Spelbeschrijving

Vijf augurken is een slagenspel waarbij enkel de laatste slag van groot belang is. Om die NIET te winnen probeer je je hoogste kaarten alvast kwijt te spelen gedurende de eerste zes slagen, maar ook dat blijkt niet zo simpel als het klinkt!

Elke speler start de ronde met 7 handkaarten, de jongste speler speelt een willekeurige kaart uit. Vervolgens hebben de spelers – elk om beurt – twee opties. Ofwel speel je een kaart die dezelfde of een hogere waarde heeft dan de hoogste kaart in deze slag, ofwel speel je de laagste kaart uit je hand. Met andere woorden: als je geen (gelijke of) hogere kaart kan uitspelen ben je verplicht de laagste kaart uit je hand te spelen. Diegene die de slag wint start meteen een nieuwe slag. Vooral de laatste slag is nu heel belangrijk: de speler die deze slag wint wordt namelijk gestraft met één of meerdere augurken. Het aantal augurken dat je krijgt wordt bepaald door de kaart waarmee je de slag won, hoe hoger die kaart, hoe meer augurken! Bovendien kan het aantal augurken verdubbeld worden van zodra één van je medespelers een één uitspeelde.

Van zodra één speler meer dan vijf augurken heeft ligt hij uit het spel, de andere spelers spelen verder tot er één winnaar overblijft!

Onze mening

Slagenspellen zijn er inmiddels in alle geuren en kleuren, en toch slagen ze er in om elke keer opnieuw een slagenspel op de markt te brengen dat weer net dat tikkeltje anders aanvoelt. Vijf Augurken onderscheidt zich van de rest doordat alleen de laatste slag allesbepalend is, de zes slagen ervoor tracht je ‘de ideale voorbereiding’ te doen: je hoge kaarten wil je kwijt, je lage kaarten wil je zo lang mogelijk houden. Maar geloof ons, dat is echt niet zo simpel als het lijkt. Hoe hard je ook je best doet, een portie geluk en 7 goede handkaarten zijn uiteraard ook van groot belang. Slagenspellen komen wat ons betreft het best tot zijn recht met meerdere spelers: vooral met 4 tot 6 spelers kan elke slag verrassend uit de hoek komen en wordt het écht leuk. Wij zijn nog steeds geen grote fans van slagenspellen, maar op een gezellige familie-avond kan Vijf Augurken vast voor urenlang plezier zorgen!

Met dank aan White Goblin Games!

Vijf Augurken

Auteur: Friedemann Friese
Uitgever: White Goblin Games
Aantal spelers: 2 – 6
Tijdsduur: ± 25 min.
Vanaf 8 jaar

Spelbeschrijving

Monster Trick heeft zijn naam niet gestolen, in dit slagenspel speel je niet zomaar één slag (=trick) per keer maar ben je tegelijkertijd bezig met maar liefst vier slagen! Je zal goed vooruit moeten denken en op het juiste moment de juiste kaart uitspelen… bij de juiste slag. Als je dan ook nog eens kan voorspellen hoeveel slagen je zal binnenhalen komt het helemaal goed.

Afhankelijk van het aantal spelers worden de speelkaarten gesorteerd zodat er exact 12 per speler overblijven. Elke speler krijgt dan ook 12 kaarten en kan daarna beslissen in welke volgorde hij zijn drie overwinningskaartjes voor zich op tafel legt. In de eerste ronde staan er 1, 2 of 3 punten op de kaarten, voor de volgende ronden is dat 2-4-6 en 3-6-9. Vervolgens begint het spel, de startspeler komt uit en legt één van zijn handkaarten op tafel in het gezelschap van één van zijn pionnen. De volgende speler heeft twee keuzes: of hij begint een nieuwe slag (waarbij er maximaal vier slagen tegelijk open mogen liggen) of hij speelt een kaart op de reeds geopende slag. Als je een kaart bij dezelfde slag speelt ben je verplicht om de kleur te volgen, als de zonet gespeelde kaart momenteel de hoogste waarde in de slag is leg je jouw aangeefsteen erbij i.p.v. die van je voorganger, die slag is momenteel van jou. Uiteraard is het ook toegestaan om in dezelfde kleur een nieuwe slag te beginnen en ben je niet verplicht om een hogere kaart te spelen in een reeds bestaande slag, want misschien wil je die slag helemaal niet binnenhalen!

Van zodra er vier kaarten liggen in een slag wordt deze slag als compleet beschouwd, de speler wiens aangeefsteen bij deze slag had liggen draait nu zijn eerste overwinningskaart om. De kaarten van deze slag worden uit het spel verwijderd, daarna gaat het spel gewoon in klokwijzerszin verder. Wanneer je later in deze ronde een tweede of derde slag behaalt dan wordt je eerste overwinningskaart weer omgedraaid en komt het tweede/derde overwinningskaartje open te liggen. Nadat alle spelers hun handkaarten hebben uitgespeeld eindigt de ronde, de overwinningskaart dat op dat moment zichtbaar op tafel ligt bepaalt hoeveel punten je krijgt. Na drie ronden tel je de score van je drie overwinningskaarten op, de speler met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

Monster Trick is één van de vele slagenspelletjes dat verschijnt. Een oud fenomeen waar nog steeds nieuwe varianten op blijven verschijnen, en alweer ontdekten ze een boeiende variatie! Het is en blijft een slagenspel en ook het feit dat je vooraf probeert te voorspellen hoeveel slagen je zult behalen hebben we in één of andere vorm al wel eens voorbij zien komen, maar deze keer ben je niet gewoon één slag aan het spelen maar kunnen er tot vier slagen tegelijk open liggen. Een eenvoudige spelregel waardoor dit spel toch boeiend en tactisch kan worden. Een slagenspel met twee spelers is gewoonlijk helemaal niet leuk, maar die mening moeten nu toch herzien: Monster Trick is het eerste slagenspel dat ons met twee spelers helemaal kon overtuigen. Speel je vaak met twee en ben je fan van slagenspellen? Dan is Monster Trick de ideale oplossing! Ook met meerdere spelers is en blijft het een leuk slagenspel, maar in dat segment moet het plots gaan concurreren met vele andere leuke slagenspellen waardoor het toch niet meteen helemaal bovenaan komt te staan.

Conclusie: Monster Trick is een verrassend leuk slagenspel, ook met twee spelers!

Met dank aan Ravensburger!

Monster Trick

Auteur: Ralf zur Linde
Uitgever: Ravensburger
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 40 min.
Vanaf 10 jaar

Spelbeschrijving

In dit kaartspel gaan jouw dieren op jacht in een poging de andere dieren weg te jagen. Probeer te voorspellen wat je tegenstanders zullen spelen, maak de juiste keuze en probeer op deze manier een mooie prooi te verzamelen!

Elke speler krijgt aan het begin een set van 16 kaarten met daarin muizen, katten, honden en olifanten met waarden één t.e.m. vier. Elke ronde zullen alle spelers een kaart kiezen die ze gelijktijdig bekend maken, daarna wordt er per diersoort gecontroleerd wie dat de hoogste kaart speelde. Zo krijgt de beste hond de hulpkaart met de zwarte hond en gebeurt hetzelfde voor de muizen, de katten en de olifanten. Bij een gelijke stand gaat de hulpkaart naar de speler met de op één na hoogste waarde, onder het motto “als twee honden vechten om een been, gaat de derde er mee heen”. Alle dieren met de hulpkaart kunnen vervolgens dieren wegjagen: de olifanten jagen de honden weg, de katten gaan lopen van de honden, de muizen hebben schrik van de katten maar jagen op hun beurt de grote olifanten weg. Als jouw dier niet het beste in zijn soort was is het misschien wel meteen een prooi voor één van de andere dieren! Alle dieren die niet werden opgegeten (dus o.a. de ‘winnende’ dieren van deze ronde) blijven als prooi liggen voor de volgende ronde. Na 16 ronden eindigt het spel en telt iedere speler zijn stapel met prooien. De diersoort is daarbij niet van belang maar de opgedrukte waarde wel. De speler met de meest waardevolle prooien wint het spel!

Onze mening

Jumbo & Co is een heruitgave van ‘Mausen’ dat Abacusspiele eerder al in 2004 op de markt bracht. Het spelletje en de kaarten zijn onveranderd, enkel het doosje heeft een andere achtergrondkleur gekregen. Vernieuwend is het spelprincipe dus niet, het doet ons ook denken aan enkele andere spelletjes in onze collectie, waaronder Om Nom Nom. Bij een heruitgave mochten ze de kaarten van ons ook wel in een nieuw jasje steken, ze zien er gewoon ouderwets en saai uit en zijn niet uitnodigend. Een soort slagenspel waarbij je 16 ronden na elkaar een kaart speelt en probeert in te schatten wat je tegenspelers zullen doen. De ene keer lukt dat goed, de andere keer loopt alles heel anders dan je dacht. Zeker geen slecht spel, maar ook zeker geen uitblinker die het kan halen van de vele andere kaartspellen in onze kast. De spelregels zijn erg eenvoudig, maar toch kan het lastig worden om het aan een niet-speler uit te leggen. Net zoals andere spellen in dit genre geldt: hoe meer spelers, hoe leuker. Terwijl het met drie spelers nog iets gemakkelijker is om in te schatten wordt het met zes spelers wellicht heel onvoorspelbaar, maar daarom niet minder leuk.

Conclusie: Jumbo & Co is een snel kaartspel, maar zeker geen uitblinker in zijn categorie.

Met dank aan ABACUSSPIELE!

Jumbo & Co

Auteur: Detlef Wendt
Uitgever: ABACUSSPIELE
Aantal spelers: 3 – 6
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 8 jaar

Spelbeschrijving

Scharfe Schoten, wat vrij vertaald ‘pittige pepers’ betekend, is een slagenspel. In tegenstelling tot vele andere slagenspellen gaan de spelers deze keer niet proberen het meeste of het minste slagen te halen, maar te voorspellen in welke kleur ze de meeste én minste slagen denken binnen te halen. De achterzijde van de kaarten verklapt alvast welke kleur kaarten je tegenstanders op hand hebben, maar daarmee weet je nog niet welke waarde die kaarten hebben. Daarnaast heb je nog de gemeenschappelijke voorraad waar je een kaart moet nemen telkens je een slag wint, een geschenk of juist niet?

Aan het begin van een ronde krijgt elke speler een aantal handkaarten en wordt er een gemeenschappelijke voorraad gevormd. Daarna worden ook de troefkaarten bepaald: bij elke kleur komt één waarde te liggen, die vier kaarten zullen troef zijn in de komende ronde. Dit bepaalt ook welke kleuren het hoogst gewaardeerd worden deze ronde. Op de afbeelding is rood het hoogst gewaardeerd en groen het laagst, de rode 10, gele 7, zwarte 5 en groene 4 zijn troefkaarten. Elke speler zal vervolgens bekend maken van welke kleur hij vermoedelijk de meeste én de minste kaarten zal verzameld hebben aan het eind van die ronde, dankzij de gekleurde achterzijden kan je deze informatie gebruiken tijdens je voorspelling.

Eén speler komt uit, daarna zullen de andere spelers een kaart moeten uitspelen in diezelfde kleur. Pas als ze de kleur niet kunnen volgen is het toegelaten een kaart in een andere kleur te spelen. De speler die een troefkaart heeft uitgespeeld wint de slag, in het geval dat er meerdere troefkaarten gespeeld werden wint diegene met de hoogst gewaardeerde troefkaart. Als er geen troefkaarten uitgespeeld werden dan wint diegene met de hoogste waarde in de hoogst gewaardeerde kleur, dat hoeft dus niet de kleur te zijn waarin de slag begonnen was! Diegene die de slag wint kiest een extra kaart uit de voorraad en verdeelt de gewonnen kaarten per kleur in zijn persoonlijke voorraad.

Nadat alle kaarten zijn uitgespeeld wordt er gecontroleerd of je een correcte voorspelling hebt gemaakt. Als je de meeste/minste kaarten bezit in de kleur dat je had voorspeld dan verdien je per juiste voorspelling 5 punten, bij een gelijke stand (even veel kaarten in een andere kleur) 3 punten. Als je beide voorspellingen correct had kan je bovendien nog bonuspunten verdienen! Er worden even veel ronden als het aantal spelers gespeeld, diegene die daarna de meeste punten behaalde wint het spel.

Onze mening

Scharfe Schoten sprak ons onmiddellijk aan door de mooie illustraties en de kleurrijke kaarten. Het blijft fascinerend hoe ze een het aloude principe van een slagenspel nog steeds kunnen omvormen tot een vernieuwend spelletje! Doordat je in Scharfe Schoten probeert te voorspellen welke slagen je gaat binnenhalen voelt het heel anders dan wat we gewoon zijn. Soms wil je een slag binnenhalen, maar soms juist niet! Probeer goed te redeneren aan de hand van de kaarten van jezelf en die van je tegenstanders, maar vergeet geen rekening te houden met die uit de algemene voorraad, want daar zal je élke keer één moeten nemen als je een slag wint. Vaak kunnen deze kaarten helpen om te voldoen aan je voorspelling, maar soms maken ze het probleem alleen nog groter. Je kan je tegenstanders op deze manier ook dwarszitten. Het feit dat je openlijk de voorspellingen van je tegenstanders kan zien voegt in dat opzicht wel wat tactiek toe in deze filler, al blijft de geluksfactor wel belangrijk.

De nieuwe twist aan Scharfe Schoten maakt het speciaal, maar ook wat ingewikkelder. Niet iedereen is er meteen mee weg: enerzijds moet je die voorspelling maken. Troefkaart wint altijd, anders is het de hoogste kaart in de hoogst gewaardeerde kleur, ook al is dat niet de kleur waarin de slag begonnen is. Dat zorgt wel voor verwarring tijdens een eerste rondje. Op zich geen probleem, na één ronde ben je er mee weg. Anderzijds verwacht je bij zo’n kort slagenspel dat iedereen meteen kan meespelen en dat is bij Scharfe Schoten niet altijd het geval.

Conclusie: Scharfe Schoten is een slagenspel vanuit een andere hoek bekeken, een leuke filler!

Met dank aan Zoch Verlag!

Scharfe Schoten

Auteur: Arve D. Fühler
Uitgeverij: Zoch Verlag
Aantal spelers: 3 – 4
Tijdsduur: ± 30 min.
Vanaf 10 jaar

Spelbeschrijving

Chimera is een spel voor drie spelers, gebaseerd op Tichu. Elke ronde zal één speler in de rol van Chimera kruipen en proberen te winnen van de twee andere spelers. Deze spelers vormen een team, maar toch zal er aan het einde maar één winnaar zijn!

Tijdens het schudden wordt één willekeurige kaart met de beeldzijde naar boven in de stapel gelegd, de speler die deze kaart ontvangt mag beginnen met bieden. Hierbij zijn slechts vier mogelijkheden: passen, 20, 30 of 40. Als je meteen 40 biedt hebben je medespelers dus geen kans meer om erover te gaan. De hoogste bieder wordt deze ronde Chimera en krijgt drie extra kaarten op hand. De andere spelers vormen deze ronde een team en mogen 1 of 2 blinde kaarten met elkaar ruilen. Het bod bepaalt hoeveel punten er aan het einde van de ronde te winnen/verliezen zijn.

Vervolgens volgt een soort slagenspel waarbij de spelers een bepaalde combinatie steeds in een hogere waarde proberen neer te leggen. Mogelijke combinaties zijn o.a. een enkelvoudige kaart, een paar, een trio, een kwartet of een straat. De Chimera komt uit met één van die combinaties, de andere spelers zullen daarna dezelfde combinatie uitspelen met een hogere waarde of passen. Nadat twee spelers na elkaar hebben gepast wint diegene die als laatste speelde. Deze speler krijgt alle kaarten uit deze slag. Naast de klassieke combinaties kan je ook drie opeenvolgende paren uitspelen of twee opeenvolgende trio’s. Bovendien kan je aan een trio of kwartet ook een enkele kaart of een paar toevoegen in de hoop je hand sneller leeg te spelen. Er zijn dus heel wat mogelijke combinaties. Er zijn daarnaast twee combinaties die elke keer mogen gespeeld worden én bovendien de kans groter maken dat je die slag wint: een kwartet zonder toegevoegde kaart of de Chimera Flight (2 jokers).

Een ronde eindigt wanneer één speler erin geslaagd is om al zijn handkaarten uit te spelen. Daarna volgt de puntentelling. Als de Chimera als eerste zijn handkaarten uitspeelde ontvangt hij dubbel zoveel punten als het bod aan het begin van die ronde, daarnaast kan hij nog eventuele bonussen verdienen. Als één van de andere spelers uitspeelde verliest de Chimera het geboden bedrag, beide andere spelers winnen 20 punten. Tenslotte kunnen alle spelers nog punten verdienen met hun gewonnen slagen, elke 2 en 11 is namelijk nog extra punten waard. Na deze puntentelling begint de volgende ronde. Het spel gaat verder tot één speler 400 of meer punten heeft, uiteraard kan je er ook voor kiezen om het spel korter/langer te maken.

Onze mening

De spelregels zijn in principe simpel, toch duurde het eventjes eer we er volledig mee weg waren. Dat kan ook te maken hebben met het feit dat we Tichu nooit eerder speelden, maar een extra voorbeeld in de spelregels had geen overbodige luxe geweest. Daarnaast misten we ook een overzichtskaart met alle mogelijke combinaties, zeker omdat er toch combinaties tussen zitten (met o.a. die toegevoegde kaarten) die in een ander spel niet courant zijn. Tijdens onze eerste speelsessie(s) lagen de spelregels dan ook voortdurend naast ons om de combinaties te bekijken. Na enkele spellen ken je het uiteraard wel bijna uit het hoofd, maar toch. De truc tijdens het delen is leuk gevonden, je hoeft niet meer te discussiëren over wie startspeler wordt, het wordt gewoon bepaald door de kaarten. Volgens de auteur zelf is dit één van de enigste spellen waarbij de spelers aandachtig zijn tijdens het delen. Het bieden is misschien wel het moeilijkste, als Chimera neem je steeds een risico: als je wint kan je véél punten verdienen (meer dan 100 in een ronde), in het andere geval verlies je punten. Als dat een paar keer na elkaar gebeurd kan het je wel eens zuur opbreken. Het slagenspel zelf is eenvoudig en spannend. Soms ben je er van overtuigd dat je een goede combinatie hebt dat niemand kan verbeteren, tot een tegenstander plots een kwartet of de Chimera Flight speelt! Het gaat dus zeker niet altijd van een leien dakje. Diegene die op de juiste moment beslist om de juiste kaarten te spelen zal het spel winnen.

Naarmate je het meer speelt krijg je meer inzichten en wordt het alleen maar beter, het is een spel dat je dus zeker een tweede kans moet geven. Na een eerste speelsessie waren we niet meteen overtuigt, maar hoe vaker we het speelden, hoe meer we het spel begonnen appreciëren. Tijdens onze laatste sessie vonden we het jammer dat het al gedaan was en we geen tijd meer hadden, we kijken er alvast naar uit om het nog eens te spelen. Wij speelden het spel steeds met dezelfde spelers, wat het spel hier alleen maar ten goede komt. We zouden het bijvoorbeeld niet voorstellen aan een 3e speler die het spel nog niet kent, of toch niet op een doorsnee spellenavond. We raden Chimera dan ook aan voor een vaste spelgroep van drie spelers die vaak hetzelfde spel willen spelen, het is vb. ideaal om mee te nemen op reis.

Conclusie: Chimera is het ideale spel voor een vaste spelgroep van drie spelers!

Met dank aan Z-Man Games!

Chimera

Auteur: Ralph H. Anderson
Uitgeverij: Z-Man Games
Aantal spelers: 3
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 13 jaar

Spelbeschrijving

De spelers proberen een machtig koninkrijk te stichten, ze willen vruchtbare velden en hebben uiteraard boeren nodig om de velden te onderhouden. Anders zal je geen winst maken, maar verlies doen. Dit alles op de motor van een slagenspel, en je speelt UGO!

De startspeler komt uit met één van de tien kaarten die hij op hand heeft, daarna moeten alle andere spelers om beurt één kaart spelen. Als je kaarten in dezelfde kleur op hand hebt ben je verplicht de kleur te volgen, als dat niet het geval is mag je een kaart in een andere kleur spelen. De speler die de hoogste waarde heeft gespeeld wint de slag en krijgt al de gespeelde kaarten, die moet hij per kleur sorteren in zijn koninkrijk. Bij gelijke stand wint diegene die in de slagenkleur speelde. Diegene die de slag gewonnen heeft moet nu uitkomen, en zo speel je 10 slagen tot wanneer alle handkaarten zijn uitgespeeld. Als je een kleur kaarten krijgt die je reeds in je koninkrijk hebt liggen van een vorige slag ben je verplicht de nieuwe kaarten daar bovenop te leggen. Als je een slag wint ontvang je niet alleen de kaarten maar win je ook het aantal boeren die vermeld staan op de kaart waarmee je de slag won, dat kan van 0 tot 2 gaan. Met de kaarten 1 en 2 kan je boeren verdienen als je de slag verliest, en daarbij is het beter als de slag gewonnen wordt in een andere kleur dan jouw 1 of 2.

Na 10 slagen volgt een puntentelling, daarbij tel je de waarde van de kaarten die bovenaan op je speelbord liggen, op voorwaarde dat er genoeg boeren aanwezig zijn! Als er niet voldoende boeren aanwezig zijn verlies je 5 punten per ontbrekende boer, als er op de drie laatste velden wél voldoende boeren zijn maar je er geen kaarten hebt kunnen leggen krijg je de vermelde punten. De punten worden genoteerd en er worden in totaal vier rondes gespeeld, diegene die na 4 ronden de meeste punten behaalde wint het spel.

Onze mening

UGO! is voor ons een ‘klassiek’ slagenspel in een modern jasje. Slagenspellen zijn er in alle soorten en maten, maar deze springt er wel echt bovenuit. Het is niet ‘zomaar’ een slagenspel, soms wil je een slag winnen maar andere keren juist niet! Daarnaast ben je ook erg bezig met het verzamelen van boeren, want dat is misschien wel het meest belangrijke in het spel. Als je namelijk niet veel boeren hebt mag je ook niet te veel kleuren winnen, want anders doe je alleen maar minpunten op. Elke ronde en elk spel is dus steeds verschillend, afhankelijk van je handkaarten en de kaarten dat je tegenspelers spelen. Als je zeker bent dat je de slag niet wint kan je een kaart spelen dat nadelig is voor je tegenspelers, maar je wilt uiteraard vermijden dat iemand je een 0 bezorgt terwijl je in die kleur net een 8 bovenaan hebt liggen! Die spanning en interactie maakt het spel natuurlijk juist speciaal en heel leuk. Het spel speelt over 4 ronden, al kan je uiteraard ook beslissen om minder ronden te spelen. Bij ons bleek dat de scores na 4 rondes altijd erg dicht bij elkaar eindigden, het bleef steeds spannend tot de allerlaatste ronde.

De spelregels zijn vrij thematisch geschreven, dat had voor ons niet gemoeten. Het is niet nodig om een thema te plakken op een slagenspel, en zeker niet als het spel uit zichzelf zo goed is als bij UGO! het geval is. Dankzij de vele voorbeelden zijn de spelregels wel heel erg duidelijk en kan er geen twijfel over bestaan. De kaarten zijn voorzien van mooie illustraties en héél kwalitatief gedrukt, we hebben het niet geprobeerd, maar de kaarten lijken zelf waterbestendig. 😉

Hoe meer spelers, hoe moeilijker het is om aan boeren te geraken, maar dat is dan voor iedereen hetzelfde. Met 3 spelers is het even goed als met 4. Met 4 spelers zitten bijna alle kaarten in het spel en kan je gaan redeneren welke kaarten je medespelers nog op hand kunnen hebben. Met twee spelers wordt het spel gereduceerd tot een ‘hoger-lager’ spelletje, een slagenspel met 2 werkt niet voor ons.

Met dank aan PLAYthisONE!

Conclusie: UGO! is een verslavend slagenspel dat uniek is in zijn soort.

UGO!

Auteurs: Ronald Hoekstra, Thomas Jansen & Patrick Zuidhof
Uitgeverij: PLAYTHISONE
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 30 min
Vanaf 9 jaar

Spelbeschrijving

Potato Man is een eenvoudig slagenspel. Deze keer is het niet diegene met de meeste/minste slagen die wint, maar diegene die de meeste patattenzakken verzamelt. In dit kaartspel zitten 4 kleuren: rood, blauw, groen en geel. Ze hebben niet allemaal dezelfde waarden, zo gaan de gele kaarten van 1 tot 13 en de blauwe van 4 tot 16. Daarnaast zijn er ook de patattenzakken in de vier kleuren, waarbij de gele kaarten 4 zakken bevat en de rode slechts 1.

Elke speler krijgt 12 kaarten op hand. De speler die uitkomt mag kiezen welke kaart hij speelt, daarna spelen de andere spelers in klokwijzerszin elk één kaart in een andere kleur. Als de eerste speler dus uitkomt met een rode kaart, kan de volgende speler nog kiezen tussen blauw, groen en geel. Alle kaarten in een slag moeten dus steeds een verschillende kleur hebben. Als iedereen aan de beurt is geweest is het diegene die de hoogste waarde gespeeld dat de slag wint. Die krijgt als beloning een kaart met zakken in de kleur van zijn gespeelde kaart. Als je met een gele kaart wint (laagste cijfers) win je dus in één klap 4 patattenzakken, win je met een rode kaart (hoogste cijfers) dan win je maar 1 zak. Als de zakken in die bepaalde kleur uitgeput zijn krijg je een gouden kaart met 5 zakken op! Een uitzondering: de gele kaarten met nummers 1, 2 en 3 zijn de zogenaamde ‘Potato Men’. Zij winnen normaal nooit door hun lage waarden, maar ze winnen wel van ‘Evil Potato’. Evil Potatoes zijn de hoogste rode kaarten met waarden 16 tot 18.

Van zodra iemand geen kaart meer kan spelen (omdat hij de juiste kleur niet op hand heeft), eindigt de ronde meteen. De patattenzakken worden opgeteld en genoteerd, de kaarten worden terug geschud. Er worden even veel rondes gespeeld als dat er spelers zijn. Diegene met de meeste punten wint het spel.

Bij 5 spelers mag er één kleur dubbel gespeeld worden, bij 2 spelers moeten beide spelers 2 kaarten spelen zodat er in totaal ook 4 kaarten gespeeld worden.

Onze mening

Potato Man is in zijn categorie een erg leuk spelletje. De spelregels zijn heel eenvoudig en binnen de 5 minuten uit te leggen, maar tijdens het spel komt er toch meer bij kijken dan je zou vermoeden. Doordat er in 4 verschillende kleuren moet gespeeld worden en de waarden van deze kaarten anders is, kan je gaan redeneren. Je wilt natuurlijk vooral winnen met gele kaarten want daar krijg je de meeste patattenzakken voor. Het kan heel spannend zijn als iemand lijkt te winnen met vb. een Evil Potato en de laatste speler plots Potato Man speelt. Uiteraard is er wel heel wat geluk betrokken in dit soort kaartspelletjes, maar je probeert de kaarten die je hebt op het juiste moment te spelen.

We hebben het spel nog niet met 5 spelers kunnen spelen, maar met zowel 3 als 4 spelers speelt het erg leuk. Met twee spelers gaat het ook, maar het mist de sfeer die het spel met meerdere spelers wel heeft. In zekere zin heb je het meer in de hand omdat je twee kaarten kan spelen, maar het wordt daarom niet leuker… Wij zullen het dus eerder met 3 of 4 spelen!

Conclusie: Potato Man is een slagenspel waar meer in zit dan je zou verwachten. 7/10

Potato Man

Auteurs: Günter Burkhardt & Wolfgang Lehmann
Uitgeverij: Zoch Verlag
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 10 jaar