MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Fuji Flush
02 jul 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

Fuji Flush brengt ons 90 kaarten met daarop de waarden van 2 tot 20. De hogere waarden zijn daarbij heel wat zeldzamer dan de laagste waarden. Het doel: probeer je zes handkaarten als eerste kwijt te spelen!

Als je aan de beurt bent speel je een kaart naar keuze open voor je neer. Is je kaart hoger dan de kaarten van je medespelers? Dan heb je deze kaart(en) verslaan, de betrokken spelers leggen hun kaart af en nemen een nieuwe op hand. Als je terug aan de beurt bent en niemand heeft een betere kaart dan jou gespeeld mag je je kaart afleggen zonder een nieuwe te moeten trekken. Zo speel je je kaarten kwijt!

Je kan je krachten ook bundelen door eenzelfde waarde als een medespeler te spelen. Hierdoor wordt de waarde van zowel jouw, maar ook die van je medespeler(s) verdubbeld (of zelfs verdriedubbeld als er drie spelers dezelfde waarde spelen,…). Hierdoor is jouw kaart niet alleen moeilijker te verslaan tijdens deze ronde, maar kunnen jullie samen ook hogere waarde van andere medespelers kloppen! Tenslotte mag je je kaart al afleggen van zodra je bondgenoot zijn kaart mag afleggen.

Het spel eindigt van zodra één speler er in geslaagd is zijn laatste kaart kwijt te spelen.

Onze mening

Het zoveelste kaartspelletje, in een doosje dat – laat ons eerlijk zijn – toch niet zo heel aantrekkelijk is. Maar alweer een bewijs dat je niet moet afgaan op de lay-out: Fuji Flush is een echte topper! Heel weinig spelregels die je in een paar minuten aan iedereen uitgelegd hebt. Daarna ben je klaar voor urenlang speelplezier! Het spelletje duurt maar een klein kwartiertje, maar dit wil je gewoon keer op keer opnieuw spelen. Een perfecte filler tussen het zwaardere werk of gewoon als luchtig familiespel. Het ‘samen sterk’ element maakt Fuji Flush af en tilt het naar een hoger niveau. Hoe meer spelers, hoe moeilijker om je kaarten kwijt te spelen, er is altijd wel iemand die hoger kan spelen, maar gelukkig start je in dat geval met minder handkaarten. Ook met 3 en 4 spelers beleefden wij reeds heel veel plezier met dit setje kaarten!

Conclusie: Een nieuwe topper in de categorie fillers!

Met dank aan White Goblin Games!

Fuji Flush

Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: White Goblin Games
Tijdsduur: ± 15 min.
Aantal spelers: 3 – 8
Vanaf 7 jaar

Vijf Augurken
04 jun 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

Vijf augurken is een slagenspel waarbij enkel de laatste slag van groot belang is. Om die NIET te winnen probeer je je hoogste kaarten alvast kwijt te spelen gedurende de eerste zes slagen, maar ook dat blijkt niet zo simpel als het klinkt!

Elke speler start de ronde met 7 handkaarten, de jongste speler speelt een willekeurige kaart uit. Vervolgens hebben de spelers – elk om beurt – twee opties. Ofwel speel je een kaart die dezelfde of een hogere waarde heeft dan de hoogste kaart in deze slag, ofwel speel je de laagste kaart uit je hand. Met andere woorden: als je geen (gelijke of) hogere kaart kan uitspelen ben je verplicht de laagste kaart uit je hand te spelen. Diegene die de slag wint start meteen een nieuwe slag. Vooral de laatste slag is nu heel belangrijk: de speler die deze slag wint wordt namelijk gestraft met één of meerdere augurken. Het aantal augurken dat je krijgt wordt bepaald door de kaart waarmee je de slag won, hoe hoger die kaart, hoe meer augurken! Bovendien kan het aantal augurken verdubbeld worden van zodra één van je medespelers een één uitspeelde.

Van zodra één speler meer dan vijf augurken heeft ligt hij uit het spel, de andere spelers spelen verder tot er één winnaar overblijft!

Onze mening

Slagenspellen zijn er inmiddels in alle geuren en kleuren, en toch slagen ze er in om elke keer opnieuw een slagenspel op de markt te brengen dat weer net dat tikkeltje anders aanvoelt. Vijf Augurken onderscheidt zich van de rest doordat alleen de laatste slag allesbepalend is, de zes slagen ervoor tracht je ‘de ideale voorbereiding’ te doen: je hoge kaarten wil je kwijt, je lage kaarten wil je zo lang mogelijk houden. Maar geloof ons, dat is echt niet zo simpel als het lijkt. Hoe hard je ook je best doet, een portie geluk en 7 goede handkaarten zijn uiteraard ook van groot belang. Slagenspellen komen wat ons betreft het best tot zijn recht met meerdere spelers: vooral met 4 tot 6 spelers kan elke slag verrassend uit de hoek komen en wordt het écht leuk. Wij zijn nog steeds geen grote fans van slagenspellen, maar op een gezellige familie-avond kan Vijf Augurken vast voor urenlang plezier zorgen!

Met dank aan White Goblin Games!

Vijf Augurken

Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 25 min.
Vanaf 8 jaar

Kuhno
25 jan 2017 door Ralda

Spelbeschrijving

pic2857447_lgIn Kuhno draait alles, letterlijk en figuurlijk, om één vervelende strontvlieg. Ze maakt de bende koeien nerveus, het enige wat ze kunnen doen is draaien en in een kring gaan staan zodat hun vlekken in de juiste richting wijzen. De speler die als eerste zijn kaarten kan uitspelen wint het spel.

De stapel kaarten – met een strontvlieg en een koeienvlaai op de achterzijde – ligt in’t midden van de tafel, elke speler krijgt zeven koeien. Als je aan de beurt bent leg je één koe neer. Niet persé aan jouw kant, maar wel met de richting mee zodat ze elkaar mooi opvolgen in een cirkel rond de stapel. Daarnaast zijn er nog twee andere zaken waar je op moet letten: de koe moet met de richting mee kijken (dus met z’n kop naar de plaats waar de volgende koe moet komen) én ze moet een vlek hebben aan de kant van de strontvlieg. Als je geen passende kaart kan afleggen neem je een kaart van de stapel, waardoor de plaats van de strontvlieg uiteraard ook wijzigt. Als je daarna alsnog een passende kaart kan afleggen mag je dat meteen doen. Bepaalde koeien hebben een speciale eigenschap. Zo verplicht de melkkoe één of meerdere spelers om een beurt over te slaan terwijl een andere er dan weer voor zorgt dat de vorige speler een aantal kaarten bij op hand moet nemen. De feestkoe verandert dan weer de richting waarin de koeien geplaatst worden (let op: de speelrichting verandert niet!) en tenslotte kan je dankzij de bloemenkoe nog een extra kaart uitspelen.

Diegene die een feestkoe uitspeelt moet bovendien ook een dierengeluid roepen. Het laatst geroepen geluid kan je maar beter onthouden, want als je je op één na laatste kaart uitspeelt moet je dát geluid roepen (of hopen dat je tegenspelers het niet merken en je niet gestraft wordt). Als je je laatste kaart uitspeelt roep je Kuhno en eindigt de ronde. Het aantal vlekken op de handkaarten bepaalt de strafpunten voor de andere spelers. Na een aantal ronden wint de speler met de minste strafpunten.

Onze mening

Kuhno is zo’n typisch kaartspelletje voor op een rustige familie avond. Eenvoudige spelregels, gewoon spelen en plezier maken zonder dat je een hele theorie moet uitdokteren. Een overzichtskaartje met de speciale eigenschappen van alle koeien had wel handig geweest, want het blijft toch verwarrend om te onthouden. Zeker als je het spel nog moet leren kennen of maar heel af en toe op tafel legt. Nog iets verwarrend is de plaats waar je je kaart moet leggen, als je een ogenblik afgeleid werd weet je soms niet meer waar de laatste koe gelegd werd. Opletten geblazen dus!

Conclusie: Kuhno, een klein doosje kan volstaan voor een avondje familie-plezier!

pic2857442_md

Met dank aan Zoch Verlag!

Met dank aan Zoch Verlag!

 

Kuhno

Auteurs: Thierry Chapeau
Uitgever: Zoch Verlag
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

 

Jolly & Roger
08 dec 2016 door Elsje

Spelbeschrijving

pic3133287_mdKapitein Roodbaard heeft een slechte reputatie als piratenkoning, waardoor de andere piraten hun kans zien om te bewijzen dat zij dé ideale koning zouden zijn. Na een indrukwekkende drankproef zijn Jolly en Roger de enige kandidaten die overeind bleven. Een laatste duel zal moeten bepalen wie van hen de winnaar wordt. Tijdens dit duel stuurt elke kandidaat een aantal crewleden naar de vier handelsschepen. Enkel het team met de beste crew kan aan boord gaan en aan de haal gaan met de schatten.

Als je aan de beurt bent neem je vijf piratenkaarten die je vervolgens helemaal naar keuze verdeeld in twee sets. Een set bevat minstens één en maximum vier kaarten. Daarna mag je tegenstander een set kiezen en alle verkregen piratenkaarten uitspelen. Pas daarna krijg je zelf de gelegenheid om de kaarten van het overgebleven setje uit te spelen. Met een piratenkaart heb je twee opties: je crew versterken door het bemanningslid aan wal van het bijhorende handelsschip te leggen of de kaart bewaren als schatkaart. Dat laatste kan je alleen maar doen als jouw crew de meerderheid heeft op het bijhorende handelsschip. De kleur van de piratenkaart bepaald steeds over welk handelsschip het gaat, al kan je de kaart ook met de neutrale zijde bij een schip naar keuze leggen. De waarde van dit bemanningslid wordt dan wel gereduceerd tot 1.

Na 8 ronden eindigt het spel. De schepen gaan elk naar de speler met de beste crew. Diegene die daarna de grootste buit (waarde schepen + schatkaarten) verzamelde wint het spel!

In de gevorderde variant worden drie speciale kaarten geïntroduceerd. Een skelet dat je als joker aan een schip naar keuze kan leggen, een kraken waarmee je een bemanningslid van een tegenstander kan verwijderen of Tortuga waarmee je alle neutrale kaarten aan jouw zijde mag omdraaien.

Onze mening

Een twee-persoonsspelletje testen we uiteraard met alle plezier. De ‘verdeel en heers’-factor van Jolly & Roger maakt gewoon het spel: hoe verdeel je de sets? Welke dénk je dat je tegenstander gaat nemen? Hoe zorg je er voor dat je tegenstander niet met de kaart(en) gaat lopen die jij zo graag wilt? Dat zijn dé vragen waar je zo’n klein halfuurtje mee kampt tijdens dit piratenduel. Achterliggend hou je de meerderheden per schip uiteraard in gedachten, je probeert zelf zo veel mogelijk te innen maar je bent hier en daar verplicht om ook je tegenstander iets te gunnen. Als deze gedachtengang jou als muziek in de oren klinkt dan is Jolly & Roger vast het perfecte spel. Wij vonden echt wel leuk om enkele keren te spelen, maar we werden er niet warm van. Laat ons zeggen dat het geen spel is dat we keer na keer weer uit de kast zouden halen. Er zijn overigens heel weinig spellen voor twee spelers die ons echt voor de volle 100% kunnen bekoren.

 

Conclusie: Verdeel en heers!

pic3138572_mdJolly & Roger

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Auteur: Shaun Graham, Scott Huntington
Uitgever: Abacusspiele
Aantal spelers:  2
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Wij Zijn …
19 mrt 2016 door Ralda

Spelbeschrijving

Rielekst en Taleswapper bundelen de krachten en brengen het nieuwe kaartspel ‘Wij Zijn …’ op de markt. Vergeet alles wat je kent over gezelschapsspellen: winnaars en verliezers, strategische zetten, je tegenstanders boycotten enz. Dit kaartspel draait om positieve eigenschappen van jezelf, je medespelers en/of je groep. Zet je trots op zij en durf eens een compliment te geven, dát is waar ‘Wij Zijn …’ over gaat! Het kaartspel voorziet twee spelvarianten, op de website is alvast ook een derde variant te vinden.

wijzijnkaarten

In de eerste variant, Wij Zijn, krijgt elke speler drie kaarten. Als je aan de beurt bent kies je een kaart en zeg je ‘Wij zijn …’ en het woord dat op de kaart staat. Alle kaarten bevatten positieve kenmerken. Je kan het ook wat persoonlijker te maken door een naam te gebruiken, bijvoorbeeld “Kobe is lief”. Daarna trek je een nieuwe kaart. De volgende speler herhaalt deze zin en voegt er een zinnetje aan toe aan de hand van zijn/haar kaart, bijvoorbeeld “Kobe is lief, Sebbe is zorgzaam”. Op deze manier gaat het spel verder en wordt het verhaal alsmaar langer. Van zodra een speler de reeks niet helemaal kan herhalen eindigt de speelronde.

De variant Wij Doen kan je spelen tijdens een activiteit: een vergadering, een wandeling,… Voor de start van de gekozen activiteit kiest iedereen drie van de vijf ontvangen kaarten. Het is nu jouw taak om die woorden (of afgeleiden ervan) zo vaak mogelijk te gebruiken tijdens de activiteit. Je medespelers moeten achteraf kunnen raden wélke woorden er op jouw kaarten stonden. Anderzijds wil je ook niet té opvallend zijn, vergeet niet om regelmatig ook een ander compliment te verzinnen. Na de activiteit komt iedereen weer samen voor de puntentelling. Je krijgt pluspunten als je de woorden van je tegenstanders hebt kunnen raden en als je eigen woord door minstens één (maar niet alle spelers!) geraden werd. Als niemand je woorden heeft kunnen raden word je opgezadeld met minpunten.

Onze mening

Wij Zijn … is uniek. In het dagelijks leven worden op veel plaatsen zelden een compliment gegeven, de makers van dit spel hebben ongetwijfeld de bedoeling om hier verandering in te brengen. Wij zouden het niet meteen een spel noemen, maar het bestaat natuurlijk wel uit speelkaarten. Met die kaarten (51 kaarten met positieve woorden) kan je heel veel doen! De twee varianten hierboven staan beschreven in het spel, maar naast de derde variant op hun website kan je vast en zeker nog andere nuttige varianten verzinnen. De eerste variant vonden wij niet zo interessant, maar even nuanceren: het geven van de complimenten is wél interessant, maar het is in onze ogen niet nodig om daar een memory-spelletje van te maken waarbij je zinnetjes moet gaan onthouden. Maar dat is persoonlijk. De variant ‘Wij Doen’ verplicht je min of meer om in het dagelijks leven wat meer complimenten te geven, de puntentelling is daarbij geen verplichting. Deze speelkaarten kunnen in vele situaties goed van pas komen: als teambuilding voor een team dat stroef loopt, een koppel met relatieproblemen, noem maar op. Kies een variant, verzin er zelf één en maak er gewoon een positieve ervaring van!

Conclusie: Wij Zijn … zorgt voor een positieve noot in de groep!

Wijzijn

Met dank aan Rielekst!

Met dank aan Rielekst & Taleswapper!

Wij Zijn…

Auteurs: Kees Meis & Dennis Merkx
Uitgever: Rielekst & Taleswapper
Aantal spelers: 2 – 6 (meer kan ook!)
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Baby Blues
10 nov 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Heb je altijd al willen weten hoe het voelde om een crèche te hebben? In Baby Blues krijg je de kans om vijf baby’s vrolijk te houden. Geen gemakkelijke opdracht, want er zijn heel wat spelbrekers die je het leven zuur maken: tutjes die worden afgenomen, toeters waar de baby’s bang van worden, stouteriken die je muziekmobiel stuk maken en nog veel meer. Kan jij voorkomen dat al je baby’s beginnen te huilen?

Elke speler krijgt aan het begin vijf genummerde babykaarten en legt deze in een volgorde naar keuze voor zich op tafel. Enkel jij weet welke baby’s jou aan het einde meer punten zullen opleveren. Daarnaast krijgen alle spelers vijf handkaarten, elke beurt kan je daarvan zoveel groene kaarten als je wilt en één oranje/rode kaart uitspelen. Met de rode kaarten maak je de baby’s van je tegenspelers verdrietig: een vuile broek, een hongerige baby, een tutje dat kwijt is, … Met de groene kaarten kan je je eigen, verdrietige baby’s sussen. Een baby met een vuile broek kan je een nieuwe pamper aandoen, een hongerige baby kan je sussen met een flesje enz. Kleinigheden zijn meteen opgelost: een baby met een propere pamper of een tutje is meteen terug vrolijk. Die kaarten worden dan ook meteen naar de aflegstapel verwezen. Een hongerige baby is niet meteen gesust: het duurt een aantal beurten vooraleer de papfles helemaal leeg is. Dan maar hopen dat er geen spelbreker aanwezig is die de fles komt stelen. Heb je de juiste kaarten niet op hand? Dan kan je voorstellen of één van je tegenspelers wilt ruilen, maar ze zijn niet verplicht om hun aan hun woord te houden… Dus ook dat kan wel eens tegenvallen. Tenslotte heb je ook nog de mogelijkheid om geen enkele kaart te spelen en in de plaats daarvan één of meerdere kaarten te ruilen, helaas gaan ook deze keer aan het einde van je beurt je verdrietige baby’s aan het wenen.

Alle verdrietige baby’s die aan het einde van je beurt niet getroost zijn beginnen te krijsen… Een verloren zaak: die kan je tijdens dit spel niet meer aan het lachen krijgen. Van zodra één speler de wanhoop nabij is met een crèche vol krijsende baby’s eindigt het spel. Alle andere spelers tellen de punten op van de baby’s die nog niet aan het huilen zijn, de speler met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

De release van Baby Blues liep min of meer samen met de geboorte van ons zoontje, de wedstrijd op onze website maakte niet alleen jullie, maar ook ons nieuwsgierig! Het spel op zich doet ons erg veel denken aan Moddervarkens, waarbij je je eigen kaarten probeert te beschermen en je tegenstanders probeert te boycotten. Baby Blues kon ons niet voor de volle 100% overtuigen, het is geen kaartspel dat we keer na keer terug op tafel willen leggen. Toch heeft het een aantal leuke elementen. Thematisch is het erg leuk bedacht, alles klopt gewoon. Bovendien zijn er maar weinig spellen die over baby’s gaan! Het ruilen waarbij je je tegenspeler kan bedriegen is niet zo helemaal ons ding, anderzijds versterkt het wel de frustraties waar dit spel over gaat. Uiteindelijk moet je gewoon het geluk hebben dat je de juiste kaarten op het juiste moment op hand krijgt. Als je baby een vuile pamper heeft en je hebt geen propere pamper op hand dan is die baby al verloren, het ruilen waarbij je tegenstanders je dan in’t zak zetten zal daar niet veel bij helpen. Dat geeft het gevoel dat je weinig zelf in de hand hebt, wat misschien ook weer wel binnen het thema past? De herspeelbaarheid is – mede door die geluksfactor – voor ons niet zo heel hoog. De illustraties zijn erg duidelijk en functioneel, ook al is het niet meteen onze favoriete stijl.

Conclusie: Baby Blues is een leuk familiespel waarbij je het beste uit je kaarten probeert te halen!

Baby Blues

Met dank aan Jumping Turtle Games!

Met dank aan Jumping Turtle Games!

Baby Blues

Auteur: Jurgen Spreutels
Uitgever: Jumping Turtle Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Pack O Game n°3: GEM
19 sep 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In GEM, het derde micro-spelletje uit de reeks Pack O Game, kruipen twee tot vier spelers in de huid van een juwelier. Eerst en vooral zal je nieuwe, ruwe diamanten moeten inkopen. Helaas zijn er meerdere juweliers in je dorp, de groothandelaar verkoopt uiteraard aan diegene met het hoogste bod. Hoeveel wil jij besteden aan een nieuw set diamanten? Je wilt liefst nog wat budget overhouden, je hebt achteraf nog kosten om die diamanten te polijsten, anders zullen ze niks opbrengen.

Een speelsessie bestaat uit zes ronden. Tijdens elke ronde zullen er drie diamantkaarten geveild worden, enkel in de eerste en laatste ronde zijn dat er respectievelijk vier en twee. De startspeler brengt een bod uit van nul of meer, alle andere spelers hebben vervolgens één kans om een hoger bod uit te brengen of te passen. De speler die het hoogste bod uit bracht mag vervolgens één van de beschikbare diamantkaarten kiezen en met de rode kant naar boven in zijn gebied leggen. Het is perfect mogelijk om een bod te winnen terwijl je ‘nul’ hebt geboden: als alle tegenspelers passen omdat ze er geen geld aan willen geven. De speler naast de hoogste bieder (in klokwijzerzin) mag vervolgens een nieuwe veiling starten door opnieuw een startbod uit te brengen, waarbij trouwens nooit gezegd wordt wélk van de aangeboden kaarten hij graag zou nemen.

Nadat alle beschikbare kaarten per opbod werden verdeeld volgt de herinvesteringsfase. In deze fase kunnen alle juweliers hun aangekochte diamanten polijsten. De kostprijs staat vermeld in het rode gedeelte van de kaart, nadat je dit betaald hebt kan je de diamantkaart omdraaien met de groene zijde naar boven. Deze diamant(en) zijn vanaf nu geld waard, je kan ze dus ook gebruiken om te betalen in een volgende veilingsfase! Elke soort diamant die je doorheen het spel gebruikt om te betalen verliest in waarde en moet in een volgende herinvesteringsfase opnieuw gepolijst worden. Ter voorbereiding van de volgende ronde worden de nieuwe diamantkaarten open gedraaid en krijgen alle spelers hun geldkaarten terug ter beschikking. Tijdens de puntentelling zullen enkel de diamantkaarten met de groene zijde naar boven meetellen. Elk van die kaarten levert om te beginnen één punt op, daarnaast worden er per diamantsoort (= kleur) ook drie punten uitgedeeld aan de speler met de meerderheid. Bij een gelijke stand krijgen beide spelers twee punten. De speler die daarna de meeste punten heeft verzameld wint het spel.

Onze mening

Tot zover hebben we reeds een meevaller en een tegenvaller gehad in deze Pack O Game-reeks. GEM hoort ongetwijfeld bij de meevallers. Het is merkwaardig hoe zo’n klein (kauwgum-)doosje zo’n doordacht spel kan bevatten, want GEM bevat veel meer dan je op het eerste zicht zou vermoeden. Een biedspel is steeds heel verschillend naar gelang de medespelers, en dat is uiteraard ook bij dit spel het geval. Sommige spelers bieden erg hoog, anderen erg laag. Je kan steeds controleren hoeveel kapitaal je medespelers nog ter beschikking hebben, maar hoeveel willen ze besteden aan een nieuwe diamantkaart? En vooral: hoeveel wil jij eraan besteden? Het gaat overigens niet alleen over het geld en over het polijsten, je wilt ook nog eens de meerderheid in zoveel mogelijk kleuren verzamelen. Misschien wil je wel een kaart kopen dat je niet meer zal kunnen polijsten, puur en alleen om te voorkomen dat een tegenstander een meerderheid haalt? Naarmate je het spelletje een paar keer gespeeld hebt wordt het alleen maar beter, als alle deelnemers weten hoeveel diamanten er van elke kleur in het spel zitten wordt het nog meer strategisch. De meeste biedspellen zijn niet goed met twee spelers, dat kunnen we over GEM niet zeggen. Het is wel heel anders dan met drie of vier spelers, maar daarom zeker niet slechter.

Conclusie: Een klein doosje vol strategie!

GEM

Met dank aan Perplext!

Met dank aan Perplext!

GEM

Auteur: Chris Handy
Uitgever: Perplext
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 12 jaar

Pack O Game n°1: HUE
11 sep 2015 door Ralda

In augustus 2014 verscheen er op onze website een interview met Chris Handy. Hij vertelde ons over zijn nieuwste serie mini-spellen: Pack O Game. Acht kaartspelletjes in een doosje dat zo groot is als een pakje kauwgum. Vandaag bespreken we het eerste spel uit de reeks: HUE.

Spelbeschrijving

De vertaling van het woordje HUE doet alvast vermoeden dat dit kaartspel over kleurtinten zal gaan. In dit spel gaan twee tot vijf spelers samen aan de slag om een gebied met vele kleuren op te bouwen. Kies in het geheim welke drie kleuren je wilt scoren, werk die kleurgebieden zo goed mogelijk uit en probeer te ontcijferen wat je tegenstanders van plan zijn. Zo kan je hun plannen misschien nog boycotten!

Drie willekeurige startkaarten bepalen hoe het speelgebied er uit ziet aan het begin. Alle spelers krijgen vijf of zes handkaarten (afhankelijk van het aantal spelers), waaronder één speciale kaart met daarop een doodskop. Het spelverloop is heel eenvoudig: als je aan de beurt bent leg je één kaart in het speelgebied. De kaart die je tenslotte overhoudt is je scorekaart. Wanneer je een kaart aanlegt moet er steeds één volledig vierkant grenzen aan een eerder gelegde kaart, het maakt daarbij niet uit of je de kaart horizontaal of verticaal legt. Het is ook toegelaten om een eerder gelegde kaart gedeeltelijk te overlappen, in dat geval mag exact één derde (= vierkant) van je kaart overlappen.

Je kiest doorheen het spel zelf welke kaart je wilt houden als scorekaart, pas bij je allerlaatste beurt is die beslissing definitief. De drie kleuren op je gekozen kaart bepalen vervolgens voor welke kleuren je punten zal scoren. Het aantal punten wordt bepaald door het grootste gebied van die bepaalde kleur. Een smal vakje telt daarbij als één punt, een vierkant vakje telt voor drie punten. Gebieden met een doodskop worden herleid tot nul punten en tellen dus niet mee voor de puntentelling. De middelste kleur van je scorekaart is bovendien dubbel zoveel punten waard. De speler die daarna de meeste punten heeft wint het spel.

Onze mening

Om te beginnen waren we vooral verrast door de omvang van het doosje. De acht spellen samen zijn ongeveer even groot als een regulier kaartspel, de vergelijking met een pakje kauwgum is dus niet gelogen. Dat maakt dat de spelletjes alvast heel gemakkelijk mee te nemen zijn, het past overal in: in je jaszak, in de handtas, in een rugzak, … Ideaal om bij elke gelegenheid een spel tevoorschijn te toveren. Maar zijn ze dan ook goed? HUE deed ons alvast verbazen, dit abstracte (tegel-)legspel is niet alleen uniek qua vorm van de kaarten, maar ook het principe waarbij je zelf je scorekaart kiest is erg leuk gevonden. Op amper tien minuutjes tijd moet je heel wat beslissingen maken: welke kaart wil je houden als scorekaart? Hoe probeer je die kleurgebieden uit te werken? Welke kleuren zijn je tegenstanders aan het uitwerken en hoe kan je dat voorkomen? De kaart met de doodskop is vast en zeker een groot pluspunt in dit spelletje. Naarmate het aantal spelers toeneemt heb je uiteraard minder in de hand: het speelgebied kan er plots heel anders uit zien als vier andere spelers plots ook een kaart hebben toegevoegd. Toch wordt het spel daarom niet minder leuk, je kan soms ook mee profiteren van het werk van je tegenspelers. Of HUE hier nu plots één van de populairste fillers zal worden? Nee, zeker niet. Maar het is zeker geslaagd in zijn opzet: een klein en degelijk spelletje dat overal mee naartoe kan. Zo’n begin maakt ons alvast nieuwsgierig voor de komende zeven spellen uit de reeks.

Conclusie: Compact, abstract, snel, eenvoudig en leuk.

Perplext

Met dank aan Perplext!

HUEHUE

Auteur: Chris Handy
Uitgever: Perplext
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 10 min.
Vanaf 8 jaar

Afzakker
09 sep 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

AfzakkerVerzamel zakken vol geld en ga er vandoor met een overwinning… het had kunnen kloppen, maar of er effectief geld in de afgebeelde zakken zit kom je nooit te weten. Laat ons dan maar zeggen: verzamel zo veel mogelijk kaarten! Wees je tegenspelers te snel af en ga er met de meest waardevolle kaarten vandoor, maar pas op: voor je het weet is die reeks van zeven verdwenen naar de puntenstapel van je tegenstanders!

Nadat alle speelkaarten verdeeld zijn onder de medespelers neemt iedereen drie kaarten van zijn stapel op hand. Als je aan de beurt bent mag je één, twee of drie kaarten neerleggen op tafel. Alle kaarten op tafel worden gesorteerd per nummer. Als er een compleet set wordt gevormd door de kaarten die jij gelegd hebt mag je de volledige set aan je puntenstapel toevoegen. Het kan perfect gebeuren dat je meerdere sets in één beurt vervolledigd. Een set is compleet van zodra er even veel kaarten liggen als het nummer op die kaarten, vb. drie kaarten met nummer drie, of zes kaarten met nummer zes. Aan het einde van je beurt vul je je hand aan tot drie kaarten.

Wanneer de stapel én de handkaarten van één van de spelers op zijn eindigt het spel meteen. De spelers tellen alle kaarten in hun puntenstapel, diegene met de meeste kaarten wint het spel.

Onze mening

De spelregels van Afzakker zijn werkelijk heel eenvoudig. Je kan dit spel in enkele minuten aan iedereen aanleren, jong of oud, ervaren of niet: je legt maximum drie kaarten en je probeert een set te vervolledigen. Meer komt er niet bij kijken. Je hebt weinig in de hand, je kan er voor kiezen om minder kaarten te spelen in de hoop twee of zelfs drie dezelfde kaarten op hand te krijgen en daarmee gemakkelijker een set te vervolledigen, maar ook dat is uiteraard geen garantie. Uiteindelijk komt het er op neer dat de grootste geluksvogel het spel wint, je moet gewoon op de juiste moment de juiste kaarten op hand nemen. De ene keer heb je alle pech en neemt je tegenstander telkens de mooiste sets voor je neus weg, de andere keer ben je zelf de geluksvogel en ga je er vandoor met de sets die je tegenstanders begonnen zijn. Een doorsnee gezin of spelers die graag een geluksspelletje spelen maken er alvast geen probleem van. Ook wij konden Afzakker wel eens smaken, al zal het nooit ons favoriete kaartspelletje worden. De geluksfactor is voor ons net iets te hoog om Afzakker vaak op tafel te leggen. De speelkaarten bevatten leuke en vooral kleurrijke illustraties. Het aantal spelers heeft weinig invloed op het spel, de herspeelbaarheid is – door de geluksfactor – bij ons niet zo erg groot.

Conclusie:  Een vlot kaartspel voor geluksvogels!

Afzakker

Met dank aan 999 Games!

Met dank aan 999 Games!

Afzakker

Auteurs: Leo Colovini & Dario de Toffoli
Uitgever: 999 Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf
7 jaar

Mein erstes Bohnanza
05 sep 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Vanaf nu kan je Boonanza ook met je kleinste vriendjes spelen, “Mein erstes Bohnanza” is voor spelers vanaf vier jaar. Beginnend met een erg vereenvoudigde variant leren de kinderen de eerste basisregels van Boonanza. Wanneer je die basisregels eenmaal onder de knie hebt is het tijd voor een volgende stap die een klein tikkeltje moeilijker is. Zo kunnen de kleinste Boonanza fans al na zes stappen meespelen met het originele spel. Maar laat ons beginnen bij het begin:

In deze vereenvoudigde variant krijgen alle spelers vijf bonenkaarten, deze worden niet op hand genomen maar komen open op tafel te liggen. Heel belangrijk: de volgorde van deze kaarten mag je NOOIT veranderen, meteen één van de belangrijkste spelregels van Boonanza. Elk van deze kaarten heeft een zogenaamde boon-o-meter, je vindt er namelijk hoeveel van dat type kaarten je nodig hebt om één thaler te verdienen. Als je aan de beurt bent plant je jouw eerste kaart op één van je twee velden, als je wil/kan, mag je ook je tweede kaart nog aanplanten. Vervolgens leg je twee kaarten (van de trekstapel) open op tafel, je kan nu beginnen ruilen met je tegenstanders. Je mag de twee opengelegde kaarten én je persoonlijke kaarten te ruil aanbieden, vergeet daarbij niet te vermelden wat je graag in de plaats had gehad. Je mag met iedereen ruilen, maar je tegenstanders mogen niet onderling ruilen, de actieve speler moet steeds in de ruil betrokken zijn. Je mag de opengelegde kaarten ook schenken, indien iemand kandidaat is om ze te aanvaarden. Alle kaarten die je via ruil ontvangt (dat geldt ook voor je tegenspelers) moeten meteen op je velden geplant worden. Één ding is zeker: de twee kaarten in het midden van de tafel moeten gepland worden. Of je plant ze zelf, of je ruilt ze met een medespeler. Bij het planten probeer je steeds éénzelfde soort op elkaar te planten, van zodra je het vermelde aantal kaarten hebt bereikt worden deze bonen automatisch geoogst (= weggenomen), in ruil daarvoor krijg je één bonenthaler van een aparte stapel. Indien je toch een kaart moet planten die je niet op je velden hebt liggen mag die daar gewoon bovenop, maar je begint dan – in die nieuwe soort – wel opnieuw te tellen tot wanneer je het vermelde aantal hebt bereikt. Om je beurt af te ronden neem je drie nieuwe kaarten voor je persoonlijke voorraad. Het spel eindigt nadat de stapel één, twee of drie keer leeg is, afhankelijk van het spelersaantal. De speler met de meeste thalers wint het spel.

In een tweede fase doen enkel bonenkaarten mee met een iets uitgebreidere boon-o-meter. Je zal nu beslissingen moeten maken: doe ik mijn bonen weg voor één thaler, of spaar ik nog een klein beetje langer om twee thalers te ontvangen? Je hebt bij al deze bonen namelijk twee opties. In een volgende fase kunnen alle bonen samen gebruikt worden, zowel die met één thaler als die waar je ook twee thalers mee kan verdienen. Vanaf nu is er geen reservestapel met bonenthalers maar wordt het basis oogstprincipe uit Boonanza aangeleerd: wanneer je oogst hou je één (of twee) kaarten die je omdraait als bonenthaler en leg je enkel de overige kaarten op de aflegstapel. Om alles in goede banen te leiden krijgen de speler(tje)s in deze fase een derde bonenveld ter beschikking. In een volgende stap is het gedaan met de regel waarbij je verschillende soorten op één veld mag planten. Als je een kaart wilt/moet planten die je nog niet bezit dan zit er niets anders op dan een bestaand veld te oogsten, ook al verdien je daar deze keer geen thalers mee… In een volgende stap krijg je het derde bonenveld niet meer automatisch maar zal je het moeten aankopen voor drie thaler, en in de voorlaatste stap worden de kaarten op hand genomen en liggen ze niet meer zomaar op tafel. Tenslotte wordt de regel bijgevoegd waarbij je een veld dat maar uit één boon bestaat niet mag oogsten wanneer je op één van je andere velden meer bonen geplant hebt. Na deze stap zijn de jonge moestuiniers klaar voor het echte spel. Je kan deze junior variant naar believen combineren met het basisspel.

Onze mening

Dat er – eindelijk – een junior versie verschijnt voor Boonanza kunnen we alleen maar toejuichen, maar dat hadden jullie wellicht al kunnen voorspellen. De leeftijdsaanduiding 4+ lijkt ons op het eerste zicht jong, maar we konden het (nog) niet proberen met iemand van die leeftijd. We speelden de gemakkelijkste versie met kinderen van 7 jaar en ouder, zij waren alvast grote fans van deze Boonanza. Je merkte wel dat ze het zeer snel onder de knie hadden en al snel klaar waren voor een volgende stap, dus je kan er zeker wel vroeger mee beginnen. Het is duidelijk voelbaar dat deze variant mede door pedagogen ontwikkeld is, het zit geweldig in elkaar. Ze leren de basisregels van Boonanza, dankzij de openliggende kaarten kan je hen perfect helpen en tips geven. De kinderen krijgen ook wat inzicht, ze weten al snel welke bonen beter zijn dan anderen en leren ook beter onderhandelen. De verschillende stappen om het basisspel aan te leren zijn heel goed gevonden. Enerzijds lijken het kleine stapjes, anderzijds zijn ze gewoon compleet. Als je kinderen enthousiast zijn over deze versie kunnen ze voor je het al te goed beseft meespelen met de volwassenen. Het materiaal is naar ons mening iets minder kindvriendelijk. De briefjes die de bonenvelden moeten voorstellen zijn vrij dun en zien snel af, we hadden liever een iets dikker karton gezien daarvoor. De tekeningen zijn – zoals altijd – heel leuk en mooi. Wat extra goed is in deze versie is dat de tekeningen zowel meisjes als jongens aanspreken. Er zijn namelijk prinsessenbonen, maar even goed draken! Een klein nadeel is wellicht dat je minstens met 3 moet zijn, maar dat is ook met het basisspel al zo. Bovendien kan je de (jongste) kinderen best niet alleen laten spelen, ze kunnen in het begin best wel wat hulp van een volwassenen gebruiken. Helaas is dit spel (nog) niet in het Nederlands verkrijgbaar en zal je best wat moeite moeten doen om de Duitse versie te bemachtigen. Als je zelf de spelregels onder de knie krijgt is deze variant wel perfect te spelen met de kinderen, op de kaarten en/of velden is namelijk geen woordje tekst te bespeuren. De verschillende bonen krijgen vanzelf hun bijnaam, al snel klinkt de vraag “Wil je die boef ruilen tegen mijn koning?”. Wij zijn alvast meer dan overtuigd van dit kinderspel, wees maar zeker dat dit hier binnen een kleine vier jaar nog vaak op tafel zal verschijnen!

Conclusie: Mein erstes Bohnanza is niet alleen een ideale opstap naar het basisspel Boonanza, maar is ook gewoon een heel leuk en leerrijk kaartspel voor kinderen!

BohnanzaMein erstes Bohnanza

Auteurs: Heike Kiefer, Hayo Siemsen & Uwe Rosenberg
Uitgever: Amigo Spiele
Aantal spelers: 3 – 5
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 4 jaar

© @ E&E Spellenmolen