MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Hamsteren
28 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

De titel zegt het al, in dit snelle kaartspel gaan we allemaal hamsteren! Verzamel kaarten en probeer punten te scoren door series te maken. Met vele handkaarten is de kans groot dat je veel series zal kunnen neerleggen, maar je neemt dan wel het risico om afgestraft te worden door je tegenspelers. Voor je het weet ben je de helft van je kaarten kwijt en liggen jouw series op de puntenstapels van je tegenspelers!

Elke speler krijgt twee kaarten op hand, op tafel liggen 8 kaarten in een cirkel. Wanneer je aan de beurt bent mag je twee acties uitvoeren. Er zijn daarvoor drie mogelijkheden: hamsteren, series afleggen of scoren. Hamsteren is heel eenvoudig: je neemt één van de kaarten/rijen op tafel en vult de cirkel aan. Je legt daarbij een kaart op de plaats waar je zonet één hebt weggenomen én op de twee kaarten/rijen daarnaast in klokwijzerszin. Op deze manier ontstaan er rijen en kan je met één hamster-actie meerdere kaarten op hand nemen. Wanneer je series op hand hebt kan je er voor kiezen een serie af te leggen op je persoonlijke, open stapel. Een serie bestaat uit vier kaarten met waarde 4, drie kaarten met waarde 3 enz.. Je kan meerdere series afleggen tijdens één actie op voorwaarde dat alle series compleet én van dezelfde soort zijn. Met de laatste mogelijke actie kan je je open stapel scoren, je draait je open stapel in dit geval gewoon op je gedekte punten stapel. De bovenste kaart van je open stapel – net voor je de stapel omdraait – bepaalt hoeveel kaarten je krijgt van de speler die de meeste kaarten op hand heeft. Als er dus een vier bovenop je stapel ligt zal iemand jou vier kaarten moeten geven, die mag je rechtstreeks op je puntenstapel leggen. Als je zelf de meeste kaarten op hand hebt moet je dus zelf vier kaarten afgeven.

Nadat je twee acties naar keuze hebt uitgevoerd is de volgende speler aan beurt. Wanneer de trekstapel leeg is speel je gewoon verder zonder de rijen aan te vullen na de hamster-actie. Van zodra er slechts drie rijen overblijven eindigt het spel. De spelers tellen alle kaarten in hun puntenstapel en krijgen minpunten voor alle kaarten die ze nog op hand hebben. De speler die daarna de meeste punten overhoudt wint het spel.

Onze mening

De spelregels van Hamsteren zijn duidelijk geschreven en gemakkelijk uitgelegd, je kan dus meteen beginnen. Je begrijpt al snel waarom het spelletje de titel ‘hamsteren’ heeft gekregen, de eerste paar speelbeurten kan je namelijk niet anders dan kaarten verzamelen. Eens je op dreef bent wordt Hamsteren er alleen maar leuker op, er schuilt best wat strategie achter die eenvoudige spelregels! Je kan in het oog houden welke kaarten je medespelers op hand nemen en vervolgens je series op de juiste momenten uitspelen. Als jij namelijk een set met de donkergroene drieën bovenaan hebt liggen mag niemand anders zo’n set uitspelen! Bovendien is ook het moment waarop je je kaarten omdraait van belang. Met een vier bovenaan kan je gemakkelijk extra punten verdienen. Enerzijds is één van je tegenstanders dan vier handkaarten kwijt en is de kans misschien minder groot dat hij/zij in de volgende beurt een waardevolle serie kan neerleggen, anderzijds zijn je handkaarten aan het einde ook minpunten. Op het einde van het spel zijn ze misschien blij als ze de kaarten aan jou kwijt geraken! Zoals het doosje vermeld is Hamsteren inderdaad ideaal om met drie of vier spelers te spelen. Dit kaartspel is voor ons een ideale filler: eenvoudige spelregels, korte speelduur en toch wat tactische mogelijkheden. De nodige portie geluk voor een filler is uiteraard ook aanwezig. Toch kan dit spel ook perfect dienen voor families, je kan alle tactiek perfect achterwege laten en gewoon op het gevoel spelen. Hamsteren blijft even leuk.

Conclusie: Hamsteren is een leuke, snelle, eenvoudige maar tactische filler!

Hamsteren

Met dank aan 999 Games!

Met dank aan 999 Games!

Hamsteren

Auteur: Francesco Berardi
Uitgever: 999 Games
Aantal spelers: 3 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Primiera
16 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

primieraVier gekleurde sets kaarten met waarden één tot tien, meer heb je niet nodig voor een spelletje Primiera. Aan het begin van een ronde heb je geen idee met wie je zal samenwerken… speel je deze ronde met één van je medespelers? Maar met welke medespeler zal je dan moeten samenwerken? Of wordt het deze keer toch een rondje alleen en ga je volop voor de dubbele punten? Het kan allemaal, en dat alles met één doel voor ogen: de eerste speler zijn om 21 punten te verzamelen.

Primiera is ontwikkeld voor vier spelers, in de varianten voor twee of drie spelers speelt iedereen steeds voor zichzelf en worden er geen teams gevormd. In het originele spel (voor vier spelers) krijgt iedereen aan het begin één Herald uitgedeeld, dat zijn de vier kaarten met waarde één. De minst goede kaart zou je denken, maar het is wel een Herald die zal bepalen met wie jij deze ronde zal samenwerken. Nadat elke speler één Herald ontvangen heeft worden ook de overige 36 kaarten verdeeld tot alle spelers tien kaarten hebben. Elke speler kiest daarna één kaart (géén Herald) om in het midden van de tafel te leggen, dit worden de startkaarten. Vervolgens begint de startspeler aan zijn eerste beurt, waarin je telkens één kaart speelt en daarmee probeert andere kaarten te verkrijgen. Wanneer je een kaart neemt en er op tafel al een kaart met dezelfde waarde ligt moet je deze kaart nemen. Als je bv. een rode 5 op tafel ligt zal de eerstvolgende speler die een andere vijf (groen, blauw of geel) speelt deze kaart mogen nemen. Wanneer er meerdere passende kaarten liggen mag je één kaart kiezen. Wanneer er geen passende kaart ligt kan je in het beste geval twee (of zelfs meer) kaarten nemen waarvan de som gelijk is aan je zonet gespeelde kaart. De kaarten die je op deze manier verzameld komen op een aparte stapel te liggen en zullen van belang zijn voor de volgende puntentelling. De eerste speler die zijn/haar Herald uitspeelt zal bepalen met wie hij/zij in het team zal zitten, de pijl op de kaart toont aan of je alleen, met je linker, rechter of overbuur in het team zit. De volgende Heralds die gespeeld worden hebben geen effect meer. Nadat alle spelers hun kaarten hebben uitgespeeld volgt de puntentelling, er zijn elke ronde vier punten te verdienen: één voor het team met de meeste kaarten, één voor de meeste gele kaarten, één voor de meeste kaarten met een 7 en één voor het team dat de beste Primiera score kan maken. De Primiera score wordt gemaakt uit maximum vier kaarten van een verschillende kleur. Diegene die er tijdens het spel in slaagt om alle kaarten van tafel te namen krijgt een extra bonuspunt. Alle spelers van het team krijgen even veel punten, daarna worden de kaarten opnieuw gedeeld voor de volgende ronde. De kans is groot dat je de volgende ronde met een andere speler in het team zit. De speler die er als eerste in slaagt om 21 punten te halen wint het spel.

Onze mening

Primiera is één van de vele kaartspelletjes die elk jaar op de markt verschijnen. Qua regels leek ook deze weer een unieke draai aan een klassiek getint spel te geven. De spelregels zijn eenvoudig: kaartje weggooien om een ander kaartje met exact dezelfde waarde op je puntenstapel te leggen. Als dat niet kan ben je gelukkig, want dan kan je misschien wel twee of drie kaarten nemen… of misschien heb je gewone brute pech en krijg je er niets voor in de plaats. Met twee of drie spelers komt er ook niet meer bij kijken en kan je er dan ook niets meer in zien dan een ordinair kaartspel, misschien krijg je de fervente kaartspelers er nog mee aan tafel. Hetgeen Primiera wel bijzonder maakt zijn die Herald kaarten, het feit dat je soms alleen speelt en andere keren in een team zit is best leuk gevonden. Soms duurt het lang vooraleer er een Herald gespeeld wordt, andere keren niet. Misschien wil je jouw Herald juist niet als eerste uitspelen omdat de speler waar jouw kaart naar wijst nog niet veel soeps heeft gedaan tijdens deze ronde? Dan maar hopen dat een andere speler een betere Herald uitspeelt. Ook met deze kaarten erbij blijft Primiera een kaartspel dat niet voldoende kan overtuigen om nog op tafel te komen. Het grootste nadeel is wellicht dat het heel lang duurt vooraleer één speler 21 punten heeft, het is zeker geen uitzondering als je 45 minuten aan een stuk kaartjes op tafel zit te leggen voor er een winnaar bekend is.

Conclusie: Primiera is een kaartspel waar weinig op aan te merken valt maar gewoon niet genoeg kan boeien om regelmatig op tafel te komen.

Met dank aan Kaleidos Games!

Met dank aan Kaleidos Games!

PrimieraPrimiera

Auteur: Spartaco Albertarelli
Uitgever: Kaleidos Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 14 jaar

Machi Koro: Haven
08 jul 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Machi Koro: Haven is de eerste uitbreiding op Machi Koro, dat al eerder op onze website besproken werd. De Havenuitbreiding voegt niet alleen de mogelijkheid toe om het spel met vijf te spelen, er zijn ook nieuwe bezienswaardigheden en heel wat nieuwe gebouwen. Bovendien zijn alle soorten gebouwen nu niet vanaf het begin beschikbaar maar kan je slechts kiezen tussen 10 verschillende gebouwsoorten.

Aan het begin van het spel krijgt elke speler een extra startgebouw, naast je graanveld en bakkerij heb je nu ook een stadhuis. Dit stadhuis zorgt ervoor dat je één munt ontvangt wanneer je aan het begin van de bouwfase geen geld meer bezit. Om het spel te winnen moet je niet alleen de gebruikelijke vier bezienswaardigheden (of grote projecten) oprichten. Daarvoor zal je ook de haven en het vliegveld moeten oprichten. Van zodra je over de haven beschikt mag je twee toevoegen aan je dobbelresultaat wanneer je hoger dan 10 hebt gedobbeld, het vliegveld levert je 10 munten op als je tijdens je beurt niets aankoopt.

De spelregel die in het basisspel als variant genoemd werd wordt in deze uitbreiding standaard gebruikt: alle voorraadkaarten worden door elkaar geschud en vormen een gedekte trekstapel. Daarna worden er kaarten open gelegd tot er 10 verschillende gebouwen open liggen. Tijdens de bouwfase kan je uit deze kaarten kiezen, na je beurt wordt de voorraad opnieuw aangevuld tot 10 verschillende kaarten. De uitbreiding bevat uiteraard ook nieuwe gebouwen om aan deze voorraadstapel toe te voegen. Zo kan je met het belastingkantoor de helft van het kapitaal van een tegenspeler innen en met de tonijnvissersboot met twee dobbelstenen werpen om te bepalen hoeveel inkomen je krijgt!

Onze mening

In eerste instantie waren we enthousiast over Machi Koro. Later bleek dat het spel toch niet meer op tafel kwam. Niet dat het een slecht spel is, maar er zijn voor ons gewoon heel wat fillers die we leuker vonden. Na de vele enthousiaste commentaren op deze uitbreiding waren we wel benieuwd of de uitbreiding het spel inderdaad beter maakte, waardoor we het erg graag wilden testen. Over één ding kunnen we alvast duidelijk zijn: de uitbreiding maakt Machi Koro inderdaad beter. Het feit dat er slechts 10 verschillende gebouwen beschikbaar zijn zorgt er voor dat elk spel weer anders is, want met zo’n grote stapel aan voorraadkaarten komen (of toch met twee spelers) zeker niet alle kaarten aan bod. De nieuwe (en vooral duurdere) bezienswaardigheden zorgen er voor dat je meer tijd hebt om iets op te bouwen tijdens het spel, terwijl dat in het basisspel niet altijd de moeite waard was. Deze eerste uitbreiding is dan ook in alle opzichten een verbetering voor het spel, maar heeft ons toch niet kunnen overtuigen om Machi Koro nu vaker te spelen. Leuk dat het spel nu ook met vijf spelers op tafel kan, al blijft het jammer dat je daar de uitbreiding voor nodig hebt. De kaarten zitten in een veel te grote doos, maar aangezien dat bij het basisspel ook al het geval was kan je ze nu gewoon samen steken.

Conclusie: Machi Koro: Haven is een grote verbetering voor het basisspel!

Machi Koro: Haven

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Machi Koro: Haven

Auteur: Masao Suganuma
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 40 min.
Vanaf 7 jaar

Monster Trick
20 jun 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Monster Trick heeft zijn naam niet gestolen, in dit slagenspel speel je niet zomaar één slag (=trick) per keer maar ben je tegelijkertijd bezig met maar liefst vier slagen! Je zal goed vooruit moeten denken en op het juiste moment de juiste kaart uitspelen… bij de juiste slag. Als je dan ook nog eens kan voorspellen hoeveel slagen je zal binnenhalen komt het helemaal goed.Monster Trick

Afhankelijk van het aantal spelers worden de speelkaarten gesorteerd zodat er exact 12 per speler overblijven. Elke speler krijgt dan ook 12 kaarten en kan daarna beslissen in welke volgorde hij zijn drie overwinningskaartjes voor zich op tafel legt. In de eerste ronde staan er 1, 2 of 3 punten op de kaarten, voor de volgende ronden is dat 2-4-6 en 3-6-9. Vervolgens begint het spel, de startspeler komt uit en legt één van zijn handkaarten op tafel in het gezelschap van één van zijn pionnen. De volgende speler heeft twee keuzes: of hij begint een nieuwe slag (waarbij er maximaal vier slagen tegelijk open mogen liggen) of hij speelt een kaart op de reeds geopende slag. Als je een kaart bij dezelfde slag speelt ben je verplicht om de kleur te volgen, als de zonet gespeelde kaart momenteel de hoogste waarde in de slag is leg je jouw aangeefsteen erbij i.p.v. die van je voorganger, die slag is momenteel van jou. Uiteraard is het ook toegestaan om in dezelfde kleur een nieuwe slag te beginnen en ben je niet verplicht om een hogere kaart te spelen in een reeds bestaande slag, want misschien wil je die slag helemaal niet binnenhalen!

Van zodra er vier kaarten liggen in een slag wordt deze slag als compleet beschouwd, de speler wiens aangeefsteen bij deze slag had liggen draait nu zijn eerste overwinningskaart om. De kaarten van deze slag worden uit het spel verwijderd, daarna gaat het spel gewoon in klokwijzerszin verder. Wanneer je later in deze ronde een tweede of derde slag behaalt dan wordt je eerste overwinningskaart weer omgedraaid en komt het tweede/derde overwinningskaartje open te liggen. Nadat alle spelers hun handkaarten hebben uitgespeeld eindigt de ronde, de overwinningskaart dat op dat moment zichtbaar op tafel ligt bepaalt hoeveel punten je krijgt. Na drie ronden tel je de score van je drie overwinningskaarten op, de speler met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

Monster Trick is één van de vele slagenspelletjes dat verschijnt. Een oud fenomeen waar nog steeds nieuwe varianten op blijven verschijnen, en alweer ontdekten ze een boeiende variatie! Het is en blijft een slagenspel en ook het feit dat je vooraf probeert te voorspellen hoeveel slagen je zult behalen hebben we in één of andere vorm al wel eens voorbij zien komen, maar deze keer ben je niet gewoon één slag aan het spelen maar kunnen er tot vier slagen tegelijk open liggen. Een eenvoudige spelregel waardoor dit spel toch boeiend en tactisch kan worden. Een slagenspel met twee spelers is gewoonlijk helemaal niet leuk, maar die mening moeten nu toch herzien: Monster Trick is het eerste slagenspel dat ons met twee spelers helemaal kon overtuigen. Speel je vaak met twee en ben je fan van slagenspellen? Dan is Monster Trick de ideale oplossing! Ook met meerdere spelers is en blijft het een leuk slagenspel, maar in dat segment moet het plots gaan concurreren met vele andere leuke slagenspellen waardoor het toch niet meteen helemaal bovenaan komt te staan.

Conclusie: Monster Trick is een verrassend leuk slagenspel, ook met twee spelers!

Monster Trick

Met dank aan Ravensburger!

Met dank aan Ravensburger!

Monster Trick

Auteur: Ralf zur Linde
Uitgever: Ravensburger
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 40 min.
Vanaf 10 jaar

Jumbo & Co
25 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Jumbo&CoIn dit kaartspel gaan jouw dieren op jacht in een poging de andere dieren weg te jagen. Probeer te voorspellen wat je tegenstanders zullen spelen, maak de juiste keuze en probeer op deze manier een mooie prooi te verzamelen!

Elke speler krijgt aan het begin een set van 16 kaarten met daarin muizen, katten, honden en olifanten met waarden één t.e.m. vier. Elke ronde zullen alle spelers een kaart kiezen die ze gelijktijdig bekend maken, daarna wordt er per diersoort gecontroleerd wie dat de hoogste kaart speelde. Zo krijgt de beste hond de hulpkaart met de zwarte hond en gebeurt hetzelfde voor de muizen, de katten en de olifanten. Bij een gelijke stand gaat de hulpkaart naar de speler met de op één na hoogste waarde, onder het motto “als twee honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen”. Alle dieren met de hulpkaart kunnen vervolgens dieren wegjagen: de olifanten jagen de honden weg, de katten gaan lopen van de honden, de muizen hebben schrik van de katten maar jagen op hun beurt de grote olifanten weg. Als jouw dier niet het beste in zijn soort was is het misschien wel meteen een prooi voor één van de andere dieren! Alle dieren die niet werden opgegeten (dus o.a. de ‘winnende’ dieren van deze ronde) blijven als prooi liggen voor de volgende ronde. Na 16 ronden eindigt het spel en telt iedere speler zijn stapel met prooien. De diersoort is daarbij niet van belang maar de opgedrukte waarde wel. De speler met de meest waardevolle prooien wint het spel!

Onze mening

Jumbo & Co is een heruitgave van ‘Mausen’ dat Abacusspiele eerder al in 2004 op de markt bracht. Het spelletje en de kaarten zijn onveranderd, enkel het doosje heeft een andere achtergrondkleur gekregen. Vernieuwend is het spelprincipe dus niet, het doet ons ook denken aan enkele andere spelletjes in onze collectie, waaronder Om Nom Nom. Bij een heruitgave mochten ze de kaarten van ons ook wel in een nieuw jasje steken, ze zien er gewoon ouderwets en saai uit en zijn niet uitnodigend. Een soort slagenspel waarbij je 16 ronden na elkaar een kaart speelt en probeert in te schatten wat je tegenspelers zullen doen. De ene keer lukt dat goed, de andere keer loopt alles heel anders dan je dacht. Zeker geen slecht spel, maar ook zeker geen uitblinker die het kan halen van de vele andere kaartspellen in onze kast. De spelregels zijn erg eenvoudig, maar toch kan het lastig worden om het aan een niet-speler uit te leggen. Net zoals andere spellen in dit genre geldt: hoe meer spelers, hoe leuker. Terwijl het met drie spelers nog iets gemakkelijker is om in te schatten wordt het met zes spelers wellicht heel onvoorspelbaar, maar daarom niet minder leuk.

Conclusie: Jumbo & Co is een snel kaartspel, maar zeker geen uitblinker in zijn categorie.

Jumbo & Co

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Jumbo & Co

Auteur: Detlef Wendt
Uitgever: ABACUSSPIELE
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

MammuZ
21 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

MammuZEekhoorns, mammoeten, tijgers, dinosauriërs… Enkele van de diersoorten die we in dit spelletje zullen verzamelen. Vele soorten zullen langzamerhand uitsterven, maar de dinosauriërs zullen deze keer wél overleven! Voor één keer wordt vals spelen toegelaten, maar lukt het jou om je kaarten als eerste uit te spelen?

Aan het begin van het spel krijgt elke speler – afhankelijk van het aantal spelers – 7 tot 10 kaarten op hand. Op elke kaart staat aangegeven hoe vaak dat type dier voorkomt in het spel, als je het volledige set verzameld hebt mag je die kaarten afleggen op tafel: vanaf dat moment is deze diersoort uitgestorven. Tijdens je beurt leg je 1 tot 4 kaarten gedekt op tafel, je vertelt daarbij wélke kaarten dat zijn. Maar zoals eerder gezegd: vals spelen is toegelaten! Misschien maak jij je tegenspelers wijs dat je zonet twee muizen op tafel hebt gelegd, maar is dat wel zo? Aan de volgende speler om te beslissen of hij je al dan niet vertrouwt! Ofwel gaat deze speler hierop verder en legt hij ‘zogezegd’ ook muizen op tafel, ofwel bewijst hij dat de vorige speler fout was door één van zijn/haar kaarten om te draaien. Als daarmee bewezen wordt dat de vorige speler vals speelde moet deze als straf alle gespeelde kaarten die op tafel liggen op hand nemen, in het andere geval moet de speler die dat wilde bewijzen deze kaarten nemen. Op deze manier kan je natuurlijk ook dinosauriërs tegen het lijf lopen, in dat geval is het steeds afwachten wat er met de afgelegde kaarten zal gebeuren. De dinosaurus kaart beslist naar welke speler deze gaan, misschien worden ze wel verdeeld onder alle spelers of moeten ze uit het spel verwijderd worden! Op deze manier gaat het spel gewoon verder tot wanneer één speler al zijn kaarten heeft kwijtgespeeld en het spel wint.

Onze mening

Een eenvoudig kaartspelletje waarbij je toch even moet wennen aan de spelregels, terwijl je bij het soortgelijke Perudo wel van waarde kan veranderen ben je nu verplicht om met dezelfde diersoort verder te gaan. Als je gelooft dat je voorganger écht vier muizen heeft kunnen spelen dan kan je niet anders dan te bluffen en te hopen dat de volgende speler daar intrapt. Sommige kaarten wil je graag kwijt, maar andere keren wil je de kaarten op tafel misschien juist wél verzamelen aangezien je dan misschien een set kaarten kan uitspelen en plots heel wat kaarten minder op handen hebt. De mooie illustraties op de kaarten maken het spelletje alleen maar leuker. Het is een eenvoudig en snel kaartspel, maar misschien net niet speciaal genoeg om het te halen van de vele andere spellen in onze kast, maar dat zal de toekomst uitwijzen.

Conclusie: Snel, eenvoudig en leuk!

MammuZ

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Met dank aan ABACUSSPIELE!

MammuZ

Auteur: Nikolay Pegasov
Uitgever: ABACUSSPIELE
Aantal spelers: 3 – 7
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Kite Fight
03 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Dit kleine doosje van White Goblin Games brengt je niet zomaar een spelletje over vliegers. Deze keer krijg je er drie in één. Elk met een passende titel en steeds met éénzelfde doel voor ogen: de meest waardevolle windkaarten verzamelen om zo de meeste punten te scoren. De manier waarop je aan de windkaarten geraakt en de manier waarop er gespeeld wordt is uiteraard steeds anders, daarom zullen we elk spelletje apart beschrijven.

Vang de wind

Nadat alle spelers een stapel vliegerkaarten mét een bliksemkaart ontvangen hebben wordt de stapel windkaarten in het midden gelegd met aan de vier zijden daarvan een opengelegde windkaart. Als je aan de beurt bent controleer je of je een gevecht gewonnen hebt, daarna speel je kaarten uit en vul je je hand weer aan tot vijf kaarten. Bij het spelen van kaarten heb je verschillende opties: je kan een kaart in een leeg parkveld spelen of op een kaart van een tegenstander. De voorwaarde om je vliegerkaart in een leeg parkveld te leggen is dat de waarde op je kaart hoogstens één minder is dan de som van de twee aangrenzende kaarten, als je je kaart speelt op een vliegerkaart van een tegenstander is diezelfde voorwaarde niet meer van belang maar moet je een gelijke of hogere waarde kunnen uitspelen, bovendien moeten alle kaarten die op elkaar komen te liggen even of oneven zijn. De eerste kaart in een parkveld bepaald dus welke kaarten hierop gespeeld mogen worden. Als je een gelijke kaart kan uitspelen mag je meteen nog eens en kan je zo een kettingreactie vormen. Met je bliksemkaart kan je een hele stapel kaarten mét aangrenzende windkaarten uit het spel verwijderen. Als jouw vliegerkaart nog bovenaan een parkveld ligt in je volgende beurt heb je het vliegergevecht gewonnen en kan je als beloning één van de aangrenzende windkaarten kiezen als beloning. Vervolgens wordt er een nieuwe windkaart opengedraaid. Het spel eindigt wanneer één speler de laatste kaart uit zijn stapel trekt of wanneer de bliksemkaart uit de middelste stapel (met windkaarten) getrokken wordt. De spelers tellen de punten op hun verworven windkaarten, de speler met de meeste punten wint het spel.

Met de wind mee

Voor dit spel worden alle 20 windkaarten (of 15 met twee spelers) open gelegd in de vorm van een vlieger, ook nu krijgt elke speler een set met 20 vliegerkaarten. Alle spelers gaan in hun beurt een kaart bedekken en vervolgens hun hand aanvullen tot vijf kaarten. Om een kaart te bedekken moet jouw vliegerkaart gelijk zijn aan de som van de kaart en één van de aangrenzende kaarten. Je mag op deze manier zowel een windkaart als een vliegerkaart van een tegenspeler bedekken. Een vliegerkaart met waarde 1 mag je steeds samen met een andere kaart uitspelen, zolang de som van je twee kaarten dan gelijk is aan de som van de bedekte kaart en één van de aangrenzende kaarten. Het spel eindigt als alle windkaarten bedekt zijn of nadat alle spelers achtereenvolgens gepast hebben. Nu worden alle windkaarten één voor één gecontroleerd, de speler die de meeste vliegerkaarten heeft gespeeld wint de windkaart, bij een gelijke stand is de kaart voor niemand. De speler met de meeste punten wint het spel.

Vol in de wind

Het enige spel waarbij slechts vijf windkaarten gebruikt worden. De bedoeling is deze keer om rijen van 1 tot 10 te vormen. Als je aan de beurt bent speel je één kaart in één van de vijf rijen, van zodra er een kaart in een bepaalde rij gespeeld werd kan je enkel nog aansluitend (naar boven of naar onder) verder aanvullen. Met behulp van je bliksemkaart kan je een vlieger van je tegenstander verwijderen en vervangen door één van jouw kaarten. Van zodra een rij compleet is gaat de windkaart naar de speler met de meerderheid aan kaarten in die rij, bij gelijke stand gaat de kaart naar de speler die op één na de meeste kaarten speelde, als het dan nog steeds gelijke stand is krijgt niemand de kaart. Nadat alle 5 de rijen zijn opgeëist eindigt het spel, de speler met de meeste windkaarten wint het spel. Bij gelijke stand speel je nog een ronde tot er een winnaar gekend is.

Onze mening

Het was sinds onze kindertijd geleden dat we een speldoos(je) hadden met meer dan één spel in. Enerzijds hoeft dit voor ons niet, maar we begonnen het voordeel er meer en meer van in te zien. Het is bv. ideaal om mee te nemen op vakantie, één set kaarten en toch meerdere spellen. Na enkele speelsessies heeft wellicht iedereen een favoriet, of dat was toch bij ons het geval. “Vang de wind” was het spel dat hier het vaakst op tafel kwam, al mocht “met de wind mee” er ook best zijn. Welk spelletje jouw favoriet wordt is wellicht ook afhankelijk van het aantal spelers, zo had het laatste spel (vol in de wind) volgens ons beter de vermelding “voor 3 of 4 spelers” meegekregen aangezien dat ons met twee helemaal niet kon bekoren, terwijl vang de wind dan weer iets leuker was met 2 of 3 spelers. De drie spelletjes zijn oké, korte kaartspelletjes waarbij je toch wat geluk kan gebruiken om de juiste kaarten op de juiste moment op hand te krijgen, als de wind in jouw richting blaast komt het zeker goed. De aantrekkelijke en kleurrijke tekeningen van Dennis Lohausen vallen bij ons steeds in de smaak, dat is ook nu weer het geval. Bovendien komt het spel weer in een mooi, blikken doosje. Wat ons betreft is deze Kite Fight geen hoogvlieger, maar voor een doorsnee gezin mag het er best zijn, ze krijgen voor hun geld meteen drie spellen geleverd!

Conclusie: Een luchtig (reis)spelletje voor met de familie!

Kite Fight

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Kite Fight

Auteur: Jason Kotarski
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

The Game
18 apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

The GameDe bedoeling is simpel: werk samen met je medespelers en orden de 100 kaarten op vier stapels waarbij twee stapels enkel in stijgende richting gaan en de twee anderen in dalende richting. Makkelijker gezegd dan gedaan, zeker als je niet mag weten welke kaarten je tegenspelers op hand hebben.

Nadat de vier richtingkaarten op tafel werden gelegd krijgen alle spelers zes kaarten op hand (7 met twee spelers) en kan het spel beginnen. Als je aan beurt bent heb je maar één opdracht: minstens twee kaarten op de stapels leggen, meer mag maar hoeft niet. De inleiding heeft alles al verklapt, twee van de stapels zullen steeds in stijgende lijn moeten gaan, de andere twee omgekeerd. Daar is één uitzondering op, want als je een kaart kan aanleggen die exact 10 lager/hoger is dan mag je voor die ene kaart zondigen aan het reglement. Uiteraard is het toegelaten om met elkaar te praten, maar het is wel strikt verboden om daarbij concrete getallen uit te spreken! Je kan je tegenstanders wel afraden om op een bepaalde stapel verder te gaan of je kan vragen om geen te grote sprongen te doen. De communicatie loopt wel los naarmate het spel vordert. Aan het einde van je speelbeurt vul je je hand opnieuw aan tot zes kaarten en is de volgende speler aan de beurt.

Wanneer de stapel kaarten op is is het niet meer verplicht om twee kaarten tijdens je beurt te spelen, één kaart is vanaf nu voldoende. Van zodra een speler tijdens zijn beurt niet kan voldoen aan het minimum aantal te spelen kaarten eindigt het spel meteen. Als je er in geslaagd bent om alle kaarten op de stapels te spelen ben je allemaal samen gewonnen, als dat niet gelukt is worden de strafpunten opgeteld. Elke overblijvende handkaart en eventueel overgebleven kaarten in de stapel leveren één strafpunt op. Elke score waarbij je minder dan 10 strafpunten hebt wordt door de spelregels gezien als excellent. Als je dit eenmaal onder de knie hebt kan je de moeilijkheidsgraad verhogen door het aantal verplicht te spelen kaarten op te trekken naar drie of door het aantal handkaarten te verlagen.

Onze mening

Het doosje en de lay-out van de kaarten sprak ons eerlijk gezegd niet meteen aan, maar na het lezen van de spelregels konden we er niet snel genoeg aan beginnen. Ten eerste spelen we graag coöperatieve spellen, ten tweede deed het ons wat denken aan Hanabi, nog steeds één van onze favoriete coöperatieve spellen. Na een eerste speelsessie waren niet alleen wij maar ook onze medespelers enthousiast, dat smaakt naar meer. Met 8 strafpunten hadden we dat niet slecht gedaan, maar het is zo’n spelletje waarbij je steeds meer en steeds beter wilt presteren! Enerzijds vinden we het jammer dat je bij dit coöperatief spel geen afgebakende lijn hebt tussen winst en verlies, anderzijds zorgen de (straf)punten net voor die verslavende factor waardoor je het spel steeds opnieuw wilt spelen. De communicatie met je medespelers is top in dit spel, je mag geen concrete getallen zeggen, maar door te zeggen dat niemand nog een kaart mag leggen op één bepaalde stapel is het soms best wel duidelijk. We slaagden er twee keer in om alle kaarten uit te spelen en dus een perfecte score te halen, één keer met twee spelers, één keer met vijf spelers. Het werd daarbij duidelijk dat je maar best van die sprongen (10 omhoog/omlaag in de andere richting) gebruik kan maken, al is ook dat weer gemakkelijker gezegd dan gedaan. Het aantal spelers heeft duidelijk invloed op het spel, met 2 spelers heb je maar 12 kaarten in het spel en met 5 spelers 30, de kans dat je dan al is terug omhoog kan springen is in dat laatste geval ook groter, al loopt de communicatie met zoveel spelers toch heel anders dan met twee. We slaagden er nog niet in om het spel te winnen op een hogere moeilijkheidsgraad, maar het is zeker een pluspunt dat die optie bestaat. Dit coöperatieve kaartspel komt hier wellicht nog vaak op tafel!

Conclusie: Alweer veel speelplezier in een klein doosje.

The Game

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

The Game: Spiel … so lang du kannst!

Auteur: Steffen Benndorf
Uitgever: Nürnberger Spieleverlag & White Goblin Games
Aantal spelers: 1 – 4

Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Hands
10 apr 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

“3 … 2 … 1 … HANDEN OMHOOG!” – het startsignaal van dit knotsgekke handenspel. Beeld de symbolen uit die je op je handkaarten gekregen hebt en probeer via deze gebarentaal contact te maken met je tegenspelers. Hoe vaker je contact kan maken met een tegenspeler hoe meer punten je aan het einde zal hebben, maar wees goed op je hoede: af en toe zit er een speler in de groep die met twee handen spreekt. Die kan je maar beter goed volgen om erger te voorkomen.

Afhankelijk van het aantal spelers krijgen alle spelers aan het begin 3 tot 5 kaarten op hand, je ziet meteen heel wat blauwe kaarten met een handgebaar. Na het startsignaal starten alle spelers gelijktijdig met het uitbeelden van één van deze kaarten en kijken ze aandachtig rond om te zien of één van de andere spelers hetzelfde symbool uitbeeldt. Je bent uiteraard vrij om één van de andere symbolen van je handkaarten uit te beelden en zo proberen hetzelfde teken als één van je medespelers te doen. Van zodra twee spelers een combinatie gemaakt hebben en dus elk hetzelfde symbool getoond hebben laten ze de kaart aan elkaar zien om te controleren of het inderdaad om dezelfde kaart gaat, vervolgens leggen ze de kaart voor zich neer, je hebt alvast één punt aan het einde van het spel. Ben jij de derde met dezelfde kaart? Pech, slechts twee spelers kunnen een combinatie vormen. Jij zal dus moeten wachten tot er nog een speler zo’n symbool uitbeeldt. Tussen de 90 kaarten zitten er ook 12 gele kaarten met daarop symbolen dat je met twee handen moet uitbeelden. Je kan maar beter alert zijn en dat symbool meteen na-apen als één van je tegenspelers dit uitbeeldt, want de speler die dit symbool als laatste nadoet krijgt de kaart in zijn puntenstapel en je raadt het al: de gele kaarten leveren minpunten op! Je mag op elk ogenblik kaarten afleggen en nieuwe kaarten op hand nemen, je neemt dan net zoveel kaarten op hand tot het aantal dat je aan het begin van het spel kreeg. Van zodra de stapel uitgeput is en een speler niet voldoende kaarten kan nemen eindigt het spel en volgt de puntentelling: 1 punt voor de blauwe kaarten, één minpunt voor de gele kaarten. Bij een gelijke stand wint diegene onder hen met de minste minpunten.

Onze mening

Na het lezen van de spelregels waren we niet laaiend enthousiast, niet dat het slecht klonk, maar zo staan zwaaien met onze handen is niet meteen het type spel dat we vaak op tafel leggen. Met een groep veelspelers kwam het dan ook niet meteen op tafel. We speelden het eerst met ons kleine neefje en ontdekten dat de leeftijdsaanduiding 8+ toch wel klopt, voor jonge kinderen is het allesbehalve evident om die (eenvoudige) gebaren uit te beelden, laat staan als je dan ook nog op je andere kaarten en je tegenstanders moet letten! Dan testen we het maar op een familiefeestje, en wat bleek: het was geweldig. Drie generaties (ook de niet-spelers) lachten zich te pletter, het spel – en dan vooral de gele kaarten – zorgt voor hilarische situaties. Je denkt dan dat je aandachtig bent op iedereen, maar voor je het weet ben jij volop contact aan het nemen met één van de spelers aan tafel en zitten alle anderen te lachen met hun twee handen in het lucht. Of het volgende keer weer op tafel zal komen is natuurlijk nog de vraag, maar het plezier dat we beleefd hebben is in elk geval onvergetelijk! Na een tweetal speelsessies was het helaas genoeg geweest, niet omdat één van ons het beu was, maar wel omdat de meeste spelers krampen kregen in de handen. Met drie spelers was het niet overtuigend genoeg, deels omdat je dan vijf kaarten op hand hebt en het dan toch iets moeilijker is. Hoe meer spelers, hoe meer ambiance. Wij zijn alvast benieuwd hoeveel familiefeestjes we nog kunnen opvrolijken met deze grappige handjes.

Conclusie: Een partyspel voor de hele familie!

Hands

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Hands

Auteur: Chislaine Van den Bulk
Uitgever: White Goblin Games
Tijdsduur: ± 20 min.
Aantal spelers: 3 – 8
Vanaf 8 jaar

Red7
08 mrt 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Eenvoudiger kan het haast niet: aan het einde van je beurt moet je zien dat je wint. De standaard spelregel: de hoogste kaart wint… je raadt het nooit, maar de rode 7 is de hoogste kaart in het spel. Deze spelregel (van de zogenaamde rode kaarten) is slechts één van de zeven spelregels die je zal spelen.

Als je aan beurt bent moet je er voor zorgen dat je wint, dat kan op drie verschillende manieren: je legt een kaart in je eigen pallet, je verandert de spelregel of je doet het alle twee. Aan het begin van een ronde krijg je 7 handkaarten en een startkaart voor je pallet, de spelregel aan het begin: de hoogste kaart wint. Door een kaart op de aflegstapel te spelen verandert de spelregel, zo kan je die o.a. veranderen naar ‘de meeste kaarten van dezelfde kleur’ of naar ‘de meeste getallen onder 4’, zolang je ervoor zorgt dat jij maar de beste bent in de spelregel die aan het eind van jouw beurt van toepassing is. Dan is de volgende speler aan de beurt, deze heeft uiteraard dezelfde opdracht: hij zal moeten winnen en desnoods de spelregel daarvoor aanpassen! In geval van gelijke stand wint diegene met de hoogste kaart, er zijn kaarten van 1 tot 7, en dat in 7 verschillende kleuren. De ene kleur is al wat beter dan de andere, zo is de rode 7 hoger dan de groene 7, die laatste is op zijn beurt hoger dan de blauwe 7 enz… Als je aan het einde van je beurt niet kan winnen eindigt het spel voor jou, de andere spelers spelen verder tot er een uiteindelijke winnaar gekend is.

Als je vertrouwd bent met het basisspel kan je ook “Advanced Red7” spelen, één spel uit de basisversie is nu slechts één ronde. Tussen de verschillende ronden vindt een puntentelling plaats. Als het nummer op je zonet gespeelde kaart hoger dan het aantal kaarten in je pallet is mag je een extra kaart nemen. Als winnaar van een ronde neem je alle kaarten die je nodig had om volgens de huidige spelregel te winnen, dit zijn de punten die je deze ronde verdiend hebt. Vervolgens krijgen de spelers weer 7 kaarten en begint de volgende ronde. Het spel eindigt van zodra de stapel kaarten uitgeput is. Bovendien kunnen er nog optionele spelregels worden toegevoegd waarbij je een extra actie kan doen bij het uitspelen van bepaalde kaarten, zo’n actie kan bijvoorbeeld zijn dat je een extra kaart mag nemen of een kaart uit je pallet mag verwijderen.

Onze mening

Red7 is een spel met erg eenvoudige spelregels, anderzijds is het toch iets unieks in zijn soort. Je verandert de spelregels voortdurend zelf, je probeert een spelregel te kiezen waar jij goed in scoort en je tegenstanders je niet in kunnen verslaan. Het is ook slim om slechts één kaart te spelen tijdens jouw beurt, want hoe minder kaarten op hand, hoe kleiner de kans dat je de volgende ronde nog zal kunnen winnen! Een spel (een ronde) is zeer snel gedaan, waardoor het een filler is dat je al snel enkele keren opnieuw wilt spelen. Wij speelden de versie voor gevorderden spelers enkele keren maar hadden uiteindelijk toch een lichte voorkeur voor het eenvoudigere basisspel. Anderzijds zijn de meningen verdeeld: sommigen vinden het één van de betere fillers, anderen vinden er weinig aan. Ook tussen ons onderling verschilt de mening over deze filler. De lay-out past bij het spel: eenvoudig maar efficiënt. Het enige échte minpunt aan het spel? Het is hier moeilijk verkrijgbaar.

Conclusie: Red7 is een erg leuke filler maar kon ons niet helemaal overtuigen.

Met dank aan Asmadi Games!

Met dank aan Asmadi Games!

Red7Red7

Auteur: Carl Chudyk & Chris Cieslik
Uitgever: Asmadi Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 5 min.
Vanaf 9 jaar

© @ E&E Spellenmolen