MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Hamsteren
28 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

De titel zegt het al, in dit snelle kaartspel gaan we allemaal hamsteren! Verzamel kaarten en probeer punten te scoren door series te maken. Met vele handkaarten is de kans groot dat je veel series zal kunnen neerleggen, maar je neemt dan wel het risico om afgestraft te worden door je tegenspelers. Voor je het weet ben je de helft van je kaarten kwijt en liggen jouw series op de puntenstapels van je tegenspelers!

Elke speler krijgt twee kaarten op hand, op tafel liggen 8 kaarten in een cirkel. Wanneer je aan de beurt bent mag je twee acties uitvoeren. Er zijn daarvoor drie mogelijkheden: hamsteren, series afleggen of scoren. Hamsteren is heel eenvoudig: je neemt één van de kaarten/rijen op tafel en vult de cirkel aan. Je legt daarbij een kaart op de plaats waar je zonet één hebt weggenomen én op de twee kaarten/rijen daarnaast in klokwijzerszin. Op deze manier ontstaan er rijen en kan je met één hamster-actie meerdere kaarten op hand nemen. Wanneer je series op hand hebt kan je er voor kiezen een serie af te leggen op je persoonlijke, open stapel. Een serie bestaat uit vier kaarten met waarde 4, drie kaarten met waarde 3 enz.. Je kan meerdere series afleggen tijdens één actie op voorwaarde dat alle series compleet én van dezelfde soort zijn. Met de laatste mogelijke actie kan je je open stapel scoren, je draait je open stapel in dit geval gewoon op je gedekte punten stapel. De bovenste kaart van je open stapel – net voor je de stapel omdraait – bepaalt hoeveel kaarten je krijgt van de speler die de meeste kaarten op hand heeft. Als er dus een vier bovenop je stapel ligt zal iemand jou vier kaarten moeten geven, die mag je rechtstreeks op je puntenstapel leggen. Als je zelf de meeste kaarten op hand hebt moet je dus zelf vier kaarten afgeven.

Nadat je twee acties naar keuze hebt uitgevoerd is de volgende speler aan beurt. Wanneer de trekstapel leeg is speel je gewoon verder zonder de rijen aan te vullen na de hamster-actie. Van zodra er slechts drie rijen overblijven eindigt het spel. De spelers tellen alle kaarten in hun puntenstapel en krijgen minpunten voor alle kaarten die ze nog op hand hebben. De speler die daarna de meeste punten overhoudt wint het spel.

Onze mening

De spelregels van Hamsteren zijn duidelijk geschreven en gemakkelijk uitgelegd, je kan dus meteen beginnen. Je begrijpt al snel waarom het spelletje de titel ‘hamsteren’ heeft gekregen, de eerste paar speelbeurten kan je namelijk niet anders dan kaarten verzamelen. Eens je op dreef bent wordt Hamsteren er alleen maar leuker op, er schuilt best wat strategie achter die eenvoudige spelregels! Je kan in het oog houden welke kaarten je medespelers op hand nemen en vervolgens je series op de juiste momenten uitspelen. Als jij namelijk een set met de donkergroene drieën bovenaan hebt liggen mag niemand anders zo’n set uitspelen! Bovendien is ook het moment waarop je je kaarten omdraait van belang. Met een vier bovenaan kan je gemakkelijk extra punten verdienen. Enerzijds is één van je tegenstanders dan vier handkaarten kwijt en is de kans misschien minder groot dat hij/zij in de volgende beurt een waardevolle serie kan neerleggen, anderzijds zijn je handkaarten aan het einde ook minpunten. Op het einde van het spel zijn ze misschien blij als ze de kaarten aan jou kwijt geraken! Zoals het doosje vermeld is Hamsteren inderdaad ideaal om met drie of vier spelers te spelen. Dit kaartspel is voor ons een ideale filler: eenvoudige spelregels, korte speelduur en toch wat tactische mogelijkheden. De nodige portie geluk voor een filler is uiteraard ook aanwezig. Toch kan dit spel ook perfect dienen voor families, je kan alle tactiek perfect achterwege laten en gewoon op het gevoel spelen. Hamsteren blijft even leuk.

Conclusie: Hamsteren is een leuke, snelle, eenvoudige maar tactische filler!

Hamsteren

Met dank aan 999 Games!

Met dank aan 999 Games!

Hamsteren

Auteur: Francesco Berardi
Uitgever: 999 Games
Aantal spelers: 3 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 8 jaar

Genius Fun & Go
25 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Het overbekende, geniale bordspel heeft er een nieuw familielid bij gekregen: Genius Fun & Go. Een snelle variant die gebaseerd is op dezelfde zes symbolen als het originele spel. Ook deze keer is het belangrijk om je aandacht te verdelen over de zes kleuren, het is een echte race om als eerste zes volledige reeksen te vormen!

Aan het begin van het spel worden alle tegeltjes gedekt op tafel gelegd, drie willekeurige tegels worden in het midden van de tafel gelegd. Als je aan de beurt bent neem je een tegel uit de voorraad en leg je deze in jouw speelgebied. Ligt deze kleur niet in het midden van de tafel? Jammer, dan is je beurt alweer voorbij. Je legt alle tegels uit jouw speelgebied in het midden. Als deze kleur wél in het midden ligt dan heb je de keuze: Waag je het erop om nog een tegel te trekken, met het risico om alles uit deze beurt kwijt te spelen? Of speel je liever op veilig en ga je jouw tegels scoren? Om te scoren neem je alle tegels uit je speelgebied én de tegels uit het midden die daarmee overeenkomen. Je beurt is nu voorbij, maar de gescoorde tegels nemen ze jou alvast niet meer af. Op deze manier speel je steeds verder. Buiten een tegel te trekken die niet in het midden van de tafel ligt kan je ook kapot spelen door een tegel te trekken die je eerder in je beurt al getrokken had. Ook dan is je beurt meteen afgelopen en leg je alle verzamelde tegels in het midden. Wanneer je exact één zwakste kleur hebt (= de kleur waar je het minst aantal tegels van bezit) én er ligt toevallig een tegel in deze kleur in het midden dan kan je er ook voor kiezen om zo één tegel te nemen in plaats van je beurt op de gebruikelijke manier uit te voeren.

Van zodra je er in geslaagd bent om 5, 6 of 7 – afhankelijk van het spelersaantal – tegels van éénzelfde kleur te scoren verdien je een extra spelersbeurt. Je kan vanaf nu geen tegels in deze spelerskleur meer scoren, als je dat toch doet gaan ze gewoon naar de algemene voorraad. Op deze manier probeer je als eerste zes verschillende, volledige reeksen te vormen. Als je daar in slaagt ben je de winnaar van Genius Fun & Go. De rangschikking van de overige spelers wordt bepaald aan de hand van hun zwakste kleur.

Onze mening

De naam Genius wekt alvast een zekere verwachting op, het is een abstracte klassieker die we erg kunnen appreciëren. Als je Genius Fun & Go op tafel legt kan je maar beter iets heel anders verwachten, want het tactische element dat we in het bordspel zo graag terugzien is hier helemaal verdwenen. Deze versie werd gereduceerd tot een eenvoudig push-your-luck spelletje. Je neemt een tegeltje en met wat geluk kan je daarna kiezen of je er nog ééntje (of zelfs meer) durft te trekken of niet. Als je een foute tegel trekt dan maak je het alleen maar interessanter voor de volgende speler: met meerdere tegels in het midden is de kans alleen maar groter dat hij wél iets nuttig zal kunnen doen. Dat is wellicht hetgeen waar die “Fun” uit de titel op slaagt, gewoon tegeltjes trekken tot de grootste geluksvogel er met de overwinning vandoor gaat. Onze favoriete filler zal het helaas niet worden. De “Go” variant had voor ons verder mogen gaan: steek alle tegeltjes in een stoffen zakje en je hebt een ideaal, snel en eenvoudig spelletje om mee op reis te nemen. Bovendien speelt zo’n stoffen zakje veel leuker dan een grote berg voorraad op tafel. Daarnaast is de speelervaring met alle spelersaantallen hetzelfde. Met twee spelers moet je een series van 7 tegels maken, met vier spelers volstaan 5 tegels. Daardoor duurt het spel steeds ongeveer even lang. De herspeelbaarheid roept bij ons wel wat vraagtekens op, wij zullen het in ieder geval geen vijf keer na elkaar op tafel leggen.

Conclusie: Genius Fun & Go is snel en eenvoudig, maar iets minder geniaal dan het bordspel.

Genius Fun & Go

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Genius Fun & Go

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Empire Engine
22 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In Empire Engine zal je jouw twee machines zo goed mogelijk moeten benutten. De tandwielkaarten zullen bepalen hoe je machine wordt geactiveerd en welke acties je zal kunnen uitvoeren. Vooruitplannen is dus de grootste boodschap. Stel de tandwielen in en maak ze gelijktijdig met die van je medespelers bekend, daarna kan je afhankelijk van de gekozen acties grondstoffen, soldaten of uitvindingen verzamelen. Of misschien heb jij er wel voor gekozen om je buren aan te vallen of om je actieblokjes in punten om te zetten?

Beginnend met de startspeler legt elke speler één machine gedekt voor zich neer, nadat iedereen ook het tweede machine (in omgekeerde volgorde) heeft gekozen maakt iedereen zijn/haar keuze gelijktijdig bekend. Meteen daarna worden alle acties die bovenaan de machines staan uitgevoerd. Alle ronde acties dienen om grondstoffen te verzamelen, afhankelijk van de kleur kan je twee rode of twee gele blokjes in je actiegebied leggen. Met de blauwe symbool kan je één blauw blokje nemen, dat gaat meteen naar je waarderingsgebied en is alvast één overwinningspunt. Met de driehoekige acties kan je je naburige medespelers aanvallen, met het aanvalssymbool op je linkse machine val je uiteraard je linker buur aan en met het rechtse machine je rechter buur. Om deze actie uit te voeren moet je een rood blokje – een zogenaamde soldaat – inleveren, in ruil daarvan kan je een blokje stelen uit het actiegebied van je slachtoffer, dat blokje gaat rechtstreeks naar jouw waarderingsgebied. Gelukkig kan je je ook beschermen tegen zo’n aanval, en dat door je machine in te stellen op het grijze verdedigings-driehoekje. Je bent deze ronde beschermd tegen maximaal één aanval, als de verdediging succesvol is krijg je er bovendien nog een punt voor ook! Tenslotte heb je de twee vierkante acties, belangrijk is dat je deze enkel kan uitvoeren wanneer je niet bent aangevallen (of succesvol verdedigd hebt). Met de ene actie kan je al jouw gele blokjes – je goederen – naar je waarderingsgebied transporteren, met de andere actie kan je van elke kleur één blokje uit de voorraad nemen om rechtstreeks in je waarderingsgebied te leggen. Nadat al de gekozen acties zijn uitgevoerd start de volgende startspeler met één van zijn tandwielen neer te leggen. Het tandwiel bepaalt of je jouw machine 1 of 2 keer zal draaien, je kan dus niet elke keer ‘zomaar’ een actie kiezen. Als je een geel blokje betaalt kan je ook de kleine waarden op je tandwielen (0 of 3) kiezen.

Het aantal blokjes is gelimiteerd, wanneer één bepaalde kleur uitgeput is moeten alle spelers even veel blokjes in die kleur inleveren totdat er terug voldoende blokjes zijn. Na 8/9 ronden – afhankelijk van het aantal spelers – eindigt het spel. Alle blokjes in je waarderingsgebied tellen voor één punt, daarbovenop krijgen de speler(s) met de meeste blokjes in een bepaalde kleur nog twee bonuspunten. De speler die daarna de meeste punten heeft wint het spel. Het spel voorziet ook een variant waarbij elke speler vanaf het begin een bepaalde eigenschap heeft waarmee hij/zij voordelen heeft bij één bepaalde actie.

Onze mening

Tijdens onze eerste speelsessies was vooral het fenomeen van de startspeler een groot vraagteken. We zagen het nut er niet van in om elk om beurt onze machines ‘gedekt’ in te stellen om ze dan toch gelijktijdig bekend te maken. We speelden het dan ook meestal zo dat iedereen gelijktijdig een keuze maakte. De startspeler is enkel van belang wanneer spelers gele blokjes zouden betalen, zo weet je dat die speler zijn machine 0 of 3 keren zal draaien in plaats van 1 of 2. Tijdens onze eerste sessie kozen alle spelers dezelfde beginpositie, toen we ook tijdens de tweede en derde beurt alledrie dezelfde keuze maakte werd het al snel saai. In de volgende beurten/speelsessies was dat gelukkig minder vaak het geval. Vooral de eigenschappen zijn daar van groot belang, je probeert je voordeel in dat geval zo goed mogelijk te benutten waardoor iedereen plots op een andere manier begint te spelen. Enerzijds wil je zelf zo veel mogelijk punten halen, anderzijds is het ook belangrijk om je tegenstanders goed in de gaten te houden. De doelloze en saaie filler van weleer krijgt door die variant plots meer perspectief. Toch is het geen tussendoortje dat eruit springt, het is wel oké om een keer op tafel te leggen, maar de kans dat het de tafel nog vaak zal bereiken is vrij klein. Niet omdat het slecht is, maar gewoon omdat het nét niet goed genoeg is. De herspeelbaarheid is beperkt, hoe je het ook draait of keert. Het aantal spelers heeft weinig invloed op het spel, al gaat de voorraad aan blokjes er met 3, maar vooral met 4 spelers, wel erg snel door. De regel waarbij iedereen dan een blokje moet inleveren is helemaal te gek voor woorden.

Conclusie: Empire Engine is een oké filler die er net niet genoeg uitspringt.

Empire Engine

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Empire Engine

Auteurs: Chris Marling & Matthew Dunstan
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 10 jaar

Codenames
03 aug 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In dit gloednieuwe spel nemen twee teams het tegen elkaar op. Één spion zal proberen nuttige tips te geven in de hoop dat zijn of haar agenten de juiste woorden zullen aanduiden. Het team dat er als eerste in slaagt om alle correcte woorden te vinden wint het spel, de woorden van je tegenstanders wil je liever niet aanduiden zodat ze de punten niet zomaar cadeau krijgen.

Aan het begin van het spel (met 4 spelers of meer) worden er twee teams bepaald. Elk team kiest vervolgens één spion, beide spionnen gaan samen aan de overkant van de tafel zitten. Daarna worden er 25 kaarten open op tafel gelegd, op elke kaart staat één woord. De spionnen krijgen een sleutelkaart te zien, die kaart bepaalt niet alleen welk team zal moeten beginnen maar ook welke woordkaarten bij welk team behoren! Het team dat mag starten zal 9 woorden moeten raden, het andere team 8. Één van de overgebleven woorden is het slachtoffer (= als iemand dit woord raadt eindigt het spel meteen en is dat team verloren), de andere woorden zijn neutraal.

De spion geeft vervolgens één aanwijzing. Zo’n tip bestaat uit exact één woord, gevolgd door één getal. Het getal geeft aan op hoeveel te raden woorden jouw tip van toepassing is. Stel dat je teamgenoten o.a. de woorden “vliegtuig”, “uil” en “fluit” moeten raden. Je tip zou kunnen zijn: “hoog, 3“. Een vliegtuig en een uil vliegen hoog in de lucht, een fluit produceert hoge muziektonen. De teamgenoten (= agenten) van deze spion mogen nu overleggen en duiden daarna één woord aan. De spion onthult daarna de kleur van dat woord. Indien de agenten een woord in hun spelerskleur hebben geraden mogen ze opnieuw raden, anders eindigt hun beurt en is de spion van het andere team aan de beurt. Het spreekt voor zich dat de spion op geen enkele andere manier contact mag zoeken om zijn/haar teamgenoten te helpen.

Het spel voorziet ook een versie voor twee of drie spelers. In het tweepersoonsspel spelen beide spelers in hetzelfde team en wordt Codenames zowaar omgetoverd tot een coöperatief spel. Één speler is de spion, de andere speler is de agent en zal moeten raden. Telkens wanneer het andere team aan beurt zou zijn moet de spion één van de kaarten van de andere speler afdekken. In een sessie met drie spelers heb je de keuze: je kan ook nu coöperatief spelen waarbij twee agenten samen kunnen overleggen. Je kan ook in twee teams spelen met één gemeenschappelijke spion. De spion geeft dan om de beurt een tip voor het blauwe of het rode team. Het team dat er als eerste in slaagt om alle woorden te vinden wint het spel.

Onze mening

Het enthousiasme over dit gloednieuwe partyspel is erg aanstekelijk, toch begonnen we met gemengde gevoelens aan Codenames. Als we heel eerlijk zijn: we hebben het over het algemeen niet zo voor woordspellen, maar al helemaal niet voor partyspellen. Laat staan een combinatie van beide? Het lezen van de spelregels maakte ons alvast nieuwsgierig en na één beurt hadden we de smaak te pakken. Het spel kwam de eerste dag meteen vijf keer op tafel en iedereen was het er over eens: Codenames is een topper. Een tip vinden die over één woord gaat is vrij gemakkelijk, maar je wilt liefst van al een tip geven waarmee je agenten meerdere woorden kunnen vinden. Het is en blijft een race waarbij je als eerste acht of negen woordjes wilt raden. Je gaat op een andere manier nadenken over woorden. Je denkt al gauw dat er geen mogelijke link is tussen twee woorden, maar even ‘out-of-the-box’ denken doet wonderen. Nadat je Codenames enkele keren gespeeld hebt wordt het er alleen maar beter op en leer je nieuwe strategieën. Dat is meteen ook de reden waarom Codenames zo verslavend werkt: je wilt die ‘race’ niet alleen winnen, het is ook gewoon heel leuk om op zoek te gaan naar goede tips en/of om de tips van je tegenstander te raden. Het spelersaantal bepaalt voornamelijk de sfeer, daarnaast zijn er weinig spellen die zowel met twee als met een grotere groep écht goed zijn. Met twee spelers geniet je gewoon van het concept, met vier spelers doe je exact hetzelfde maar is alles iets meer competitief. Van zodra je team bestaat uit meerdere agenten (vanaf 5 spelers, maar ook in de coöperatieve variant met 3 spelers) krijgt het spel weer een andere dimensie. Je hoort de agenten communiceren en plots denken ze aan woorden die jij als spion helemaal niet in gedachten had. Best grappig om te horen hoe zij over al die tips denken.  Het spreekt voor zich dat de spion op geen enkel ogenblik extra tips mag geven, want dan valt heel de magie van dit spel in het water. De herspeelbaarheid is erg groot, het spel bevat maar liefst 200 kaartjes die dubbelzijdig bedrukt zijn met woorden. Je hebt dus altijd een andere combinatie van 25 woorden open liggen en bovendien is ook de sleutelkaart steeds verschillend. We hopen Codenames toch nog erg vaak te spelen, het is gewoon een heel goed spel. Het speelt snel, is eenvoudig uit te leggen en werkt vooral verslavend. Het zou ons niets verbazen als Codenames een echte hit wordt!

Conclusie: Codenames is het eerste partyspel ooit dat ons zo kon overtuigen, een topper!

Met dank aan Czech Games Edition!

Met dank aan Czech Games Edition!

CodenamesCodenames

Auteur: Vlaada Chvátil
Uitgever: Czech Games Edition, White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 8+
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 14 jaar

Doodle City
18 jul 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

In Doodle City kruipt elke speler in de huid van stratenlegger. Teken nieuwe wegen in je dorp en hou daarbij rekening met de huidige voorschriften, want het resultaat van de dobbelstenen zal bepalen wat wel en niet kan. Vergaar punten door drukke wegen via hotels te leiden en winkels goed bereikbaar te maken voor alle inwoners. Als de taxi’s goed bereikbaar zijn wordt het er alleen maar beter op, maar probeer vooral ook milieubewust te zijn en zo weinig mogelijk bomen te kappen!

Als je aan de beurt bent werp je alle dobbelstenen. De blauwe dobbelsteen zal bepalen in welke kolom jij én je medespelers deze beurt een weg moeten tekenen. De actieve speler heeft als eerste de keuze uit alle witte dobbelstenen, deze bepalen in welke rij je een weg moet tekenen. De combinatie van beide dobbelstenen geeft dus aan in welk gebied je zal tekenen. Daar kan je twee zijden met elkaar verbinden door een rechte lijn of een bocht te tekenen. Het is niet verboden om doodlopende straten te creëren, al is dat uiteraard ook niet aan te raden. In bepaalde gebieden kan je geen straten tekenen (aangezien die bij de voorbereiding al werden vastgelegd), daar kan je wel huisjes doorkruisen om aan te geven dat er nieuwe bewoners zijn ingetrokken. Indien je geen weg kan tekenen – omdat alle mogelijke gebieden reeds een weg bezitten – doe je aan milieuvervuiling en moet je één van de weinige bomen in jouw dorp doorkruisen. De dobbelsteen die jij gekozen hebt is uiteraard niet meer beschikbaar voor de andere spelers, zij zullen moeten kiezen uit de overige dobbelstenen. Nadat elke speler één dobbelsteen gekozen heeft neemt de volgende speler alle dobbelstenen voor het begin van zijn beurt.

Tijdens het tekenen kan je uiteraard ook punten verdienen. Zo krijg je meteen punten van zodra je een weg langs een hotel tekent: hoe langer de weg, hoe meer punten! Ook bij het passeren van een winkelcentrum kan je punten verdienen, je telt daarvoor het aantal bewoonde (= doorkruiste) huisjes: hoe meer inwoners, hoe beter! Bovendien kan je nog bonussen verdienen door de eerste te zijn met zo’n goed draaiende winkelcentra. Van zodra één speler er in slaagt om 7 bomen te doorkruisen, een hotel t.w.v. 15 punten of een winkelcentrum t.w.v. 10 punten te scoren eindigt het spel. Alle punten worden opgeteld, de spelers met de meeste en minste gekapte bomen krijgen daarvoor (min)punten en taxi’s die met elkaar verbonden zijn leveren ook nog extra’s op. De speler die daarna de meeste punten bezit wint het spel.

Onze mening

De spelregels van Doodle City zijn heel eenvoudig: je kiest een dobbelsteen en je tekent een lijntje. De naam is alvast goed gekozen! Wij spelen erg graag een goede filler als afsluiter van een avond, of als tussendoortje tussen het zwaardere werk. Doodle City behoort voortaan zeker bij dat groepje ‘goede fillers’ dat we graag eens op tafel leggen. Het heeft alles wat wij in een filler verwachten: het is eenvoudig, het speelt heel vlot en je moet wat puzzelen om puntjes te sprokkelen. Anderzijds moet je toch een paar (kleine) keuzes maken: wil je wat opbouwen om straks lange, druk bewoonde wegen te hebben? Of kies je aan het begin voor vele kleintjes? Alles hangt er vanaf hoe het spel zal eindigen, de ene keer win je grandioos door wat op te bouwen, de andere keer is het spel plots gedaan terwijl jij nog aan het opbouwen bent en gaat een tegenstander met de overwinning lopen door al die kleine puntjes te sprokkelen. Het puzzel-gehalte waarbij je steeds moet kiezen in welke richting je de wegen tekent, de variatie – en tevens het geluk – van de dobbelstenen spreken ons erg aan in deze snelle filler. Net die elementen spraken sommige van onze medespelers niet aan: als je niet houdt van wat puzzel- of tekenwerk en het geluk van de dobbelstenen is voor jou te bepalend dan kan je Doodle City beter aan de kant laten liggen. Bij ons wordt het alvast één van de fillers waarvan de blaadjes dringend geplastificeerd moeten worden. Al kunnen we niet klagen: de uitgever voorzag alvast een dikke bloc voor veel tekenplezier! Het aantal spelers heeft bij Doodle City geen invloed op het spel (buiten dan dat je als actieve speler in het begin meer keuze hebt door het grotere aantal dobbelstenen), de speelduur is meestal heel wat korter dan de aangegeven 30 minuten.

Doodle City

Met dank aan 999 Games!

Met dank aan 999 Games!

Doodle City

Auteur: Eilif Svensson & Kristian A. Østby
Uitgever: 999 Games
Aantal spelers: 1 – 6
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 8 jaar

Machi Koro: Haven
08 jul 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Machi Koro: Haven is de eerste uitbreiding op Machi Koro, dat al eerder op onze website besproken werd. De Havenuitbreiding voegt niet alleen de mogelijkheid toe om het spel met vijf te spelen, er zijn ook nieuwe bezienswaardigheden en heel wat nieuwe gebouwen. Bovendien zijn alle soorten gebouwen nu niet vanaf het begin beschikbaar maar kan je slechts kiezen tussen 10 verschillende gebouwsoorten.

Aan het begin van het spel krijgt elke speler een extra startgebouw, naast je graanveld en bakkerij heb je nu ook een stadhuis. Dit stadhuis zorgt ervoor dat je één munt ontvangt wanneer je aan het begin van de bouwfase geen geld meer bezit. Om het spel te winnen moet je niet alleen de gebruikelijke vier bezienswaardigheden (of grote projecten) oprichten. Daarvoor zal je ook de haven en het vliegveld moeten oprichten. Van zodra je over de haven beschikt mag je twee toevoegen aan je dobbelresultaat wanneer je hoger dan 10 hebt gedobbeld, het vliegveld levert je 10 munten op als je tijdens je beurt niets aankoopt.

De spelregel die in het basisspel als variant genoemd werd wordt in deze uitbreiding standaard gebruikt: alle voorraadkaarten worden door elkaar geschud en vormen een gedekte trekstapel. Daarna worden er kaarten open gelegd tot er 10 verschillende gebouwen open liggen. Tijdens de bouwfase kan je uit deze kaarten kiezen, na je beurt wordt de voorraad opnieuw aangevuld tot 10 verschillende kaarten. De uitbreiding bevat uiteraard ook nieuwe gebouwen om aan deze voorraadstapel toe te voegen. Zo kan je met het belastingkantoor de helft van het kapitaal van een tegenspeler innen en met de tonijnvissersboot met twee dobbelstenen werpen om te bepalen hoeveel inkomen je krijgt!

Onze mening

In eerste instantie waren we enthousiast over Machi Koro. Later bleek dat het spel toch niet meer op tafel kwam. Niet dat het een slecht spel is, maar er zijn voor ons gewoon heel wat fillers die we leuker vonden. Na de vele enthousiaste commentaren op deze uitbreiding waren we wel benieuwd of de uitbreiding het spel inderdaad beter maakte, waardoor we het erg graag wilden testen. Over één ding kunnen we alvast duidelijk zijn: de uitbreiding maakt Machi Koro inderdaad beter. Het feit dat er slechts 10 verschillende gebouwen beschikbaar zijn zorgt er voor dat elk spel weer anders is, want met zo’n grote stapel aan voorraadkaarten komen (of toch met twee spelers) zeker niet alle kaarten aan bod. De nieuwe (en vooral duurdere) bezienswaardigheden zorgen er voor dat je meer tijd hebt om iets op te bouwen tijdens het spel, terwijl dat in het basisspel niet altijd de moeite waard was. Deze eerste uitbreiding is dan ook in alle opzichten een verbetering voor het spel, maar heeft ons toch niet kunnen overtuigen om Machi Koro nu vaker te spelen. Leuk dat het spel nu ook met vijf spelers op tafel kan, al blijft het jammer dat je daar de uitbreiding voor nodig hebt. De kaarten zitten in een veel te grote doos, maar aangezien dat bij het basisspel ook al het geval was kan je ze nu gewoon samen steken.

Conclusie: Machi Koro: Haven is een grote verbetering voor het basisspel!

Machi Koro: Haven

Met dank aan White Goblin Games!

Met dank aan White Goblin Games!

Machi Koro: Haven

Auteur: Masao Suganuma
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 40 min.
Vanaf 7 jaar

Monster Trick
20 jun 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Monster Trick heeft zijn naam niet gestolen, in dit slagenspel speel je niet zomaar één slag (=trick) per keer maar ben je tegelijkertijd bezig met maar liefst vier slagen! Je zal goed vooruit moeten denken en op het juiste moment de juiste kaart uitspelen… bij de juiste slag. Als je dan ook nog eens kan voorspellen hoeveel slagen je zal binnenhalen komt het helemaal goed.Monster Trick

Afhankelijk van het aantal spelers worden de speelkaarten gesorteerd zodat er exact 12 per speler overblijven. Elke speler krijgt dan ook 12 kaarten en kan daarna beslissen in welke volgorde hij zijn drie overwinningskaartjes voor zich op tafel legt. In de eerste ronde staan er 1, 2 of 3 punten op de kaarten, voor de volgende ronden is dat 2-4-6 en 3-6-9. Vervolgens begint het spel, de startspeler komt uit en legt één van zijn handkaarten op tafel in het gezelschap van één van zijn pionnen. De volgende speler heeft twee keuzes: of hij begint een nieuwe slag (waarbij er maximaal vier slagen tegelijk open mogen liggen) of hij speelt een kaart op de reeds geopende slag. Als je een kaart bij dezelfde slag speelt ben je verplicht om de kleur te volgen, als de zonet gespeelde kaart momenteel de hoogste waarde in de slag is leg je jouw aangeefsteen erbij i.p.v. die van je voorganger, die slag is momenteel van jou. Uiteraard is het ook toegestaan om in dezelfde kleur een nieuwe slag te beginnen en ben je niet verplicht om een hogere kaart te spelen in een reeds bestaande slag, want misschien wil je die slag helemaal niet binnenhalen!

Van zodra er vier kaarten liggen in een slag wordt deze slag als compleet beschouwd, de speler wiens aangeefsteen bij deze slag had liggen draait nu zijn eerste overwinningskaart om. De kaarten van deze slag worden uit het spel verwijderd, daarna gaat het spel gewoon in klokwijzerszin verder. Wanneer je later in deze ronde een tweede of derde slag behaalt dan wordt je eerste overwinningskaart weer omgedraaid en komt het tweede/derde overwinningskaartje open te liggen. Nadat alle spelers hun handkaarten hebben uitgespeeld eindigt de ronde, de overwinningskaart dat op dat moment zichtbaar op tafel ligt bepaalt hoeveel punten je krijgt. Na drie ronden tel je de score van je drie overwinningskaarten op, de speler met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

Monster Trick is één van de vele slagenspelletjes dat verschijnt. Een oud fenomeen waar nog steeds nieuwe varianten op blijven verschijnen, en alweer ontdekten ze een boeiende variatie! Het is en blijft een slagenspel en ook het feit dat je vooraf probeert te voorspellen hoeveel slagen je zult behalen hebben we in één of andere vorm al wel eens voorbij zien komen, maar deze keer ben je niet gewoon één slag aan het spelen maar kunnen er tot vier slagen tegelijk open liggen. Een eenvoudige spelregel waardoor dit spel toch boeiend en tactisch kan worden. Een slagenspel met twee spelers is gewoonlijk helemaal niet leuk, maar die mening moeten nu toch herzien: Monster Trick is het eerste slagenspel dat ons met twee spelers helemaal kon overtuigen. Speel je vaak met twee en ben je fan van slagenspellen? Dan is Monster Trick de ideale oplossing! Ook met meerdere spelers is en blijft het een leuk slagenspel, maar in dat segment moet het plots gaan concurreren met vele andere leuke slagenspellen waardoor het toch niet meteen helemaal bovenaan komt te staan.

Conclusie: Monster Trick is een verrassend leuk slagenspel, ook met twee spelers!

Monster Trick

Met dank aan Ravensburger!

Met dank aan Ravensburger!

Monster Trick

Auteur: Ralf zur Linde
Uitgever: Ravensburger
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 40 min.
Vanaf 10 jaar

Why First?
17 jun 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Why First?Ben jij iemand die meestal nét niet kan winnen en steeds op de tweede plaats eindigd? Dan is dit spel op jouw lijf geschreven, in dit race spel moet je namelijk tweedes eindigen om de grote trofee in ontvangst te mogen nemen. Vijf etappes na elkaar, elke keer opnieuw krijgt enkel de tweede speler punten. De speler die na vijf ronden de tweede meeste punten heeft behaald wint het spel.

Aan het begin van elke etappe krijgen de spelers vijf handkaarten, daarop kan je een waarde tussen -4 tot +5 terugvinden. De spelers kiezen telkens één handkaart en leggen die gelijktijdig voor de speler wiens pion ze graag willen verplaatsen. Zo kan het perfect gebeuren dat alle kaarten deze ronde voor de rode speler terechtkomen en dus enkel die speler zijn pion zal moeten verplaatsen volgens wat er op de kaarten te lezen staat. In de meeste gevallen is dat wel wat verdeeld en zullen er dus telkens meerdere pionnen verplaatst worden.

Het spel voorziet ook een tactische variant. Ook in deze variant krijg je vijf kaarten en zul je telkens gelijktijdig een kaart bekendmaken. Deze keer leg je al je kaarten echter voor jezelf neer. De witte getallen linksonder op de kaart bepalen deze keer in welke volgorde de kaarten moeten uitgevoerd worden. De kaart met de hoogste waarde gaat eerst, waarbij de betreffende speler een pion naar keuze verplaatst. Op deze manier zullen alle spelers om de beurt hun kaart uitvoeren met een pion van hun keuze.

Van zodra de vijfde kaart gespeeld is eindigt de eerste etappe, de punten van de speler(s) op de tweede plaats worden genoteerd. Daarna worden alle pionnen terug in het midden van de racebaan gezet en begint er een nieuwe ronde waarbij alle spelers opnieuw 5 kaarten krijgen. Na de vijfde etappe worden alle scores opgeteld. De speler met de tweede meeste punten wint het spel!

Onze mening

De spelregels van Why First spraken ons wel aan, het feit dat de tweede speler wint is toch wel een leuke variatie op hetgeen dat we gewoon zijn. We begonnen met de standaardversie en die was helaas teleurstellend, je wilt wel tweedes eindigen en je hebt vaak een idee van welke pion je graag naar voor/achter wilt, maar in de praktijk lukt dat gewoon niet en is alles gebaseerd op geluk. De tactische variant bracht daar alvast verandering in. Je moet nu gaan afwegen welke kaart je wanneer speelt, of je de hoge of de lage getallen voor het einde houdt,… Al snel bleek dat zo’n etappe best leuk is, maar dat vijf etappes na elkaar gewoon te veel van het goede was. Na een drietal keer is het wel genoeg geweest, dit soort spelletjes is gewoon ideaal als filler maar hoeft voor ons niet zo uitgerekt te worden. Daarnaast heb je weinig overzicht, één iemand noteert de score, maar liefst van al wil je iedereen zijn score onthouden om op een grote lijn te kunnen redeneren hoeveel punten je nog moet winnen/verliezen om na die vijf etappes tweedes te eindigen. Wat extra overzicht d.m.v. een extra scorespoor met een blokje per spelerskleur zou in dit spel zeker van pas komen en zou het speelplezier alleen maar ten goede komen. Het spel voorziet een variant voor twee spelers (met een dummy-speler genaamd Léo), maar die laten we liever aan ons voorbij gaan. Kleef een labeltje ‘3-6 spelers’ op de doos en dat probleem is alvast opgelost. Met de andere spelersaantallen speelt het leuker, waarbij je met 5 à 6 spelers uiteraard wel net iets langer bezig bent, zeker tijdens de tactische variant.

Conclusie: Why First? is een leuke filler met net iets te veel ronden, maar ideaal om een startspeler te bepalen.

Why First?

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Why First?

Auteur: Simon Havard
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 7 jaar

Dit spel is in het Nederlands uitgebracht door 999-Games onder de naam Runner-Up.

Jumbo & Co
25 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

Jumbo&CoIn dit kaartspel gaan jouw dieren op jacht in een poging de andere dieren weg te jagen. Probeer te voorspellen wat je tegenstanders zullen spelen, maak de juiste keuze en probeer op deze manier een mooie prooi te verzamelen!

Elke speler krijgt aan het begin een set van 16 kaarten met daarin muizen, katten, honden en olifanten met waarden één t.e.m. vier. Elke ronde zullen alle spelers een kaart kiezen die ze gelijktijdig bekend maken, daarna wordt er per diersoort gecontroleerd wie dat de hoogste kaart speelde. Zo krijgt de beste hond de hulpkaart met de zwarte hond en gebeurt hetzelfde voor de muizen, de katten en de olifanten. Bij een gelijke stand gaat de hulpkaart naar de speler met de op één na hoogste waarde, onder het motto “als twee honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen”. Alle dieren met de hulpkaart kunnen vervolgens dieren wegjagen: de olifanten jagen de honden weg, de katten gaan lopen van de honden, de muizen hebben schrik van de katten maar jagen op hun beurt de grote olifanten weg. Als jouw dier niet het beste in zijn soort was is het misschien wel meteen een prooi voor één van de andere dieren! Alle dieren die niet werden opgegeten (dus o.a. de ‘winnende’ dieren van deze ronde) blijven als prooi liggen voor de volgende ronde. Na 16 ronden eindigt het spel en telt iedere speler zijn stapel met prooien. De diersoort is daarbij niet van belang maar de opgedrukte waarde wel. De speler met de meest waardevolle prooien wint het spel!

Onze mening

Jumbo & Co is een heruitgave van ‘Mausen’ dat Abacusspiele eerder al in 2004 op de markt bracht. Het spelletje en de kaarten zijn onveranderd, enkel het doosje heeft een andere achtergrondkleur gekregen. Vernieuwend is het spelprincipe dus niet, het doet ons ook denken aan enkele andere spelletjes in onze collectie, waaronder Om Nom Nom. Bij een heruitgave mochten ze de kaarten van ons ook wel in een nieuw jasje steken, ze zien er gewoon ouderwets en saai uit en zijn niet uitnodigend. Een soort slagenspel waarbij je 16 ronden na elkaar een kaart speelt en probeert in te schatten wat je tegenspelers zullen doen. De ene keer lukt dat goed, de andere keer loopt alles heel anders dan je dacht. Zeker geen slecht spel, maar ook zeker geen uitblinker die het kan halen van de vele andere kaartspellen in onze kast. De spelregels zijn erg eenvoudig, maar toch kan het lastig worden om het aan een niet-speler uit te leggen. Net zoals andere spellen in dit genre geldt: hoe meer spelers, hoe leuker. Terwijl het met drie spelers nog iets gemakkelijker is om in te schatten wordt het met zes spelers wellicht heel onvoorspelbaar, maar daarom niet minder leuk.

Conclusie: Jumbo & Co is een snel kaartspel, maar zeker geen uitblinker in zijn categorie.

Jumbo & Co

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Jumbo & Co

Auteur: Detlef Wendt
Uitgever: ABACUSSPIELE
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Mmm!
18 mei 2015 door Ralda

Spelbeschrijving

“Dag allemaal, ik ben Charlie, de huismuis. Mijn vrouw en ik organiseren een grote familie bijeenkomst en ik zou niet willen dat ze iets te kort komen. Daarom moet ik een grote voorraad inslaan, maar… het lukt me niet in mijn ééntje! De grote, zwarte kat van de familie Smith (je weet wel, de mensenfamilie die ook in mijn huis woont) gaat er steeds met al dat lekkers vandoor. Ben je er klaar voor? We hebben geen tijd te verliezen!”

Als je aan de beurt bent dobbel je met de drie dobbelstenen, daarna moet je minstens één dobbelsteen op het bord kunnen plaatsen. Als je dat niet kan dan is je beurt al meteen voorbij en wordt de zwarte kat één stapje dichter bij de deur gezet. Dat wil je niet te vaak meemaken want als de kat de keuken bereikt is het spel achter de rug en zijn we allemaal samen verloren. In het andere geval plaats je minstens één dobbelsteen op het bord, de andere dobbel je opnieuw. En dan maar hopen dat je weer minstens één dobbelsteen op het bord kunt plaatsen, of je belandt in hetzelfde scenario als hierboven beschreven. Van zodra je de drie dobbelstenen op het bord hebt kunnen plaatsen worden de dobbelstenen vervangen door muizenfiches. Als je daarbij een volledig ingrediënt hebt verzameld gebeurt er niets, als je dat niet hebt gedaan wordt de zwarte kat – alweer – een stapje dichter bij de deur geplaatst. Je zal dus proberen elke beurt drie dobbelstenen op het bord te leggen en daarbij steeds één ingrediënt volledig te verzamelen. Als we daar in slagen vooraleer de huiskat de keuken bereikt winnen we allemaal samen het spel, in het andere geval wint de gemene kat.

Onze mening

Mmm is een coöperatief kinderspel met erg leuke, mooie en vooral aantrekkelijke illustraties. Dankzij de eenvoudige spelregels kunnen jonge kinderen al snel meespelen, plezier gegarandeerd! Niet alleen de kinderen, maar ook onze volwassen medespelers beleefden veel plezier aan dit dobbelspelletje. Het bord is dubbelzijdig bedrukt, je kan dus kiezen voor een eenvoudige of een moeilijkere variant. De eenvoudige variant bevat kleinere ingrediënten waardoor het gemakkelijker wordt om elke ronde één ingrediënt te vervolledigen, bij de moeilijke variant is dat uiteraard niet het geval. Je moet hier en daar wat keuzes gaan maken, begin je al aan die grote ingrediënten of speel je op safe met een klein stuk kaas? Het blijft een dobbelspel, de ene keer win je het spel met alle gemak, de andere keer blijft het spannend tot de allerlaatste worp en win je het spel maar zeer nipt… of je moet je gewonnen geven aan de grote, zwarte huiskat.

Conclusie: Een coöperatief dobbelspel dat zowel bij de kinderen als bij de volwassenen in de smaak viel!

Mmm!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Met dank aan Pegasus Spiele!

Mmm!

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Pegasus Spiele
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 5 jaar

© @ E&E Spellenmolen