MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Kilt Castle
15 feb 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

Het is een heuse discussie ten huize McKilt. Nonkel Ian wilt het kasteel bouwen in zijn roestkleurige stenen terwijl Aidan vol lof is over licht graniet. Ook de twee andere familieleden hebben elk hun eigen bouwmateriaal. Tijdens dit spel bouwen de spelers gezamenlijk aan het kasteel van hun Schotse overgrootouders, iedereen heeft maar één doel voor ogen: jouw steensoort zo veel mogelijk in de belangstelling zetten en op die manier de meeste dukaten verzamelen.

Aan het begin van het spel worden de bouwkaarten langs het speelbord gelegd: vier daarvan bevatten slechts één spelerskleur, de zes andere bevatten twee spelerskleuren. Als je aan de beurt bent verplaats je één kaart en bepaal je daarmee welke spelers een toren mogen bouwen. De kaarten moeten steeds in klokwijzerzin verplaatst worden, je mag daarbij een rij aanvullen of een nieuwe rij beginnen. Een nieuwe rij moet echter wel altijd grenzen aan een reeds bestaande rij, je mag nooit meer dan 5 rijen hebben én in een rij mogen maximum 4 kaarten liggen.

De speler(s) wiens kleur op de verplaatste kaart afgebeeld staan moeten nu een toren bouwen in de rij waar de nieuwe kaart gelegd werd. Daarbij heb je twee keuzes: op de dichtstbijzijnde open ruimte of op een bestaande toren. In dat laatste geval betaal je de betrokken speler dukaten naar gelang de grootte van de toren. Van zodra de laatste kaart uit een rij genomen wordt is er dukatendag aan het einde van de ronde. In deze korte puntentelling tel je de punten in je meest waardevolle gebied (= het grootst aantal torens met jou spelerskleur bovenaan). Elke toren is een punt, als er extra dukaten opstaan verdien je nog wat extra’s. Het spel eindigt nadat één speler al zijn torenonderdelen heeft gebouwd, de speler die na de laatste dukatendag de meeste punten verzamelde wint het spel.

Onze mening

We speelden Kilt Castle enkele keren, het spel voelde elke keer heel anders aan. De eerste keer viel het spel serieus tegen, sommige spelers kunnen een tijdlang weinig tot niets doen omdat de kaarten met hun spelerskleur onderaan de rijen liggen. Het enige wat je dan kan doen is een kaart voor je tegenstanders verleggen in de hoop dat jouw kaarten iets later weer beschikbaar worden.  In tussentijd zie je je medespelers een groot gebied opbouwen en worden je laatste torentjes overbouwd, als er dan nog eens traag gespeeld wordt is alle fun wel verdwenen. De volgende sessies vielen daarentegen veel beter mee. Misschien omdat iedereen nu probeerde te voorkomen dat zijn kaarten helemaal naar onder zakten? Of gewoon omdat er vlotter gespeeld werd? Hoe dan ook, de heerschappij verandert continu in dit spel. Je kan helemaal aan de macht staan met een groot gebied, maar 2 minuten later kan de situatie volledig omgegooid zijn. Het is dan een kwestie om te pieken op het juiste moment en zo veel mogelijk dukaten te verzamelen. De spelregels zijn heel eenvoudig, iedereen kan meteen beginnen. De geluksfactor (welke speler verlegt mijn spelerskleur, op welk moment en naar welke rij/kolom) is zeker aanwezig. Het is een heel licht familiespel. De illustraties op de doos zijn prachtig, maar helaas komt daar op het spelmateriaal weinig van terug. Met twee spelers spelen beide spelers met twee spelerskleuren, maar aangezien je gewoon elk om beurt een kaart moet verleggen ondervind je hier geen nadeel van. Het speelt met twee dus net zo goed als met drie of vier.

Conclusie: Op een passende gelegenheid spelen wij Kilt Castle graag nog eens opnieuw.

Met dank aan Zoch Verlag!

Met dank aan Zoch Verlag!

Kilt Castle

Auteur: Günter Burkhardt
Uitgever: Zoch Verlag
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 10 jaar

Fuji Flush
08 feb 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

Fuji Flush brengt ons 90 kaarten met daarop de waarden van 2 tot 20. De hogere waarden zijn daarbij heel wat zeldzamer dan de laagste waarden. Het doel: probeer je zes handkaarten als eerste kwijt te spelen!

Als je aan de beurt bent speel je een kaart naar keuze open voor je neer. Is je kaart hoger dan de kaarten van je medespelers? Dan heb je deze kaart(en) verslaan, de betrokken spelers leggen hun kaart af en nemen een nieuwe op hand. Als je terug aan de beurt bent en niemand heeft een betere kaart dan jou gespeeld mag je je kaart afleggen zonder een nieuwe te moeten trekken. Zo speel je je kaarten kwijt!

Je kan je krachten ook bundelen door eenzelfde waarde als een medespeler te spelen. Hierdoor wordt de waarde van zowel jouw, maar ook die van je medespeler(s) verdubbeld (of zelfs verdriedubbeld als er drie spelers dezelfde waarde spelen,…). Hierdoor is jouw kaart niet alleen moeilijker te verslaan tijdens deze ronde, maar kunnen jullie samen ook hogere waarde van andere medespelers kloppen! Tenslotte mag je je kaart al afleggen van zodra je bondgenoot zijn kaart mag afleggen.

Het spel eindigt van zodra één speler er in geslaagd is zijn laatste kaart kwijt te spelen.

Onze mening

Het zoveelste kaartspelletje, in een doosje dat – laat ons eerlijk zijn – toch niet zo heel aantrekkelijk is. Maar alweer een bewijs dat je niet moet afgaan op de lay-out: Fuji Flush is een echte topper! Heel weinig spelregels die je in een paar minuten aan iedereen uitgelegd hebt. Daarna ben je klaar voor urenlang speelplezier! Het spelletje duurt maar een klein kwartiertje, maar dit wil je gewoon keer op keer opnieuw spelen. Een perfecte filler tussen het zwaardere werk of gewoon als luchtig familiespel. Het ‘samen sterk’ element maakt Fuji Flush af en tilt het naar een hoger niveau. Hoe meer spelers, hoe moeilijker om je kaarten kwijt te spelen, er is altijd wel iemand die hoger kan spelen, maar gelukkig start je in dat geval met minder handkaarten. Ook met 3 en 4 spelers beleefden wij reeds heel veel plezier met dit setje kaarten!

Conclusie: Een nieuwe topper in de categorie fillers!

Met dank aan 2F-Spiele!

Met dank aan 2F-Spiele!

Fuji Flush

Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: 2F-Spiele
Tijdsduur: ± 15 min.
Aantal spelers: 3 – 8
Vanaf 7 jaar

Junk Art
29 jan 2017 door Elsje

Spelbeschrijving

pic2994644_mdHet is maar hoe je het noemt… Afval? Kunst? In dit spel bouwen we aan een combinatie van beide, we noemen het Junk Art. In een mum van tijd werd deze nieuwe kunstvorm razend populair en besloten de beste kunstenaars om wereldwijd tentoonstellingen te houden. Wie vergaart de meeste fans?

Aan het begin van het spel worden er willekeurig drie steden bepaald voor de wereldtour. Deze drie steden bepalen de opdrachten tijdens de 3 spelronden. In sommige steden bouwt iedereen gelijktijdig aan een individueel kunstwerk, in andere steden wordt er een gemeenschappelijk kunstwerk gebouwd. Soms probeer je een zo groot mogelijk kunstwerk te bouwen, andere keren is het aantal stuks van belang of probeer je gewoon zo lang mogelijk ‘in het spel’ te blijven door geen blokken te laten vallen. Twaalf steden, 12 totaal verschillende spellen. Bovendien voorziet het spel nog 3 blanco steden om zelf extra opdrachten te verzinnen.

Naast de stads gerelateerde opdrachten zijn er een paar algemene regels. Zo mag je eerder geplaatste blokken niet meer aanraken, tenzij je ze voorzichtig met je huidige blok kan verschuiven. De straf voor gevallen stukken varieert van stad tot stad, net als het aantal fans dat je kan vergaren (en de manier waarop). Raak vooral nooit het kunstwerk van je medespelers aan: het mag er dan wel uitzien als afval, in hun ogen is het kunst! De speler die na drie ronden de meeste fans vergaart heeft wint het spel.

Onze mening

Het mag gezegd worden, Junk Art is voor ons één van de party-toppers van het afgelopen jaar. Of je nu met twee of zes bent, plezier verzekerd van zodra dit stapeltje kunstig afval de tafel bereikt. Het materiaal is van heel goede kwaliteit en de kaarten zijn bovendien voorzien van mooie illustraties. Als we dan toch een klein minpuntje moeten verzinnen: ondanks de vele symbolen op de stadskaarten moet je toch steeds even de spelregels van die betreffende stad lezen. Maar als één iemand gauw even de drie opdrachten leest voor het spel begint dan hoeft dat verder geen spelbreker te zijn. De variatie in dit spel is heel uitgebreid, naast de 12 steden heb je uiteraard ook nog 15 verschillende blokken (in 4 kleuren) die ook op hun beurt voor veel afwisseling en mogelijke combinaties zorgen.

Conclusie: Junk Art is een party spel dat hier nog vaak op tafel mag komen!

pic2884509_md

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Junk Art

Auteurs: Jay Cormier & Sen-Foong Lim
Uitgever: Pretzel Games
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Kuhno
25 jan 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

pic2857447_lgIn Kuhno draait alles, letterlijk en figuurlijk, om één vervelende strontvlieg. Ze maakt de bende koeien nerveus, het enige wat ze kunnen doen is draaien en in een kring gaan staan zodat hun vlekken in de juiste richting wijzen. De speler die als eerste zijn kaarten kan uitspelen wint het spel.

De stapel kaarten – met een strontvlieg en een koeienvlaai op de achterzijde – ligt in’t midden van de tafel, elke speler krijgt zeven koeien. Als je aan de beurt bent leg je één koe neer. Niet persé aan jouw kant, maar wel met de richting mee zodat ze elkaar mooi opvolgen in een cirkel rond de stapel. Daarnaast zijn er nog twee andere zaken waar je op moet letten: de koe moet met de richting mee kijken (dus met z’n kop naar de plaats waar de volgende koe moet komen) én ze moet een vlek hebben aan de kant van de strontvlieg. Als je geen passende kaart kan afleggen neem je een kaart van de stapel, waardoor de plaats van de strontvlieg uiteraard ook wijzigt. Als je daarna alsnog een passende kaart kan afleggen mag je dat meteen doen. Bepaalde koeien hebben een speciale eigenschap. Zo verplicht de melkkoe één of meerdere spelers om een beurt over te slaan terwijl een andere er dan weer voor zorgt dat de vorige speler een aantal kaarten bij op hand moet nemen. De feestkoe verandert dan weer de richting waarin de koeien geplaatst worden (let op: de speelrichting verandert niet!) en tenslotte kan je dankzij de bloemenkoe nog een extra kaart uitspelen.

Diegene die een feestkoe uitspeelt moet bovendien ook een dierengeluid roepen. Het laatst geroepen geluid kan je maar beter onthouden, want als je je op één na laatste kaart uitspeelt moet je dát geluid roepen (of hopen dat je tegenspelers het niet merken en je niet gestraft wordt). Als je je laatste kaart uitspeelt roep je Kuhno en eindigt de ronde. Het aantal vlekken op de handkaarten bepaalt de strafpunten voor de andere spelers. Na een aantal ronden wint de speler met de minste strafpunten.

Onze mening

Kuhno is zo’n typisch kaartspelletje voor op een rustige familie avond. Eenvoudige spelregels, gewoon spelen en plezier maken zonder dat je een hele theorie moet uitdokteren. Een overzichtskaartje met de speciale eigenschappen van alle koeien had wel handig geweest, want het blijft toch verwarrend om te onthouden. Zeker als je het spel nog moet leren kennen of maar heel af en toe op tafel legt. Nog iets verwarrend is de plaats waar je je kaart moet leggen, als je een ogenblik afgeleid werd weet je soms niet meer waar de laatste koe gelegd werd. Opletten geblazen dus!

Conclusie: Kuhno, een klein doosje kan volstaan voor een avondje familie-plezier!

pic2857442_md

Met dank aan Zoch Verlag!

Met dank aan Zoch Verlag!

 

Kuhno

Auteurs: Thierry Chapeau
Uitgever: Zoch Verlag
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

 

Legendarische Uitvinders
25 nov 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

pic3031099_lgIn Legendarische Uitvinders beheert elke speler een team van uitvinders. Samen met de uitvinders uit de andere teams werken ze aan nieuwe uitvindingen, in de hoop het bijbehorende patent te bemachtigen en zo het beste team ooit te worden!

Een team bestaat uit 4 bekende uitvinders met elk hun eigen kennis. Als je aan de beurt bent heb je twee mogelijkheden: een uitvinder aan het werk zetten of je uitvinders weer beschikbaar maken. Om een uitvinder aan het werk te zetten leg je kennisblokjes (naargelang de kennis van je uitvinder) op één van de beschikbare uitvindingen. Daarna leg je de uitvinder 90° gedraaid om aan te geven dat deze tijdelijk niet beschikbaar is. Je kan er ook voor kiezen om al je uitvinders terug beschikbaar te maken, je beurt is daarna meteen voorbij.

Van zodra een uitvinding alle vereiste kennis heeft verzameld worden de beloningen verdeeld. Diegene die de uitvinding heeft voltooid ontvangt de figuur van Leonardo Da Vinci. Vervolgens kan iedereen die aan de uitvinding meewerkte een beloning kiezen, waarbij diegene die de meeste kennisblokjes leverde uiteraard eerst mag kiezen. Bij een gelijke stand krijgt de speler met de Da Vinci figuur de eerste keuze. Als beloning kan je steeds kiezen tussen twee beloningsfiches en het patent van de uitvinding. Met de beloningsfiches kan je o.a. je uitvinders meer kennis bijbrengen, maar ook punten en andere nuttige voordelen. Het patent levert je minstens 1/2/3 (afhankelijk van het tijdperk) punten op, en mogelijks nog meer als je er tegen het einde van het spel in slaagt om een reeks te vormen. Van zodra de op één na laatste uitvinding afgehandeld is eindigt het eerste tijdperk. Het tweede en derde tijdperk verlopen op exact dezelfde manier en daarna volgt de puntentelling. Naast de verzamelde beloningsfiches en patenten kan je ook punten verdienen met je uitvinders, op voorwaarde dat je hen de aangegeven kennis hebt bijgebracht.

Onze mening

Legendarische Uitvinders is geen titel die meteen in het oog springt, de doos – en vooral de eenvoudige speluitleg op de achterkant – maakten ons daarentegen zo nieuwsgierig dat we het spel meteen wilden spelen. We waren al vanaf de eerste sessie overtuigd, alle volgende sessies konden ons enkel nog meer overtuigen: we hebben alweer een topper in huis! De spelregels zijn zo eenvoudig dat je ze binnen een paar minuten aan iedereen hebt uitgelegd. Bovendien heb je voldoende mogelijkheden en bevat het spel toch voldoende diepgang: aan welke uitvindingen wil jij graag meewerken? Wil je graag de eerste keuze? Of ben je blij met eender welke beloning? Kies je ervoor om je uitvinders meer kennis bij te brengen? Of ga je toch maar meteen voor de punten? Een familiespel dat je met iedereen op tafel kan leggen: de meeste veelspelers kunnen het appreciëren voor tussendoor en we konden er zelfs enkele niet-spelers mee overtuigen! Het materiaal is van goede kwaliteit (met prachtige illustraties) en je krijgt er zelfs een biografie bij van alle deelnemende uitvinders. De inlay van de doos is daarentegen iets minder praktisch om alles weg te bergen. Wij zien in Legendarische Uitvinders een mooie opvolger van Splendor: even eenvoudig, even goed en even verslavend.

Conclusie: Legendarische Uitvinders zal vast en zeker nog veel spelers verrassen!

pic3268560_mdLegendarische Uitvinders

Met dank aan Asmodee België!

Met dank aan Asmodee België!

Auteur: Frédéric Henry
Uitgever: Asmodee / Bombyx
Aantal spelers:  2 – 5
Tijdsduur: ± 40 min.
Vanaf 10 jaar

Ice Cult
15 nov 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

Het is bitterkoud op de Noordpool, zo koud dat zelfs het kompas bevroren is. Het enige wat overschiet zijn vier gigantische ijsblokken met pijlen in alle richtingen. De enige manier om hier weg te geraken is met behulp van deze blokken. Haal al je logisch denkvermogen alvast boven en tracht de blokken zó te verplaatsen zodat vooral jouw pionnen de Noordpool als eerste kunnen verlaten.

Als je aan de beurt bent mag je twee keer twee ijsblokken optillen en 90° draaien. De ijsblokken blijven tijdens dit proces tegen elkaar, hun positie tegenover elkaar verandert dus niet. Het is niet toegestaan om de blokken op te tillen en dan nog van gedacht te veranderen: van zodra de beweging begonnen is moet je ze ook afmaken. Het is dus aangeraden om héél goed te kijken voor je aan de actie begint! Na je tweede actie mag je alle pionnen verplaatsen zoals aangegeven op de ijsblokken. De pionnen starten in het midden, je wilt jouw pionnen zo snel mogelijk weg van de Noordpool. Je moet uiteraard ook de pionnen in de andere spelerskleuren verplaatsen; willen of niet! Alle pionnen die bovenop de te verplaatsen pion staan gaan gewoon mee. Met een paarse bol mag je één van de andere acties kopiëren en met een kwartcirkel mag je één van de pijlen 90° draaien.

Op deze manier gaat het spel verder, tot één speler erin geslaagd is zijn vijf pionnen weg van de Noordpool te halen. Deze speler wint het spel.

Onze mening

Ice Cult is zo’n typisch spel dat wij wel eens graag spelen maar waar we gewoonlijk weinig medespelers voor vinden. Een heel abstract en luchtig familiespel met weinig of geen diepgang maar veel logisch denkwerk, daar is gewoon niet iedereen voor te vinden. Voor alle anderen: Ice Cult moet je gewoon geprobeerd hebben. De manier waarop iedereen de zogenaamde ijsblokken zit te bestuderen levert de meest grappige taferelen op en je vergist je gegarandeerd ook een keer! We ondervonden dat het aantal spelers weinig verschil maakt op het spel aangezien steeds alle kleuren aan het spel deelnemen, zij het als neutrale kleuren. Als filler duurt het helaas net te lang.

Conclusie: Ice Cult is een luchtig en vlot familiespel voor logische denkers!

Met dank aan Zoch Verlag!

Met dank aan Zoch Verlag!

Ice Cult

Auteur: Joe Wetherell
Uitgever: Zoch Verlag
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 10 jaar

Kanagawa
31 okt 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

KanagawaIn 1840 richtte schilder Hokusai een schilderschool op. Zijn bekende werk ‘De grote golf van Kanagawa’ werd de inspiratiebron van vele studenten. Met de penselen in aanslag zijn de spelers klaar om het schilderij van hun leven te maken en zo de grote meester te verbazen.

Het schoolbord wordt open gerold en de eerste lessen komen tevoorschijn. Het is dan aan de startspeler om een keuze te maken: passen of één van de beschikbare kaarten nemen. Daarna worden de kaarten een tweede (en misschien zelfs derde) keer bijgevuld en staan de spelers voor dezelfde keuze. Maar let op: als je de laatst aanwezige student bent ben je verplicht om de overgebleven kolom kaarten te nemen. De verkregen kaart(en) kan je op twee manieren gebruiken: de bruine kant om je studio uit te breiden (een nieuwe voorraad verf aanleggen, nieuwe penselen verkrijgen,…), de andere kant om je schilderij uit te breiden, op voorwaarde dat je de benodigde kleuren verf bezit én je jouw penselen erop kan plaatsen. Elke schilderij kaart hoort bij een bepaald seizoen, voor een harmonieus geheel (en zo veel mogelijk punten) probeer je zo vaak als mogelijk in hetzelfde seizoen verder te schilderen. Regen geldt hierbij als joker; het regent namelijk in elk seizoen wel eens. Vervolgens kan je een diploma tegel verdienen indien je voldoet aan de voorwaarden, maar je mag slechts één diploma per soort krijgen. Je zal dus nu moeten beslissen of je die tegel neemt of toch nog wacht in de hoop later in het spel een betere tegel te verkrijgen. Je kan o.a. diploma’s verdienen door de tekeningen op je schilderij (bomen, dieren, gebouwen, …), maar ook voor het materiaal in je studio (het aantal verfborstels, …).

Het spel eindigt wanneer de voorraad kaarten op is of wanneer één van de spelers een schilderij heeft van minstens 12 delen (incl. het startelement). Naast de afgebeelde punten op hun schilderij en diploma’s krijgen de spelers ook punten voor de lengte van hun schilderij én voor de langste reeks kaarten in hetzelfde seizoen. Tenslotte krijgt de huidige startspeler nog 2 bonuspunten. De speler die daarna de meeste punten heeft wint het spel.

Onze mening

Kanagawa was één van de spellen die ons meteen aansprak op Spiel 2016. We waren zelfs zo nieuwsgierig dat dit het eerste spel was dat de avond van onze thuiskomst nog op tafel kwam. En terecht: het is gewoon een heel leuk en rustgevend spelletje. De spelregels zijn heel eenvoudig en toch komt er meer tactiek bij kijken dan je op het eerste zicht zou denken. Welke kaarten neem je? Gebruik je ze voor in de studio of aan je schilderij? Let je vooral op de seizoenen, of toch meer op de inhoud? Welke diploma’s kan je daarmee behalen, of kan je misschien nét voor de neus van je tegenstanders weggrabbelen? De mooie tekeningen zorgen voor een harmonieus geheel en maken het compleet af. Het enige punt dat als nadeel kan gezien worden: het is soms echt een gepruts met de kaarten aangezien je elke nieuwe kaart onder de vorige kaarten moet schuiven. Op de ene ondergrond gaat dat al beter dan op de andere, de ene speler heeft er ook al meer last van dan de andere, maar hier hoefde dat de pret in ieder geval niet te bederven. Met twee spelers speelt het spel overigens wel heel anders: als één speler stopt is de andere namelijk ook verplicht om te stoppen. Zo krijg je het gevoel dat de startspeler (die trouwens kan veranderen) het spel in handen heeft, al bleek tijdens de puntentelling dat dat niet altijd zo was.

Conclusie: Kanagawa is een eenvoudig en rustgevend familiespel dat wij erg graag nog regelmatig op tafel leggen!

Met dank aan IELLO !

Met dank aan IELLO !

Kanagawa

Auteurs: Bruno Cathala & Charles Chevallier
Uitgever: IELLO
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 10 jaar

 

Pipe Work
18 okt 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

Het spelersbord van Pipe Work deed ons meteen denken aan die computerspelletjes waarbij je regenpijpen moet plaatsen tot je de dingen verbonden hebt die je moest verbinden. Dat is dan ook wat we gaan doen, maar nu in het echt!

Je krijgt elke ronde een nieuwe opdrachtkaart met de plaatsing van de acht fiches. Je mag bijna starten aan een poging om de fiches van dezelfde kleur met elkaar te verbinden, maar eerst moet de startspeler een cijfer tussen één en vier zeggen. Dat is namelijk de manier waarop de ronde gespeeld zal worden: met 3 of met 4 kleuren, met of zonder het kruispunt. Nog twee belangrijke regels: alle vakjes van het bord moeten gevuld worden en je mag uiteraard geen doodlopende uiteinden creëren. Diegene die als eerste klaar is neemt de eerste moersleutel, de volgende de tweede enzovoort. Tenslotte mogen de spelers in diezelfde volgorde een scorekaart kiezen uit de beschikbare kaarten.

Na acht ronden volgt de puntentelling. Elke speler kiest twee van de drie kleuren op de scorekaarten, het totaal van deze twee kleuren is hun eindscore. De speler met de meeste punten wint uiteraard het spel.

pipework

Onze mening

Ach, dat kan je toch al voorspellen. Wij zijn zot van zulke korte fillers waarbij je wat logisch moet nadenken en kan puzzelen à volonté. De ene opdracht zie je in één oogopslag, op de andere kan je je gewoon blind staren (terwijl ze aan de overkant van de tafel zitten te lachen omdat ze de oplossing al zien). Het grootste nadeel (of vinden sommigen dat nu net een voordeel?) is dat de beste puzzelaar niet altijd wint. De scorekaarten zijn soms allemaal even goed waardoor het soms helemaal niet uitmaakt of je nu als eerste of als laatste klaar bent met puzzelen. Voor ons mocht het puzzelen dus iets meer doorslag geven bij het bepalen van de winnaar (vb: de eerste krijgt drie punten, de tweede twee punten, …), want nu is de geluksfactor toch wel erg bepalend. Maar ach, je kiest toch gewoon zelf hoeveel ronden je speelt en hoe je de puntentelling doet. Een rondje Pipe Work is gewoon ideaal voor tussendoor!

Conclusie: Pipe Work is een leuke filler voor iedereen die houdt van wat puzzelen en logisch inzicht.

Met dank aan Gemblo, Inc.!

Met dank aan Gemblo, Inc.!

Pipe Work

Auteur: Justin Oh
Uitgever: Gemblo, Inc.
Aantal spelers: 1 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 6 jaar

Qwixx Big Points
03 okt 2016 door Elsje

Spelbeschrijving

pic2675253Net zoals bij het basisspel Qwixx probeer je het beste te halen uit jouw dobbelresultaat en profiteer je mee van de tegenstander zijn worp. Je gaat voor zoveel mogelijk kruisjes op jouw scoreblaadje, maar dan nu voor dubbel zoveel.  In Qwixx Big Points gaan we voor nog meer punten!

Het spel verloopt net zoals in het basisspel, je gooit de 6 dobbelstenen en vervolgens zeg je luidop de som van de twee witte dobbelstenen.  Dit getal mag elke speler aanduiden op zijn/haar scoreblaadje in een kleur naar keuze.  Daarna mag jijzelf nog een combinatie aanduiden van een witte dobbelsteen en één gekleurde dobbelsteen.  Hierbij is het belangrijk dat we telkens werken van links naar rechts.  Als je een rode 5 hebt aangekruist dan kan je nadien geen rode 4 meer aanduiden.

Hoe gaan we dan in deze variant voor de grotere punten?  Tussen de standaard gekleurde lijnen staat nu een bonus rij dat invloed heeft op de rij erboven en eronder.  Als je in een vorige worp al een rode 5 had aangeduid en je kan op één of andere manier wéér een rode 5 aanduiden, dan kan je ervoor kiezen om de 5 in de bonus rij ook aan te duiden.   Ook bij de twee bonus rijen telt dezelfde regel van links naar rechts. Dit kruisje telt dan extra mee in de telling van de rode rij én bij de gele rij. Op deze manier komen we meteen aan heel wat meer kruisjes en dus ook heel wat meer punten!

Onze mening

Ondertussen haalt Qwixx hier ten huize Spellenmolen bijna de magische grens van 100 speelbeurten.  Ik denk dit al voldoende zegt over hoe graag we het basisspel spelen.  Ondanks dat we iets minder fan waren van de vorige variant (Qwixx Mixx) valt deze variant toch meer in de smaak.  De leuke aspecten vanuit het basisspel blijven behouden. Zo moet je telkens per kleur overwegen of je een bepaald cijfer gaat overslaan of niet, en hierbij komt dat je die overweging dan ook nog eens moet maken voor je bonus rij.  Bij Qwixx Mixx was het juist wat moeilijker om de inschatting te maken omdat de kleuren telkens wisselden, maar bij deze variant blijft het even overzichtelijk als bij het basisspel.  Wat ons wel opviel tijdens de spelsessies was dat het verschil in de eindscores toch wel erg verschillend was.  Maar dat stoorde ons niet. Ondertussen al zin gekregen in een Qwixx’ke ?

Conclusie: Het basisspel is en blijft een top-filler en Big Points is een erg leuke variant ervan!

big_points

Qwixx Big Points

Auteur: Steffen Benndorf
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Sapiens
27 apr 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

sapiens_eclateJe stam gaat op zoek naar nieuwe oorden in de vallei en ontdekt zo stilaan nieuwe omgevingen. Ze trachten zoveel mogelijk voedsel te verzamelen en heel regelmatig schuilplaatsen te voorzien in de grotten. Elke speler bouwt zijn eigen vallei op door connecties te maken en op die manier voedsel, schuilplaatsen of andere voordelen te ontvangen.

Als je aan de beurt bent mag je domino-gewijs een tegel uit je persoonlijke voorraad aanleggen, door een passende tegel te plaatsen ontvang je voedsel en een bepaald voordeel afhankelijk van het landschap. Je kan er extra schuilplaatsen mee verdienen, tegels ruilen, een extra tegel aanleggen, bonustegels mee verkrijgen en nog veel meer. Door een tegel in een grot te plaatsen ontvang je extra schuilplaatsen en een bonustegel, waarmee je de landschapsbonussen nog eens kan uitvoeren zonder een passende tegel te moeten plaatsen. Aan het einde van je beurt vul je je persoonlijke voorraad aan tot vijf tegels door één of meerdere tegels te kiezen uit de gemeenschappelijke voorraad. Je hoeveelheid voedsel en schuilplaatsen wordt elke apart bijgehouden op het puntenspoor. Aan het einde is enkel je laagste score van belang, het is dus belangrijk om op beide manieren punten te scoren.

Als je geen tegel kan aanleggen ben je verplicht een nieuw landschap te beginnen. Nadat al je tegels omgedraaid zijn kan je in een andere grot opnieuw beginnen. Het spel eindigt nadat de laatste tegel uit de voorraad genomen werd, de speler die op dat moment de meeste punten heeft wint het spel.

Onze mening

Sapiens is een heel eenvoudig spel, het bekende domino-spelletje wordt verrassend als mechanisme gebruikt in een familiespel. Dat maakt dat de spelregels heel eenvoudig uitgelegd zijn: je speelt domino en probeert d.m.v. de kenmerken van je landschapstegels op verschillende manieren punten te scoren. Al snel zal je merken dat het spel daardoor niet zo eenvoudig is als het lijkt, je wilt alles goed laten uitkomen. Het wordt een echte puzzel waarbij je tracht zo weinig mogelijk punten zomaar voorbij te laten gaan, je gaat op zoek naar combo’s en je probeert op de twee manieren voldoende punten te scoren. Je kan je tegenstanders dwarszitten door tegels te ruilen, door een beer in hun vallei te plaatsen of door een tegel op te eisen waardoor zij minpunten en jij pluspunten krijgt! Sapiens heeft alles wat een goed familiespel moet hebben, enkel de herspeelbaarheid ontbreekt. Na 2 à 3 speelsessie hadden wij in elk geval het gevoel dat we het wel gehad hadden. Het aantal spelers heeft weinig invloed om het spelverloop aangezien iedereen toch grotendeels op zichzelf bezig is. Het mooie materiaal en de handige doos is het vermelden zeker waard!

Conclusie: Sapiens is een verrassend leuk familiespel.

Sapiens

Met dank aan IELLO !

Met dank aan IELLO !

Sapiens

Auteur: Cyrille Leroy
Uitgever: IELLO
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 10 jaar

 

© @ E&E Spellenmolen