MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Gaïa
03 sep 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Je kijkt even rond je heen… niets te zien. Geen land, geen bergen, geen zee, geen leven. Aan jou om de Schepper te spelen en een levende wereld – genaamd Gaïa – op te richten. Enkele anderen hadden exact hetzelfde idee, je zal dus moeten bewijzen dat jij de beste bent. Uiteindelijk kan er maar één iemand tot “Grote Schepper van Gaïa” bekroond worden.

Als je aan de beurt bent mag je twee acties uitvoeren, je kan daarbij een kaart nemen of een kaart spelen. Het is perfect mogelijk om twee keer dezelfde actie uit te voeren. Bij het nemen van een kaart kan je steeds kiezen tussen één van de openliggende kaarten of een willekeurige kaart van een gesloten stapel. Hou er wel rekening mee dat je nooit meer dan zes kaarten op hand mag hebben. Door een natuurkaart uit te spelen kan je een bijhorende landschapstegel nemen en midden op de tafel leggen, deze tegel vormt het startpunt van de wereld die jullie samen gaan opbouwen. Alle toekomstige landschapstegels zullen met elkaar verbonden zijn. Je kan natuurkaarten ook opsparen en later uitspelen om één van de doelkaarten in te palmen met één van je meeples. Dierkaarten brengen leven in de bestaande landschappen, leg het aantal dierfiches op een landschap zoals op de kaart werd aangeduid. Tenslotte zijn er ook stadskaarten, ook deze kaarten moeten op een landschap gelegd worden. Het type landschap wordt steeds aangeduid op de kaart. Een stad moet minimum voldoen aan twee van de vier opgelegde eisen. Meestal hebben die te maken met het type van de aangrenzende landschapstegels, maar ook de aanwezigheid van dieren op een aangrenzende tegel kan een eis zijn. Vervolgens mag je één van je meeples op deze stad zetten. Andere spelers die een stad later voorzien van een derde en/of vierde eis mogen ook een meeple in de stad plaatsen. Aan het begin van elke ronde moeten bepaalde steden voorzien worden van eten door dieren te verwijderen van aangrenzende landschapstegels. Van zodra één speler er in geslaagd is om al zijn meeples ergens te plaatsen eindigt het spel, deze speler is de winnaar. In het geval dat één van de stapels kaarten uitgeput is wint de speler die op dat moment de meeste meeples op het speelbord staan heeft.

Gaïa bevat ook regels voor gevorderde spelers. Als je een stad nu van een derde eis voorziet mag je de meeple van je tegenstander vervangen door de jouwe. Wanneer de vierde eis voorzien wordt mag je vanaf nu twee meeples op de stad plaatsen. Er worden nu ook rode machtskaarten aan het spel toegevoegd. Met deze kaarten kan je o.a. een tegel vervangen door een tegel van een ander landschap, maar je kan er ook dierfiches mee verwijderen. Met een aardbeving kaart worden er dan weer twee landschappen van plaats verwisseld terwijl je met een tornado kaarten van een tegenstander kan stelen.

Onze mening

Gaïa staat al een hele tijd te wachten om gerecenseerd te worden. De illustraties van de doos vielen alvast in de smaak, we waren dus erg benieuwd naar het spel zelf. Een eerste speelsessie kon ons niet overtuigen, dat is één van de redenen waarom het zolang geduurd heeft om het spel verder te testen en te recenseren. Het basisspel bevat te weinig diepgang en te veel geluk om echt geapprecieerd te worden ten huize Spellenmolen. Er is niets te verzinnen wat “slecht” is, maar toch ontbreekt het gewoon die X-factor. Later kwam het spel terug op tafel, maar dan nu met de regels voor gevorderde spelers. Deze regels zorgen voor ervaren spelers effectief voor meer plezier. De concurrentie aan de steden wordt groter en er komt zeker meer tactiek bij kijken. Je wilt een stad liefst voorzien van vier eisen zodat je er twee meeples kan plaatsen. Uiteindelijk heb je ook in deze variant nog wel een gezonde portie geluk nodig, maar voor een spelletje van amper 30 minuten kan het er nog net mee door. Ook de rode machtskaarten komen het spel ten goede, en als de toenemende pestfactor ook jullie niet erg kan bekoren: er staat ook een vredelievende variant beschreven waarin je bepaalde kaarten uit het spel laat.

Conclusie: Gaïa is één van de vele “doorsnee spellen” dat ons niet voldoende kon overtuigen om in de toekomst nog op de tafel te belanden.

Gaia

Met dank aan TIKI Editions!

Met dank aan TIKI Editions!

Gaïa

Auteur: Olivier Rolko
Uitgever: TIKI Editions
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Pandemic: The CURE
07 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het populaire bordspel ‘Pandemie’ heeft er een nieuw familielid bij: The CURE. Deze dobbelvariant is in grote lijnen gelijk aan het klassieke bordspel. Ook in deze versie gaan alle spelers samen aan de slag in de hoop de vier meest dodelijke ziektes op onze wereld te bestrijden. Daarvoor zullen we voldoende stalen moeten nemen waarmee we met een portie geluk een straf medicijn kunnen brouwen. Vergeet niet om in tussentijd op de oude klassieke manier de ziektes te bestrijden en zo te voorkomen dat het alleen maar erger wordt. Kunnen we samen de mensheid redden of gaan we allemaal samen ten onder?

De wereldkaart wordt in dit spel voorgesteld door 6 werelddelen. Aan het begin van het spel worden er 12 dobbelstenen uit de zak getrokken, gedobbeld en bij de bijhorende werelddelen gelegd (elk werelddeel heeft een waarde van één tot zes), dit stellen de bacteriën voor. Elke speler krijgt een rollenkaart met een bepaalde eigenschap en zes (of soms zelfs meer) bijhorende dobbelstenen. Als je aan de beurt bent rol je deze dobbelstenen en kan je de getoonde acties uitvoeren. De dobbelstenen die je niet wenst te gebruiken kan je zo vaak je wilt opnieuw dobbelen, maar dan loop je uiteraard een groter risico op een biohazard: de enige uitkomst die je niet opnieuw kan werpen en bovendien nog een slecht gevolg heeft ook! Je moet de infectiespuit dan namelijk één plaats verder plaatsen en loopt zo het risico op een epidemie en hogere besmettingsgraad. Er zijn vier standaardacties die de meeste spelers bezitten, zo kan iedereen zich met een boot naar een aangrenzend werelddeel verplaatsen, kan iedereen met een spuitje ziektekiemen weghalen en kan iedereen stalen nemen. De meeste spelers kunnen bovendien ook naar een regio naar keuze vliegen met het vliegtuig. Na het uitvoeren van al je acties kan je indien gewenst stalen doorgeven aan teamleden in jouw regio, daarna kan je een poging wagen om een medicijn te ontwikkelen. Je neemt daarvoor alle stalen van één kleur die je in je bezit hebt en dobbelt deze dobbelstenen. Bij een resultaat van 13 of meer is het gelukt en hebben jullie het eerste medicijn gevonden. Alle bacteriën van deze ziekte zijn vanaf nu iets gemakkelijker te bestrijden. Als het niet gelukt is blijven de stalen in jouw bezit, de volgende keer als je aan de beurt bent kan je er voor kiezen om ze door te geven aan een medespeler of om het nog een keer te proberen. Om je beurt af te ronden moet je opnieuw besmetten, je neemt 3 tot 5 dobbelstenen uit de zak (afhankelijk van de huidige besmettingsgraad), dobbelt deze en legt ze op de bijhorende werelddelen. Indien er een vierde dobbelsteen van dezelfde kleur in een gebied terechtkomt volgt er een uitbraak.

Je wint het spel als je er in slaagt om de vier medicijnen te produceren, je hoeft niet alle ziektekiemen te verwijderen. Je verliest als er 8 of meer uitbraken zijn geweest, als de besmettingsgraad te hoog wordt of als er onvoldoende dobbelstenen in de zak zijn om de infectiefase door te komen.

Onze mening

Pandemie is en blijft één van de betere coöperatieve spellen, deze dobbelvariant had dus al lange tijd onze interesse. Een eerste speelsessie kon ons meteen overtuigen van al het positieve aan dit spel: het speelt heel vlot en het is verslavend. Alle leuke elementen uit Pandemie blijven behouden, het concept, het coöperatieve element en de verschillende rollen met elk hun (goede) eigenschappen. Daarbij komt dat deze dobbelvariant veel vlotter speelt en maar half zo lang duurt, wat er voor zorgt dat de herspeelbaarheid veel hoger ligt. Je verliest het spel en het wordt al gauw nog een keer gespeeld, in een poging toch maar eens te kunnen winnen. Dan komen we meteen bij het element ‘geluk’ in dit spel, want de geluksfactor is hier veel hoger dan in het basisspel. Hoe je het ook draait of keert, het blijft een dobbelspel en de dobbelstenen bepalen zo goed als alles. Je moet het lot niet gaan zoeken door je dobbelstenen vaak opnieuw te werpen, maar als de dobbelstenen tegen zitten kan je gewoon niets doen om het spel te winnen. Het verslavende element in dit spel zorgde ervoor dat het ondertussen al 17 keer op tafel kwam, maar we hebben het slechts 3 keer kunnen winnen. Nu begint het toch wel stilaan tegen te steken dat we maar amper kunnen winnen. Een dubbeltje op zijn kant dus. Het materiaal is van heel goede kwaliteit en de spelregels zijn duidelijk beschreven. Het aantal spelers heeft volgens ons weinig invloed op het spel, zowel met 2, 3 als 4 spelers is het even leuk maar even moeilijk om te winnen. De herspeelbaarheid is groot, al vragen we ons wel af of dat zal blijven duren. Het spel voorziet drie moeilijkheidsgraden, wij speelden meestal de ‘normale’ variant, de intro-variant is iets gemakkelijker te winnen, de heroïsche variant laten we (voorlopig) achterwege.

Conclusie: Pandemic The CURE is een super leuk coöperatief dobbelspel met een vrij hoge geluksfactor.

The CurePandemic: The CURE

Auteur: Matt Leacock
Uitgever: Z-Man Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Sugar Gliders
05 jul 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Ooit gehoord van een Sugar Glider? Deze “suikereekhoorn” steelt alle show in dit nieuwe spel, het is een buideldier dat zomaar door de lucht kan zweven. Ze zijn op zoek naar voedsel, hoe zoeter, hoe beter! Hoe meer voedsel ze krijgen, hoe verder ze kunnen vliegen… al moeten ze af en toe ook wel eens rusten. Probeer zoveel mogelijk fruit te verzamelen en zo het spel te winnen.

Aan het begin van het spel zetten alle spelers hun sugar glider op een voedseltegel met waarde 1. Vanaf dan kunnen ze elke beurt kiezen om te springen of te rusten. Als je springt dan spring je exact zover als de waarde van de voedseltegel waar je nu op staat. Je springt uiteraard in een rechte lijn. De tegel vanwaar je net vertrokken bent voeg je toe aan je persoonlijke voorraad. Wanneer je sugar glider op een veld zonder tegel staat zal je je persoonlijke voorraad moeten aanspreken om te kunnen springen! Kies één van je voedseltegels om exact dat aantal plaatsen te springen. Ook wanneer je op het middelste veld van het bord staat zal je je persoonlijke voorraad moeten aanspreken, maar hier kan je – onafhankelijk van de ingeleverde voedseltegel – naar een veld naar keuze springen! Af en toe wil of kan je niet springen, dan kan je er ook voor kiezen om te rusten. Als je op dat moment op een voedseltegel staat mag je deze tegel aan je voorraad toevoegen, anders gebeurd er niets.

Het spel eindigt van zodra alle spelers na elkaar gekozen hebben om te rusten of wanneer alle tegels van het bord zijn. De spelers tellen vervolgens de waarden van hun voedseltegels, de speler met de zoetste voorraad wint het spel!

Onze mening

Bij het lezen van de spelregels komen veel dingen je bekend voor. Het zijn erg eenvoudige spelregels die je iedereen kan aanleren. Een eerste speelsessie bewees meteen dat het spel ook zeer tactisch gespeeld kan worden. Het dubbelzijdige bord zorgt ervoor dat het met alle spelersaantallen goed tot zijn recht komt. Vooral met twee spelers wordt Sugar Gliders hier graag gespeeld, een kort en strategisch spelletje. Ook met drie en vier is het uiteraard leuk, al wordt het dan al moeilijker om in te schatten wat de andere spelers zullen doen. De voedseltegels liggen uiteraard steeds anders bij aanvang van het spel, daardoor is elke speelsessie ook steeds verschillend. Of dat voldoende uitdaging biedt om het spel keer na keer op tafel te leggen is wellicht bij iedereen verschillend. Het is voor ons geen spel dat we drie keer na elkaar zullen spelen maar wel een familiespel dat zo af en toe eens uit de kast mag komen. Ideaal als filler met veelspelers of met de familie die graag iets eenvoudig speelt. Het spel is bovendien voorzien van erg mooie illustraties (al hadden we van Dennis Lohausen niets anders verwacht) en op de kwaliteit valt helemaal niets aan te merken.

Conclusie: Sugar Gliders is een leuk, eenvoudig en tactisch familiespel!

Sugar Gliders

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Sugar Gliders

Auteur: Néstor Romeral Andrés
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

New York 1901
02 jun 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Wolkenkrabbers worden steeds hoger, de skyline van New York City bereikt duizelingwekkende hoogtes, die fascinatie lijkt maar niet voorbij te gaan! Bovendien hebben de vele ondernemers maar één doel: meer eer en status bereiken door hogere gebouwen op te trekken. Via je oom heb je een klein perceel in Lower Manhattan geërfd, je kan dus samen met alle andere ondernemers meehelpen aan de groei van de grootste metropool ter wereld.

Als je aan de beurt bent heb je twee opties. Je kan via een perceelkaart uit de open markt een nieuwe eigendom innemen, indien je wenst kan je dat perceel vervolgens meteen gebruiken om een wolkenkrabber op te richten. Maar misschien wil je eerst nog wat aangrenzende percelen aankopen om later in het spel een grotere wolkenkrabber te bouwen? De andere optie is het afbreken van gebouwen, je kan uiteraard enkel je eigen gebouwen afbreken. Daarna ben je verplicht om een nieuwe wolkenkrabber op te richten, die moet bovendien van een hogere categorie zijn. Je hebt namelijk bronzen, zilveren, gouden en monumentale wolkenkrabbers. Aan het begin van het spel kan je enkel bronzen wolkenkrabbers bouwen, van zodra je de nodige punten hebt verdiend kan je ook zilveren en later gouden wolkenkrabbers oprichten. Vanaf dan kan je ook een monumentale wolkenkrabber bouwen, dit zijn de hoogste pieken in de skyline en deze zijn beperkt tot één per speler. Op elke wolkenkrabber staat het aantal punten vermeld dat je ontvangt tijdens het bouwen, die punten kan je niet meer verliezen wanneer je zo’n wolkenkrabber weer afbreekt om een hogere te bouwen. Naast deze twee opties krijgt elke speler ook nog drie actiekaarten die ze één keer in het spel kunnen benutten. Met het bouwhuis kan je twee gebouwen in één beurt oprichten, met de veranderde markt kan je de perceelkaarten in de open markt vernieuwen en als landroof kan je twee percelen in één beurt innemen.

Het spel eindigt van zodra één speler nog maar 4 ongebouwde wolkenkrabbers over heeft of wanneer de open markt niet meer kan aangevuld worden met perceelkaarten. Daarna volgt de eindtelling, die steeds anders is afhankelijk van de bonuskaarten die aan het begin van het spel getrokken zijn. Per spel zijn er namelijk drie straten waar je liefst het meeste gebouwen wilt bezitten, aangezien enkel de speler met de meeste wolkenkrabbers daar 5 bonuspunten voor krijgt. Voor de andere bonuskaart kan je punten scoren afhankelijk van het aantal van jouw bronzen wolkenkrabbers op het speelbord, of afhankelijk van het aantal wijken waarin jij hebt gebouwd. Maar voor hetzelfde geld probeer je setjes van bronzen, zilveren en gouden wolkenkrabbers te bouwen!

Onze mening

New York 1901 is het eerste “grotere” spel van Blue Orange Games, het komt pas in het najaar van 2015 op de markt. De versie die wij speelden was al definitief, op de spelregels na. Bij het lezen van de spelregels viel al meteen op dat de Nederlandstalige versie veel fouten bevat, niet enkel schrijffouten, maar zelfs speltechnische fouten. Gelukkige hadden we de Engelse en Duitse versie ook ter beschikking om duidelijkheid te scheppen. Dat er bovendien ook een Nederlandstalige schrijffout op de doos staat is al helemaal jammer, maar dat kan hopelijk nog rechtgezet worden tegen de eindproductie. Het spel zelf is eerder een heel eenvoudig familiespel. Voor veelspelers biedt het – althans hier – veel te weinig uitdaging: gebouwen zetten om later weer af te breken en nieuwe te bouwen. Als je merkt dat je tegenstanders een monumentale wolkenkrabber willen oprichten probeer je dat wel eens dwars te bomen door het stuk grond dat hij daarvoor nodig heeft voor zijn neus weg te snoepen, maar het is niet dat je daar zelf beter van wordt. Het spel blijft dan maar gewoon zijn – saaie – gangetje gaan. Bekijk het als een familiespel met eenvoudige spelregels dat binnen het uurtje gespeeld is, en het krijgt plots een heel ander aanzicht. Ook dan wordt het geen hoogvlieger, maar dan kan het er alvast mee door. Het materiaal is van goede kwaliteit, leuke (en bijpassende) miniaturen om je percelen te bezetten en kwalitatieve tegels voor de gebouwen. De illustraties op de doos vinden we zeer geslaagd, het speelbord is eerder sober gehouden, al is dat wellicht de beste keuze om het niet te druk te maken tijdens het spelen.

Conclusie: New York 1901 is een doorsnee familiespel met eenvoudige spelregels.

New York 1901

Met dank aan Blue Orange!

Met dank aan Blue Orange!

New York 1901

Auteur: Chenier La Salle
Uitgever: Blue Orange Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 8 jaar

Lift Off!
29 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Alieneeples, zo noemen de figuurtjes die gelukkig leven op de planeet waar dit spel om draait. Of toch: tot gisteren… de planeet die tot voor kort een droomparadijs was staat nu op ontploffen. Er is maar één oplossing: ontsnappen. Verplaats je alieneeples naar de lanceerplatformen en probeer aan de voorwaarden te voldoen zodat de raketten vertrekken en je alieneeples naar een veilige plek in het heelal brengen. Je wint het spel door als eerste al je alieneeples in veiligheid te brengen, maar liefst voordat de planeet ook effectief ontploft!

Als je aan de beurt bent trek je om te beginnen twee nieuwe kaarten. Vervolgens kan je verschillende acties uitvoeren, daarbij kan je maximaal twee bewegingsacties doen. Of je daarbij twee verschillende alieneeple verplaatst of één alieneeple twee plaatsen verder zet maakt niet uit. Van zodra één van je alieneeples nabij een lanceerplatform staat kan je de aangegeven plaatsingskost betalen met de kaarten, die kost is verschillend voor elk lanceerplatform en heeft bovendien soms te maken met de stand van de maan. Sommige lanceerplatformen zijn duurder bij volle maan, andere dan weer met nieuwe maan. De lanceerplatformen zijn ook tijdens elk spel verschillend, van de 10 verschillende platformen worden er maar 4 gebruikt tijdens een spel. Wanneer een platform voldoet aan de lanceringsvoorwaarden worden alle alieneeples (van alle spelers) meteen gelanceerd. Ook deze voorwaarden zijn weer verschillend voor elk platform, soms heeft dat te maken met de stand van de maan, andere keren met het aantal alieneeples op het platform of soms enkel met het gereedschap dat ervoor betaald wordt.

Om je beurt te beëindigen wordt de stand van de maan één plaats vooruitgeschoven. Na acht beurten staat de maan terug op het sterretje en begint de volgende dag, afhankelijk van het aantal spelers hebben de spelers vier tot zeven dagen tijd om hun alieneeples in veiligheid te brengen. Diegene die daar als eerste in slaagt wint het spel, anders wint de speler die na x-aantal ronden de meeste alieneeples heeft gered. Het spel voorziet ook een familie-, team-, extra uitdagende en snelle variant.

Onze mening

Sinds het interview met de auteur in augustus 2013 was onze interesse voor Lift Off gewekt. Het spel heeft dan ook heel wat leuke ideeën: de verschillende lanceerplatformen waardoor elk spel weer anders is, het semi-coöperatieve element waarbij je regelmatig moet samenwerken met je tegenstanders om je alieneeples te lanceren. Maar toch komen die elementen niet genoeg uit de verf en blijft het min of meer bij ‘een leuk idee’. De lanceerplatformen verschillen inderdaad van elkaar, de illustraties zijn duidelijk genoeg zodat je elk platform meteen begrijpt en niet steeds naar de spelregels moet teruggrijpen. Anderzijds zijn ze niet allemaal even goed of leuk. Het semi-coöperatieve element kwam maar zelden tot uiting, vele lanceerplatformen kan je wel alleen de baas door er helemaal op te gaan spelen, waardoor vele speelsessies uitdraaien met elke speler die een eigen platform gebruikt en heel af en toe eens gebruik maakt van het werk van een ander. Daardoor wordt het na enig tijdje vooral saai, en dat was dan ook onze conclusie na elke speelsessie. Een leuk idee dat, althans bij ons en bij onze medespelers, niet werkt. Jammer! Het zijn heel eenvoudige spelregels, een familiespel (met een redelijke geluksfactor) dat gemakkelijk met kinderen op tafel kan komen… al kan de Engelse tekst op de kaartjes dan roet in het eten gooien. Los van het spelconcept vinden we de illustraties nog steeds erg leuk, en vooral heel apart tegenover andere spellen. Het materiaal is van goede kwaliteit, met leuke alieneeples en een modulair bord.

Conclusie: Een leuk idee dat helaas niet helemaal uit de verf komt.

Met dank aan Pencil First Games!

Met dank aan Pencil First Games!

Lift Off!

Auteur: Eduardo Baraf
Uitgever: Pencil First Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur:
± 45 min.
Vanaf 8 jaar

Bania
11 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In Bania zullen de spelers grondstoffen verzamelen om vele en kleurrijke tenten op te bouwen in de grote woestijn. Denk strategisch na over de locatie van je tent, de ene zal wellicht wat meer punten opleveren terwijl de andere plaats je dan weer nieuwe grondstoffen kan opleveren. Of wil je liever je tegenstander dwarszitten in een poging zijn/haar grote bron van inkomsten af te nemen?

Als je aan de beurt bent heb je twee opties, je kan dobbelen voor grondstoffen of tenten bouwen. Als je wilt dobbelen krijg je drie kansen om de dobbelstenen te werpen op de grondstoffen die je graag aan je hand toevoegt, je beurt is daarmee onmiddellijk gedaan. Als je voldoende grondstoffen hebt verzameld kan je één of meerdere van je vier tenten op het bord plaatsen, je betaalt daarvoor de nodige grondstoffen. Door je tenten naast eerder gebouwde tenten te plaatsen krijg je korting, maar die tent levert je dan wel maar één overwinningspunt op in tegenstelling tot de gebruikelijke drie punten. Als je jouw olifantenfiguur nog in het bezit hebt kan je deze op één van de zonet gebouwde tenten plaatsen, die levert jou aan het begin van je volgende beurt meteen grondstoffen op. Hoe meer verschillende kleuren in het gebied van je olifant, hoe meer grondstofkaarten je zal krijgen, maar let op: van zodra dat gebied zeven tenten bevat moeten alle olifanten weer naar huis! Op zoek naar een nieuwe bron van inkomsten dan maar.

Het spel eindigt van zodra er geen tenten meer op het bord geplaatst kunnen worden. Naast de punten die je kreeg voor het bouwen van tenten worden er ook nog bonussen uitgedeeld aan de speler die de laatste tent kon bouwen én aan de speler(s) die de meeste grondstofkaarten over hebben. De speler die daarna de meeste punten heeft behaald wint het spel.

Onze mening

Bania liet bij ons gemengde gevoelens achter, het is zeker niet slecht maar behoort ook zeker niet tot de betere spellen in onze collectie. Het is een familiespel met heel eenvoudige spelregels, je kan het dus ook met niet-spelers op tafel leggen. Toch heb je verschillende keuzes te maken: je probeert een gebied op te bouwen waarbij je elke ronde opnieuw grondstoffen binnen krijgt en je dus geen beurten hoeft te verliezen om te dobbelen, in een ideale situatie bouw je dus vier verschillende tenten en begin je daarna andere gebieden om meer punten te sprokkelen. De vraag is of je tegenstander(s) dat zomaar laten gebeuren, of plaatsen ze hun olifant in hetzelfde gebied en profiteren ze mee van jouw werk? Het kan allemaal! Er zijn net genoeg mogelijkheden om het spel boeiend te maken tot het einde, maar het biedt helaas niet genoeg variatie/uitdagingen om het keer na keer weer op tafel te leggen. Qua materiaal en illustraties valt er helemaal niets op aan te merken, vooral de olifanten zijn erg leuk.

Conclusie: Bania is een eenvoudig familiespel dat weinig variatie kan bieden.

Bania

Met dank aan Mattel!

Met dank aan Mattel!

Bania

Auteur: Brian Yu
Uitgever: Mattel
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 10 jaar

Battle Sheep
01 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het gras is altijd groener aan de overkant, een zinnetje op het lijf geschreven van dit abstracte spel. Probeer je tegenstanders in de val te lokken en al het groene gras voor jezelf te houden. Maak strategische beslissingen, verdeel je kudde over de grote wei en blokkeer je tegenstanders.

Aan het begin van het spel zullen de spelers het speelbord zelf opbouwen, iedereen krijgt vier tegels om elk om beurt één daarvan neer te leggen. Op deze manier heb je de opbouw van het speelbord min of meer zelf in de hand en is de grootte ervan afhankelijk van het aantal spelers! Daarna plaatsen de spelers hun kudde van 16 schapen aan de rand van de weide en kan het spel écht beginnen. De opdracht is simpel, als je aan de beurt bent verplaats je een deel van je kudde naar een andere locatie. Hoeveel schapen je van je stapel neemt mag je zelf kiezen, zolang je er maar minstens één laat staan. Welke richting je uit gaat mag je ook kiezen, maar je zal in de gekozen richting zover moeten lopen als je kan. De volgende keer kan je dan kiezen welk van je stapels schapen je gaat splitsen enzovoort. Van zodra je geen enkele geldige beweging meer kan maken eindigt het spel voor jou, de anderen spelen verder tot niemand nog een geldige beweging kan maken. Daarna volgt de puntentelling: elk schaapje (of stapel met schapen) levert één punt op. Diegene die de meeste schapen heeft kunnen plaatsen wint het spel, bij gelijke stand is het belangrijk dat je schapen aan elkaar grenzen, diegene met de grootste cluster van schapen gaat er dan met de overwinning van door.

Onze mening

Battle Sheep is een kort spelletje met heel eenvoudige spelregels en toch heel wat tactiek. Het is een abstract spel waar een willekeurig thema is opgeplakt, maar dat thema is dan ook mooi uitgewerkt. Alle schaapjes zijn nét iets anders, het ene kijkt boos, het andere lief, … De leuke, mooie illustraties en het sublieme materiaal maakt dit abstracte spelletje alleen maar leuker om te spelen. Je moet steeds vooruit kijken, proberen te vermijden dat je grote kudde opgesloten geraakt en tevens proberen je tegenstanders in te sluiten. We speelden het spel zowel met twee, drie als vier spelers en we vonden dat allemaal even goed, al is het met twee misschien nét iets tactischer. Het is niets voor een veelspeler die niet houdt van abstracte spellen, maar het viel bij ons steevast in de smaak bij de familiespelers en kinderen. Je kan het speelveld uiteraard elke keer anders gaan opstellen, maar heel groot is de variatie natuurlijk niet. De herspeelbaarheid is dan misschien ook niet super groot, maar toch is het een spel dat wij graag op tafel leggen.

Conclusie: Battle Sheep is een kort, eenvoudig, tactisch en abstract spelletje!

Battle Sheep

Met dank aan BlackRock Games!

Met dank aan BlackRock Games!

Battle Sheep

Auteur: Francesco Rotta
Uitgever: Blue Orange Games
Tijdsduur: ± 15 min.
Aantal spelers: 2 – 4
Vanaf 7 jaar

Piratoons
29 apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Schip ahoi, piraten! Wie plundert er mee op zoek naar de beste elementen om jouw piratenschip uit te bouwen? Verzamel de beste boegtegels en verfraai je schip met vlaggen, piraten en nog veel meer! Je kan echter niet al het werk door je bemanningsleden laten opknappen, de overige elementen in de schatkist worden per opbod van de hand gedaan, het is aan jou om te beslissen hoeveel dubloenen je daaraan wilt spenderen. Maar pas op: gelijke aantallen annuleren elkaar, misschien heb je dus helemaal niets? Leg gauw de onderdelen van je piratenschip klaar, zo kunnen we aan het spel beginnen!

Tijdens een potje Piratoons worden er 8 rondes gespeeld, aan het begin van elke ronde wordt de schatkist bevoorraad zonder dat de spelers kunnen zien wat er in zit: er worden steeds 3 scheepstegels en 6 uitrustingstegels gedekt in de kist gelegd. Vervolgens gaat de kist toe, wordt ze omgedraaid en is het aan de startspeler om de kist te openen. Zo’n schatkist is helemaal niet zo gemakkelijk te openen, dus leg ze waar je wilt, desnoods op je knieën! Nadat de zandloper wordt omgedraaid kunnen de spelers tegelijkertijd hun bemanningsleden naar de schatkist sturen, zet jouw meeples op de tegels die je graag wilt binnenhalen. Maar pas op, misschien hebben je tegenstanders het wel op dezelfde tegels gemunt? Eens je bemanningslid geplaatst is mag je het niet meer verzetten! « STOOOOP! » Oeps, de tijd is om, want één van je collega-piraten heeft stop geroepen. De zandloper geldt daarbij enkel als minimumtijd, jullie mogen zolang met de plundering doorgaan tot één van jullie stop roept. Voor elk bemanningslid dat je nog niet hebt ingezet (en ook niet in je handen hebt) krijg je één dubloen, daarna wordt de buit gedeeld. Gelijke aantallen van bemanningsleden annuleren elkaar, als rood en blauw dus elk twee bemanningsleden hebben ingezet kan groen er met één bemanningslid mee gaan lopen. Als twee honden vechten om een been …

Daarna volgt de opbod fase, alles wat tijdens de plundering is blijven liggen én de uitrustingstegels die vorige ronde niet gekocht werden worden te koop aangeboden. Elke speler kiest in het geheim hoeveel dubloenen hij/zij daaraan wilt geven, hun bod wordt gelijktijdig bekend gemaakt. Alweer: gelijke hoeveelheden annuleren elkaar, als alle spelers 2 dubloenen hebben geboden kan niemand een tegel kopen! Deze spelers kunnen niets kopen, de andere spelers kiezen elk om beurt een tegel uit de schatkist, beginnend met die speler die het meeste heeft betaald. Als je betaald hebt zal je een tegel moeten nemen, ook al had je die tegel liever niet gehad, als er geen tegels meer over zijn mag je je dubloenen gewoon houden. Daarna worden alle overige tegels overboord gegooid, de scheepstegels zinken onmiddellijk en worden uit het spel gehaald, de uitrustingstegels blijven drijven en kunnen in het begin van de volgende opbod fase terug aangekocht worden. Vervolgens puzzelt iedere speler de verkregen tegels aan zijn/haar schip: scheepstegels maken je schip groter, de uitrustingstegels verfraaien je schip. De vlaggen komen uiteraard aan vlaggenmasten en piraten komen op het brugdek, schietgat tegels komen zo op een gesloten schietgat en ook voor patrijspoorten en kwartierposities zijn tegels voorzien.

Op deze manier worden er 8 rondes gespeeld, daarna volgt de puntentelling. De spelers met de meeste vlaggen, dubloenen en tonnen (= het grootste schip) worden beloond met bompenningen, vervolgens krijg je ook twee punten voor elke correcte connectie (= als je schip correct gemonteerd werd), als je verkeerde connecties hebt gemaakt zal je helaas minpunten krijgen. Ook als je nog veel lege plaatsen in je schip hebt krijg je minpunten, en dat voor zowel de brugdekposities, de schietgaten, de kwartieren en de patrijspoorten! Tenslotte vallen er nog heel wat punten te verdienen met setjes, heb jij drie identieke uitrustingstegels kunnen bemachtigen? Dan krijg je 5 bompenningen per reeks! Drie verschillende tegels van hetzelfde type leveren 4 punten op, twee identieke leveren slechts 2 punten op. De speler die daarna de meeste bompenningen heeft verzameld wint het spel.

Onze mening

De spelregels zijn alvast duidelijk en heel thematisch geschreven, elk regeltje wordt verduidelijkt met een leuk piratencitaat. Tijdens het spelen hebben wij enkele regels niet toegepast: volgens de spelregels mag je de schatkist op je schoot openen, iets wat het voor je tegenspelers aan de overkant van de tafel alleen maar minder leuk maakt. Hierdoor kunnen er ook bemanningsleden van de kist vallen, die mogen volgens de spelregels niet meer gebruikt worden. Als je daarbij bemanningsleden van je tegenstander van de kist duwt mag je zelf niet meer meespelen tijdens deze plunderfase. Allemaal mini-regeltjes die niet van toepassing zijn als je de schatkist gewoon in het midden van de tafel legt. Wij vonden het leuker zo en voor de kinderen kan je op deze manier ruzies vermijden, maar uiteraard kiest iedereen zelf hoe hij dit speelt! Het spel zelf was verder een hele verrassing en werd na enkele speelsessies steeds leuker. Het plunderen op het schip begint al leuk, met twee spelers heb je uiteraard minder concurrentie en kan je gemakkelijker nemen wat je wilt, met vier spelers kan het wel eens gebeuren dat je helemaal niets krijgt, maar dat is dan voor iedereen hetzelfde. De spelregel waarbij gelijke aantallen elkaar annuleren maakt deze fase toch wel uniek en spannend. Ook bij de opbod fase is dat het geval, het is moeilijk in te schatten hoeveel je tegenstanders zullen bieden. Soms frustrerend, maar eigenlijk wel hét element dat Piratoons voor ons bijzonder leuk maakt. Het behalen van (veel) punten is niet vanzelfsprekend, je wilt setjes verzamelen, maar je tegenstanders willen dat ook! Je weet wat je wilt, maar soms zal je een tegel moeten nemen die toch niet binnen je planning past. Het materiaal is voorzien van heel mooie illustraties, dat komt het speelplezier alleen maar ten goede. Jammer genoeg zijn er te weinig bompenningen voorzien, zowel met drie als vier spelers kwamen we bompenningen te kort om iedereen punten te geven. Bovendien zijn de kleine bompenningen dubbelzijdig, de ene zijde leveren ze 2 punten op, de andere zijde één minpunt. Wij hadden liever aparte fiches gezien voor de 2 punten en de minpunten, je krijgt een bompenning en voor je het weet heb je enkele penningen per ongeluk omgedraaid… en bij kinderen die niet zo goed tegen hun verlies kunnen gebeurd het misschien niet per ongeluk! Klein minpuntje aan dit spel dat verder goed in de smaak viel.

Conclusie: Een leuk en eenvoudig party- of familiespel!

Piratoons

Met dank aan BlackRock Games!

Met dank aan BlackRock Games!

Piratoons

Auteur: O. Grégoire & T. Quintens
Uitgever: Black Rock Editions
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Out of Mine!
07 apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Naar verluidt zijn er onder de grond ontzettend veel kristallen te vinden, tijd om onze dwergen de mijn in te sturen op zoek naar al deze kristallen. Op bevel van de dwergenkoning trekt iedereen de mijn in, gewapend met een plattegrond van de mijnengangen en een schatkaart met de te vinden kristallen. De dwergen gaan op zoek naar de kristallen en zijn bovendien aandachtig dat ze geen ongedierte mee naar boven brengen, want dat is alleen maar nadelig voor hun puntensaldo… of brengen ze juist wat extra zilver of goudblokken mee naar boven? “OUT OF MINE!” – Het is tijd om weer naar boven te komen, want blijkbaar is één van de andere dwergen inmiddels klaar met zoeken.

Elke speler krijgt een mijnengang en legt deze voor zich op tafel, vervolgens krijgen ze een gedekte schatkaart. Op bevel van de dwergenkoning mogen alle spelers deze kaart gelijktijdig omdraaien, daarop zullen ze zien welke kristallen in hun mijnengang te vinden zijn. Het is nu aan jou om de vermelde kristalblokken in je mijnengang te puzzelen, je kan maar beter snel in gang schieten want van zodra één speler alle blokken correct in zijn of haar mijnengang heeft gepuzzeld moet iedereen stoppen! Na de puzzelfase controleren alle spelers of ze de correcte puzzelblokken gebruikt hebben en worden de punten geteld: elke spelers krijgt 10 punten maar verliest één strafpunt per leeg veld in zijn mijnengang. De speler die als eerste klaar was krijgt bovendien twee bonuspunten, maar voor elke verkeerde blok moet je terug 2 punten aftrekken. Nadat de scores opgeschreven zijn kan de volgende ronde van start gaan, de spelers nemen een nieuwe mijnengang en een nieuwe schatkaart.

Het spel voorziet ook een versie voor experts waarbij je nog meer punten kan scoren… of verliezen! Op elke mijnengang staan drie elfen in één van de vijf kleuren afgebeeld. Als jij er in slaagt om op het veld naast dat elfje een kristal in dezelfde kleur te leggen kan je een extra bonuspunt verdienen. Bovendien worden er extra elementen toegevoegd, op je schatkaart staat aangegeven welke elementen voor jou positief of negatief zijn. Zo kan het zijn dat alle hongerige ratten je minpunten opleveren, bij de keuze van je puzzelblokken kan je dan maar beter zien dat je niet te veel ratten in je mijn puzzelt! Gelukkig kan je ook pluspunten verdienen, maar dan met zilver of met goud, zoals aangegeven op je schatkaart. Na 7 ronden eindigt het spel, de speler die daarna de meeste punten scoorde wordt uitgeroepen tot de nieuwe dwergenkoning!

Onze mening

Wij speelden Out of Mine vooral in de expertversie, dan wordt het écht wel een puzzelspel voor gevorderden. Deze keer probeer je niet zomaar de aangegeven blokjes in je mijnengang te puzzelen, maar je moet ook nog goed kiezen wélke blokjes je gebruikt. De kleur werd aangegeven op je schatkaart, maar niet alle rode blokken hebben dezelfde vorm, en hetzelfde geldt ook voor de groene en de witte. Alles past? Goed zo, maar heb je dan ook op de ratten of de houtwormen gelet? Die extra elementen maken Out of Mine toch net iets specialer dan andere puzzelspellen, vooral tijdens de eerste speelsessie waren we erg enthousiast. We konden ons niet van de indruk ontdoen dat de extra elementen op de schatkaarten ook een zekere vorm van geluk in het spel brengen. Met een schatkaart die je twee bonuspunten per goudelement oplevert kan je vrij gemakkelijk hoge scores halen, terwijl iemand anders misschien maar één extra punt krijgt per zilver element. Bij die eerste kaart krijg je dan wel twee strafpunten per rat, maar het is – voor volwassen spelers – dan ook vrij eenvoudig om te voorkomen dat je ratten op je bord legt.

Enerzijds zijn we enthousiast over dit gevarieerde puzzelspel, anderzijds gaat het ook snel vervelen. Dit soort reactiespellen wordt vaak door dezelfde persoon gewonnen en moet je bovendien niet tegen (jonge) kinderen spelen want dan maken ze geen schijn van kans. Zeven ronden vonden wij en onze medespelers helaas iets te veel van het goede, maar iedereen bepaalt uiteraard vrij hoeveel of hoe weinig ronden er gespeeld worden. Of je het spel nu met twee, drie of vier speelt is niet van belang, het is altijd even leuk. Bovendien is het spelmateriaal voorzien van erg leuke en mooie illustraties!

Conclusie: Een puzzelspel waar zowel de jeugd als de volwassenen plezier aan beleven!

Out of Mine

Met dank aan The Game Master!

Met dank aan The Game Master!

Out of Mine!

Auteur: Martin Nedergaard Andersen
Uitgever: HUCH! & Friends
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 10 jaar

Realm of Wonder
04 apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In het koninkrijk van deze wonderlijke wereld leven zes machtige families, ze hebben elk hun eigen regio ter beschikking en leven onder het goedkeurend oog van de koning. Om zijn appreciatie te uiten ontwikkelde de koning zes magische bollen, één voor elke baron. Jaloezie en hebzucht bracht één van de baronnen er toe om de bol met slechte bedoelingen te gebruiken, maar hij had pech: de bol verkruimelde in zijn handen. Twee andere baronnen hadden ook slechte bedoelingen, waardoor niet enkel hun magische bol maar ook hun landschappen veranderden in woestijnen! De macht was doorbroken en het eens zo wonderlijke koninkrijk verloor al zijn glorie. Kan jij de macht van drie magische bollen combineren en dit koninkrijk weer bij elkaar brengen?

Om het spel te winnen zal je het kasteel van de koning moeten betreden met wel erg goed nieuws, er zijn slechts drie mogelijkheden om het eenheidsgevoel van het koninkrijk weer op te roepen: door de macht van de drie magische bollen te combineren, door te bewijzen dat je drie machtige monsters hebt kunnen verslaan of door de opdracht van de koning tot een goed einde te brengen! Aan het begin van de ronde krijgen alle spelers een inkomen van magische punten, hoe meer macht (= vestigingen, magische bollen of overgangen) je hebt, hoe groter je inkomen. Daarna kiezen alle spelers gelijktijdig één van hun drie verplaatsingskaarten, het getal op deze kaart zal de beurtvolgorde bepalen tijdens deze ronde, de gekleurde schijfjes worden in deze volgorde op het bord gelegd. Vervolgens moeten alle spelers – beginnend met de speler die de laagste waarde speelde – een magische kaart uitspelen. Deze kaarten geven steeds iets extra, zo kan je met de heteluchtballon sneller bewegen en kan je met de bliksem toch nog verandering brengen in de spelersvolgorde. Met andere kaarten kan je extra verplaatsingspunten krijgen of je tegenstanders verplaatsingspunten afnemen, in de hoop dat ze jouw kaart niet deblokkeren met het magische schild. Vervolgens mogen alle speler, maar nu in de tegenovergestelde volgorde, hun verplaatsingskaarten uitspelen en het aangegeven aantal stappen verplaatsen. Kom je daarbij op een veld met een torenfiche? Dan kan je één magisch punt betalen om die torenfiche te ontdekken, want daar schuilt misschien wel iets goeds achter! Sommige tegels worden meteen gebruikt, je krijgt er dan een extra kaart voor. Achter deze tegels zitten ook de magische bollen verstopt, met wat geluk vind je zo een magische bol en wordt je inkomen aan het begin van de ronde wat hoger, maar vergeet niet dat er ook vervloekte bollen in het spel zijn die het tegenovergestelde effect hebben. Een magisch drankje kan je later in het spel omruilen voor een fiche, vanaf dat moment heb je bij elk gevecht of bij elke verplaatsing een voordeel! Ook de ridder levert je twee extra punten op tijdens een gevecht, die zijn erg handig als je achter zo’n torenfiche plots een monster ontdekt. Weglopen is dan geen optie, je zal het gevecht moeten aangaan! Tel je huidige krachtpunten (op je magische kaarten, je eventuele bonus- en ridderfiches) op bij het dobbelresultaat en laat een tegenstander dobbelen voor het monster. Als je gewonnen hebt wordt je beloond met het monsterfiche en een extra kaart/bonusfiche, als je verloren hebt vlieg je helemaal terug naar je huis! In dat opzicht kan het misschien wel interessant zijn om tijdens het spel nieuwe forten op te bouwen, het kost je uiteraard magische punten maar je kan dan ook hier terecht na het verlies van zo’n gevecht. Bij een magische bron kan je ook nog nieuwe kaarten aankopen en bij een runesteen kan je – mits betaling van magische punten – de schijven van het bordspel verdraaien in jouw voordeel… of in het nadeel van een tegenstander! Nadat iedereen zijn verplaatsingsacties heeft gedaan eindigt de ronde en begint de volgende ronde met de ontvangst van de magische punten.

Op deze manier gaat het spel verder tot één van de spelers het kasteel heeft bereikt én voldoet aan één van de voorwaarden. De opdracht van de koning is steeds anders, die kan te maken hebben met het aantal gebouwde forten, maar ook met het aantal torentegels dat je hebt ontdekt of met het aantal magische punten dat je hebt verzameld.

Onze mening

Aanvankelijk wisten we niet wat we moesten verwachten van Realm of Wonder, het zag er wel mooi en leuk uit, het feit dat er ook nog eens Nederlandse spelregels in zaten leek alleen maar een pluspunt. Die spelregels vormden later nog een groot obstakel, we kwamen zelden spelregels tegen die zo ingewikkeld geschreven zijn als deze, bovendien waren de spelregels in de andere talen al even erg. We hadden allebei heel wat leessessies nodig om het spel te begrijpen, uiteindelijk werd het pas duidelijk na een eerste speelsessie met het boekje ernaast, en dat terwijl de spelregels eigenlijk best eenvoudig zijn. Realm of Wonder zien we eerder onder de categorie familiespel, maar de spelregels vormen hier ongetwijfeld hét obstakel waardoor weinig familiemensen effectief aan het spelen zullen toekomen. Eens je alles onder de knie hebt speelt het best vlot, maar is de geluksfactor (de ligging van de torenfiches) net iets te groot voor een geoefende veelspeler. De doos vermeld 2 tot 6 spelers, maar ze hadden die “2 tot” even goed kunnen weglaten. Met twee spelers is er helemaal niets aan, je hoopt om de goede torenfiches tegen te komen en diegene die het meeste geluk heeft komt als eerste toe bij de koning, je kan dan ook niets doen om je tegenstander iets in de weg te zitten. Met vier spelers ging dat al iets anders, maar ook in die situatie hadden we de indruk dat het bord te groot was en je elkaar niet genoeg in de weg kon zitten. De blauwe fiches (voor de zesde speler) ontbraken in onze doos, maar los daarvan is zes wellicht het ideale spelersaantal om dit spel te spelen. Het materiaal en de illustraties zien er overigens heel goed uit, maar de doos is wel erg licht gemaakt om al dat materiaal in te bewaren!

Conclusie: Een eenvoudig familiespel dat verstopt zit achter erg onduidelijke en ingewikkelde spelregels.

Realm of WonderRealm of Wonder

Auteurs: P. Jantunen, M. Punakallio, S. Tuominen, M. Wilkström
Uitgever: Mindwarrior Games

Met dank aan Mindwarrior Games

Met dank aan Mindwarrior Games

Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 10 jaar

© @ E&E Spellenmolen