaar halen. Maar het is wel een spel dat je vaak op tafel wilt brengen omdat je telkens opnieuw de score van je vorig potje wilt verbreken! En dat is het verslavende aan het spel, altijd trachten meer en meer te halen. Je hebt dan ook nog de variant waarbij je een 6de kleur kan toevoegen, de regenboogkleur. Als je een tip geeft telt die voor alle kleuren mee, dus het spel wordt er (nog) moeilijker op. De maximumscore wordt dan uiteraard 30, maar die hebben we nog niet kunnen halen. Hanabi speelt leuk met alle spelersaantallen, maar uit onze ervaring bleek dat het met 2 en met 4 gemakkelijker is dan met 3 en 5 spelers.

Conclusie: Hanabi is een coöperatief kaartspel dat heel leuk en vernieuwend is!

Hanabi

Auteur: Antoine Bauza
Uitgeverij: Abacusspiele / Asmodee

Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 25 min.
Vanaf 8 jaar

De Vergeten Stad
09 mei 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Nadat we de avonturen uit Het Verboden Eiland hebben overwonnen vertrekt onze helikopter richting het vasteland. Door een hevige zandstorm moet onze helikopter echter een noodlanding maken en komen we terecht in een verlaten woestijn; een nieuw avontuur staat ons te wachten in De Vergeten Stad! Samen trachten we de woestijnstorm te trotseren en alle onderdelen van ons vliegmachine bij elkaar te sprokkelen zodat we onze reis richting huis kunnen verder zetten..

Als je aan de beurt bent heb je 4 acties te besteden. Je kan jouw avonturier bewegen naar één van de aangrenzende tegels of zand weg scheppen zodat je uiteindelijk een bepaalde stadstegel kan uitgraven. Wanneer je een stadstegel uitgraaft wordt deze tegel omgedraaid en krijg je het vermelde voordeel. Zo krijg je vaak werktuigen (die helpen in bepaalde omstandigheden), maar dit is ook de manier om een waterput te ontdekken en je voorraad water aan te vullen: als je geen water meer hebt en de zon brandt zal je het anders niet overleven! Daarnaast vind je ook de coördinaten van onze onderdelen op deze manier. Elk coördinaat zegt telkens op welke horizontale/verticale lijn dat een onderdeel ligt, van zodra we dus beide coördinaten hebben ontdekt weten we waar exact dat onderdeel zich bevindt! Dan rest ons enkel nog dat onderdeel op te pikken en toe te voegen aan ons legendarisch vliegmachine. Op het einde van ieders beurt beweegt het oog van de woestijnstorm over de stad, op deze manier komt er telkens weer zand bij en wordt het steeds moeilijker om onze opdracht te volmaken!

Wanneer de 4 onderdelen van ons vliegmachine zijn gevonden en uitgegraven moeten we ons met heel het team naar het lanceringsplatform begeven, vanwaar we onze reis naar huis kunnen verder zetten en samen de overwinning kunnen vieren! Het spel eindigt ook als de storm te krachtig wordt (= de zandtegels op zijn) of wanneer een speler sterft van de dorst (als de zon brandt tijdens het bewegen van de storm), in deze twee situaties hebben we het spel gezamenlijk verloren.

Onze mening

De Vergeten Stad is een erg spannend, coöperatief spel dat bij ons zeker in de smaak valt. Terwijl zijn voorganger ‘Het Verboden Eiland’ vrij gemakkelijk te winnen was op de verschillende niveaus is dat bij deze minder het geval. Ook hier zijn er verschillende niveaus (Beginner, Normaal, Elite & Legendarisch) waardoor je ook na enige ervaring toch nog uitdaging vindt in dit avontuur. De manier waarop de zandstorm beweegt is erg leuk gevonden (volgens de windroos op de stormkaart), soms heb je geluk omdat de storm richting het Noorden beweegt maar het oog van de storm zich al in het noordelijke deel van de stad bevindt: dan kan de storm geen schade aanrichten. Andere keren kan de storm heel onverwachte wendingen maken, en dat maakt het juist zo spannend!

Door de eenvoudige spelregels is het ook ideaal voor een instapper, je kan meteen alles mee volgen en redeneren hoe we het spel kunnen winnen. Daarnaast is ook al het materiaal van een goede kwaliteit!

Conclusie: De Vergeten Stad is een relatief kort maar erg spannend coöperatief spel! 8/10

De Vergeten Stad

Auteur: Matt Leacock
Uitgeverij: White Goblin Games
Speelduur: ± 45 min.
Aantal spelers: 2 – 5
Vanaf 10 jaar

Het Verboden Eiland
03 apr 2014 door Ralda

Spelbeschrijving

Elke speler kruipt in de huid van een avonturier en samen probeer je de 4 schatten te pakken te krijgen, naar de Dwazenplaats te gaan en met de helikopter te ontsnappen. Terwijl is het eiland echter aan het zinken, dus de tijd dringt!

Als je aan de beurt bent kan je 4 acties besteden. Je kan dan o.a. jouw avonturier verplaatsen of een schatkaart doorgeven aan een tegenstander.. Maar je kan ook een tegel droogleggen om te voorkomen dat het eiland wegzinkt of één van de 4 schatten vinden! Om een schat te vinden heb je 4 dezelfde schatkaarten nodig en moet je op de juiste locatie op het eiland staan, je zal dus zeker moeten samenwerken! Op het einde van je beurt krijg je 2 nieuwe kaarten op hand en zinkt het eiland een beetje dieper..

Bovendien heeft elke avonturier een unieke eigenschap.. Zo kan de Verkenner diagonaal bewegen en de Piloot één keer per beurt ergens naartoe vliegen, terwijl de Ingenieur dubbel zoveel tegels kan droogleggen!

Wanneer alle avonturiers met de 4 schatten kunnen ontsnappen is het spel gedaan en is iedereen samen gewonnen! Het spel eindigt ook wanneer één van de schatten, de Dwazenplaats of één van de avonturiers wegzinkt, dan is iedereen verloren..

Onze mening

Het Verboden Eiland is een erg leuke instapper als je nog nieuw bent in de spellenwereld. Het concept van een coöperatief spel vinden we erg leuk: allemaal winnen of allemaal verliezen. Het was ook ons eerste coöperatieve spel en we zullen het  altijd aanraden aan mensen die met een gemakkelijk spel willen beginnen.. Als je echter al meer ervaring hebt in dit genre is Het Verboden Eiland een gemakkelijk spel! Je kan wél de moeilijkheidsgraad aanpassen (beginner, normaal, elite en legendarisch) waardoor het toch nog wat moeilijker wordt.. Maar nu zouden wij toch ook eerder kiezen voor een spel met wat meer uitdaging. We komen hier in latere reviews zeker nog op terug met meer uitdagende coöps.

Conclusie: Het Verboden Eiland is een vrij gemakkelijk coöperatief spel, maar een ideale instapper! 7/10


Het Verboden Eiland

Auteur: Matt Leacock
Uitgever: White Goblin Games
Speelduur: ± 30 min.

Aantal spelers: 2 – 4
Vanaf 8 jaar

© @ E&E Spellenmolen