Spelbeschrijving

Je stam gaat op zoek naar nieuwe oorden in de vallei en ontdekt zo stilaan nieuwe omgevingen. Ze trachten zoveel mogelijk voedsel te verzamelen en heel regelmatig schuilplaatsen te voorzien in de grotten. Elke speler bouwt zijn eigen vallei op door connecties te maken en op die manier voedsel, schuilplaatsen of andere voordelen te ontvangen.

Als je aan de beurt bent mag je domino-gewijs een tegel uit je persoonlijke voorraad aanleggen, door een passende tegel te plaatsen ontvang je voedsel en een bepaald voordeel afhankelijk van het landschap. Je kan er extra schuilplaatsen mee verdienen, tegels ruilen, een extra tegel aanleggen, bonustegels mee verkrijgen en nog veel meer. Door een tegel in een grot te plaatsen ontvang je extra schuilplaatsen en een bonustegel, waarmee je de landschapsbonussen nog eens kan uitvoeren zonder een passende tegel te moeten plaatsen. Aan het einde van je beurt vul je je persoonlijke voorraad aan tot vijf tegels door één of meerdere tegels te kiezen uit de gemeenschappelijke voorraad. Je hoeveelheid voedsel en schuilplaatsen wordt elke apart bijgehouden op het puntenspoor. Aan het einde is enkel je laagste score van belang, het is dus belangrijk om op beide manieren punten te scoren.

Als je geen tegel kan aanleggen ben je verplicht een nieuw landschap te beginnen. Nadat al je tegels omgedraaid zijn kan je in een andere grot opnieuw beginnen. Het spel eindigt nadat de laatste tegel uit de voorraad genomen werd, de speler die op dat moment de meeste punten heeft wint het spel.

Onze mening

Sapiens is een heel eenvoudig spel, het bekende domino-spelletje wordt verrassend als mechanisme gebruikt in een familiespel. Dat maakt dat de spelregels heel eenvoudig uitgelegd zijn: je speelt domino en probeert d.m.v. de kenmerken van je landschapstegels op verschillende manieren punten te scoren. Al snel zal je merken dat het spel daardoor niet zo eenvoudig is als het lijkt, je wilt alles goed laten uitkomen. Het wordt een echte puzzel waarbij je tracht zo weinig mogelijk punten zomaar voorbij te laten gaan, je gaat op zoek naar combo’s en je probeert op de twee manieren voldoende punten te scoren. Je kan je tegenstanders dwarszitten door tegels te ruilen, door een beer in hun vallei te plaatsen of door een tegel op te eisen waardoor zij minpunten en jij pluspunten krijgt! Sapiens heeft alles wat een goed familiespel moet hebben, enkel de herspeelbaarheid ontbreekt. Na 2 à 3 speelsessie hadden wij in elk geval het gevoel dat we het wel gehad hadden. Het aantal spelers heeft weinig invloed om het spelverloop aangezien iedereen toch grotendeels op zichzelf bezig is. Het mooie materiaal en de handige doos is het vermelden zeker waard!

Conclusie: Sapiens is een verrassend leuk familiespel.

Met dank aan IELLO !

Sapiens

Auteur: Cyrille Leroy
Uitgever: IELLO
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 10 jaar

Spelbeschrijving

Lewis & Clark behoorden tot de eerste Amerikanen die er in slaagden om van de Mississippi tot aan de Stille Oceaan en terug te reizen. De expeditie nam zo’n drie jaar in beslag, heel die tijd hielden onze ontdekkingsreizigers nauwkeurig een dagboek bij. Tijd om deze reis te reconstrueren: veel wandelen, paardrijden en onderhandelen met lokale indianen. En niet te vergeten: regelmatig je dagboek aanvullen!

Elke speler ontvangt 5 dobbelstenen in zijn eigen spelerskleur en legt (dobbelt) deze in het voorbestemde gebied op je spelersbord. Telkens wanneer je aan beurt bent kies je één symbool en kan je alle dobbelstenen met dat symbool inzetten op de verschillende actieplaatsen. Je kan er ook voor kiezen om enkel dobbelstenen te nemen en dus geen acties uit te voeren, in dat geval neem je ofwel al je eigen dobbelstenen terug, ofwel alle dobbelstenen op één zijde van het gemeenschappelijke bord. Zo kan je dus ook dobbelstenen van je tegenstander inpalmen, maar vergeet niet dat ze die elk moment terug kunnen opeisen. Afhankelijk van het symbool zijn er verschillende mogelijke acties, je kan expedities voorbereiden door de gepaste dobbelstenen op je bord te leggen, maar je kan ook dobbelstenen van symbool veranderen of nieuwe actie-kaarten aanschaffen. Als je in een latere beurt de ‘Abc-symbolen’ aan je reis acties toevoegt wordt je expeditie pas écht geschiedenis. Het doel is om op deze manier doorheen de bergen en rivieren op je persoonlijke expeditiekaart te reizen. Alle reis acties geven je namelijk een aantal stappen in één van de twee gebieden, door meerdere acties voor te bereiden (en gelijktijdig te activeren) kan je misschien wel twee expedities in één beurt uitvoeren, als tweede expeditie kan je kiezen uit één van de drie beschikbare kaarten op tafel. Als je daarin slaagt krijg je onmiddellijk een extra beurt als beloning.

Op de expeditiekaarten staan lokale diersoorten afgebeeld, door een set van verschillende dieren te ontdekken verdien je overwinningspunten, hoe meer verschillende, hoe beter. Daarnaast krijgt de speler met de meeste tipi’s (zowel op expeditie- als actiekaarten te vinden) nog wat bonuspunten. Tenslotte vind je nog punten op je expeditiekaarten, de speler met de meeste punten wint.

Onze mening

Lewis & Clark viel bij ons zeer goed in de smaak, van zodra we wisten dat Discoveries op de markt zou komen waren we uiteraard heel benieuwd. Het spel heeft ons allesbehalve teleurgesteld! In het begin moet je wat opbouwen: je hebt niet zoveel mogelijke acties en dobbelstenen. Naarmate het spel vordert gaat het steeds vlotter, je gaat op zoek naar extra actiekaarten en meerdere dobbelstenen. In de mate van het mogelijke probeer je twee routes te volbrengen om gebruik te maken van die extra actie. Het speelt enorm vlot en het is bovendien eenvoudig uit te leggen. Wat ons wel opviel was het verschil naargelang het aantal spelers: hoe meer, hoe leuker. Met twee spelers kan je heel weinig gebruik maken van de dobbelstenen van een andere speler, waardoor het al snel saai wordt.

Conclusie: Discoveries is voor ons een echte topper en zal nog vaak op tafel komen!

Discoveries

Met dank aan Asmodee België!

Auteur: Cédric Chaboussit
Uitgeverij: Ludonaute/Asmodee
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 60 min.
Vanaf 10 jaar

Spelbeschrijving

Kapitein Radin wilt zijn Gouden Schip toevertrouwen aan één van zijn crewleden, maar uiteraard niet aan de eerste de beste. De piraat die hem het meeste schatten kan bezorgen krijgt de eer. Alle piraten proberen zo veel mogelijk schatten in hun schatkist te krijgen en zo weinig mogelijk te verliezen aan Juwelier Jack.

Iedereen maakt zich klaar voor een reuze grabbelpartij: nadat de jongste speler start geroepen heeft mag iedereen gelijktijdig schatten nemen van de berg schatten op tafel. Je mag slechts één hand gebruiken en slechts één schat tegelijk nemen. Als je denkt dat je schatkist volledig vol is probeer je hem te sluiten en -indien nodig- te herschikken tot ze toe kan. De tijd is echter beperkt: van zodra de zandloper leeggelopen is eindigt de puzzeltijd. Als je schatkist op dat moment niet toe kan moet je schatten verwijderen (zonder de andere schatten opnieuw te puzzelen!) tot je de kist probleemloos kan sluiten. Vervolgens komt Juwelier Jack op de proppen en eist hij bepaalde schatten op. Alle spelers zijn verplicht om alle juwelen die hij vraagt te doneren, wàt hij vraagt is elke ronde verschillend en niet te voorspellen.

De speler die de meeste juwelen overhoudt wint de ronde en neemt één van de vier scheepscompartimenten, bij een gelijke stand krijgen alle betrokken spelers een compartiment. Het spel eindigt van zodra één speler er in geslaagd is om vier (of drie in een korter spelletje) compartimenten te verzamelen.

Onze mening

Het label ‘genomineerd voor Kinderspiel des Jahres 2015’ doet alvast vermoeden dat we met Schatz Rabatz alweer een goed kinderspel in huis gehaald hebben. In dit kinderspel wordt het ruimtelijk inzicht op de proef gesteld. In het standaard spel probeert iedereen zijn eigen tactiek: de ene kiest veel kleine schatten, de andere kiest de grote schatten. Aangezien je tijdens de grabbelfase nog niet weet wat Juwelier Jack zal opeisen blijft de geluksfactor erg hoog. Gelukkig hebben ze enkele lichte aanpassingen voorzien voor de jongste en oudste piraten. Geen twijfel over mogelijk: kinderen houden van dit soort ‘piratenspelletjes’ waarbij ze veel mooie en kleurrijke schatten mogen verzamelen. Toch is de herspeelbaarheid erg beperkt, na een tijdje weet je wel wat er in je schatkist past en wat niet. Met meerdere spelers is het uiteraard belangrijker om sneller te puzzelen, want voor je het weet is iedereen er vandoor met die schatten!

Conclusie: Geen topper in onze kinder-collectie, maar leuk voor af en toe.

Met dank aan Noris Spiele !

Schatz Rabatz

Auteur: Karin Hetling
Uitgever: Noris Spiele
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 15 min.
Vanaf 5 jaar

Spelbeschrijving

Grand Austria Hotel speelt zich af in Wenen, in het begin van de 20ste eeuw. Je waagt je kans als hotel uitbater, de concurrentie is niet min maar er zijn vast genoeg gasten om te overleven in deze branche. Kan jij jouw kleine hostel ombouwen tot een waardevol hotel? Één ding is zeker: je zal hard moeten werken, misschien wat personeel in dienst moeten nemen, kamers opmaken, drank en hapjes voorzien, …

Het spel bestaat uit 7 ronden, in elke ronde kom je twee keer aan de beurt. De startspeler rolt alle dobbelstenen en sorteert ze volgens hun waarde. Als je aan de beurt bent mag je één van de beschikbare gasten in je restaurant inviteren (en indien nodig betalen), daarna neem je een dobbelsteen en voer je de bijhorende actie uit. Met de waarden 1 en 2 kan je voedsel en drank verkrijgen, met een 3 laat je één of meerdere kamers opmaken tegen een kleine vergoeding. Met de hogere waarden kan je personeel, geld en/of keizerlijke punten verzamelen, die laatste zijn van belang aan het einde van de oneven ronden (op de eerste na). Het aantal beschikbare dobbelstenen van een bepaalde waarde bepaalt steeds hoe vaak je de actie kan doen en hoeveel je ervoor krijgt. Het is ook toegelaten om te passen, waarbij je één dobbelsteen in de vuilbak legt. Nadat iedereen twee keer aan de beurt is geweest worden de overige dobbelstenen opnieuw gedobbeld en krijgen alle spelers die gepast hebben de mogelijkheid alsnog een actie uit te voeren.

Voedsel en drank kan je meteen voorschotelen aan je huidige klanten of bewaren in je keuken, in dat laatste geval zal je later nog moeten betalen om op te dienen. Een tevreden klant (die z’n bestelde menu ontvangen heeft) kan je vervolgens naar één van de opgemaakte kamers leiden. Die klant levert je niet alleen overwinningspunten maar ook een mooi extraatje op, verschillend van klant tot klant. Dat kunnen extra keizerlijke punten zijn, maar ook geld, personeel, nieuwe klanten, punten, voedsel of drank enz. Na de 3de, 5de en 7de ronde komt de keizer langs en moet je hotel voldoende keizerlijke punten behaald hebben. Als je aan zijn strenge eisen voldoet krijg je een bonus, in het andere geval word je gestraft. De wijze waarop hij beloont/straft is tijdens elke speelsessie anders. Tenslotte zijn er ook nog de politieke kaarten, drie opdrachten waarmee je een heleboel extra punten mee kan scoren, vooral als je er in slaagt om de opdracht als eerste te volbrengen. Na 7 ronden volgt de puntentelling. Hoe meer bezette kamers, hoe meer punten, maar ook personeelsleden en keukenrestjes leveren nog iets op. Ontevreden gasten in je restaurant wil je liever niet, ze kosten je aan het einde vijf minpunten. De speler met de meeste punten wint het spel.

Onze mening

De lay-out en het materiaal deed ons alvast watertanden, dit is meestal het type spellen dat we zeer goed kunnen appreciëren. En dat was het ook! Een eerste speelsessie smaakte meteen naar meer. Het principe van ‘ik kies een dobbelsteen en voer de bijhorende actie uit’ kennen we uiteraard van Yspahan, het feit dat het aantal dobbelstenen met die waarde nu ook invloed heeft op de actie zelf is dan weer bijzonder. Thematisch klopt het verhaal helemaal, alles zit zo logisch in elkaar dat de verschillende acties gewoon een logische opeenvolging zijn. Je inviteert klanten, serveert ze iets lekkers, maakt een mooie kamer op en hopla, de centjes rollen binnen! De keuze zit eerder in de kleine dingen: Wélke klanten inviteer je in je restaurant? De ene levert meer punten op, de andere misschien een betere actie… Wélke hotelkamers ga je opmaken? Hoe hoger in je hotel, hoe duurder, maar hoe meer punten aan het einde. Door bepaalde compartimenten volzet te krijgen verdien je ook vaak iets extra, maar dan speelt de kleur van je klanten weer een belangrijke rol, … Grand Austria Hotel klasseren wij als licht expertspel, het is nét iets te uitgebreid om voor te schotelen aan een gelegenheidsspeler, maar een gedreven expertspeler vindt het vast te eenvoudig. Ook de herspeelbaarheid is een voordeel: de politieke opdrachten en de effecten van de keizer zijn steeds verschillend en hebben zeker invloed op het spelverloop. Bij ons viel het met alle spelersaantallen in de smaak.

Conclusie: Grand Austria Hotel krijgt van ons vijf sterren!

Met dank aan Mayfair Games!

Grand Austria Hotel

Auteurs: Virginio Gigli & Simone Luciani
Uitgever: Mayfair Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 60 min.
Vanaf 12 jaar

Spelbeschrijving

Vortigern heeft jou en je broer gevraagd om Brittannië te redden. Jullie hebben inmiddels wel kennis en manschappen voldoende om het heft in eigen handen te nemen. Zoek je weg naar de vele steden en dorpen en grijp alles waar je recht op hebt. De speler met de grootste buit gaat er bovendien met de overwinning vandoor.

De boot met drie pionnen van elke spelerskleur arriveert in de eerste haven, wanneer je aan de beurt bent mag je met élk van deze pionnen één actie uitvoeren. Als eerste actie kan je een pion aan wal brengen, in je volgende beurten kan je deze pion verder het land insturen. Door de juiste terreinkaart te spelen kan je je pion richting het achterland sturen, waarna je een dorp kan overvallen. Voor die laatste actie moet je één van de vier wegen kiezen (en betalen met terreinkaarten) vooraleer je stiekem mag controleren naar welke buit die weg leidt. Om iets meer zekerheid in te bouwen kan je ook een ontdekkingsreiziger sturen, zo kan je als spion kijken naar waar alle wegen leiden. Zo’n ontdekkingsreiziger (zwarte kaarten) kan je echter ook gebruiken als joker bij het reizen of om één van je verloren pionnen terug op de boot te plaatsen.

Telkens wanneer er zo’n ontdekkingsreiziger gespeeld wordt reist de boot namelijk verder naar de volgende haven. Op een gegeven moment heeft de boot uiteraard het einde van het speelbord bereikt, waarop het eerste bord verdwijnt, omgedraaid wordt en gebruikt wordt als vervolg van onze route. Alle pionnen die op dat moment nog op het verdwenen bord stonden zijn verloren. Op het einde van je beurt trek je twee nieuwe kaarten, voor elk van je pionnen in het achterland mag je een extra kaart trekken. Van zodra de boot voor de 4de keer een speelbord verlaat eindigt het spel, de speler met de grootste buit wint het spel.

Onze mening

Een tweepersoonsspel van Uwe Rosenberg, dat moesten we gewoon gespeeld hebben. Hengist kwam alvast verrassend uit de boot. De spelregels zijn erg eenvoudig te begrijpen en uit te leggen: je probeert de juiste kaarten te verzamelen en baant zo je weg doorheen het speelbord. Naast verzamelen komen er toch ook heel wat strategische keuzes aan te pas: speel je een ontdekkingsreiziger als spion, of waag je een gokje? Laat je een pion achter op de boot, of stuur je ze alledrie de aanval in? Hoe kan je een pion van je tegenstander dwarszitten dat hij misschien sneller verloren raakt? Kan je het achterland met 2 of zelfs 3 pionnen bemannen en de kansen van je tegenstander zo beperken? … Hengist speelt erg aangenaam en vlot. We zullen Hengist niet bestempelen als één van de beste tweepersoonsspellen, maar het mag er best zijn en wij leggen het graag nog eens op tafel, al zullen we het geen twee keer na elkaar spelen.

Conclusie: Hengist is een leuk en snel tweepersoonsspel.

Met dank aan Mayfair Games!

Hengist

Auteur: Uwe Rosenberg
Uitgever: Mayfair Games
Aantal spelers: 2
Tijdsduur: ± 20 min.
Vanaf 7 jaar

Spelbeschrijving

Taverna speelt zich af in het koninkrijk Averna. Op de dag van de heilige Sint Averna verzamelen alle inwoners in de hoofdstad om samen op kroegentocht te gaan. Van taverne naar taverne, drinken, zingen en vooral: feestvieren! Als herbergier is dit dé ultieme kans om je slag te gaan, ieders op zijn manier: eerlijk, magisch of bedrieglijk.

Als je aan beurt bent neem je één van de beschikbare consumentenkaarten, vervolgens kan je een consument (in dezelfde kleur als de gekozen kaart) in een taverne naar keuze plaatsen. Als de kleur van je cliënt overeenkomt met de gekozen plaats mag je jouw pion één stap vooruit zetten op het bijhorende consumentenspoor. Vervolgens krijgen de eigenaars van deze taverne inkomsten en kan jij gebruikmaken van de speciale krachten van één van de aanwezige figuren. Zo kan je bij de notaris aandelen kopen in de huidige taverne terwijl de Gob’Trotter voor extra gilden kan zorgen. Tenslotte heb je nog de prinses en de ambassadrice, zij helpen je aan koninklijke tegels of extra stappen op de consumentensporen.

Naast deze standaard acties zijn er nog heel wat extra’s die je kan activeren. Als de gilde van je consument overeenstemt met de gilde in de taverne heb je namelijk recht op iets extra. Dat kan wat extra inkomen zijn, maar ook een nieuwe toverkaart. Elke beurt kan je ook één van die kaarten uitspelen en zo een magische actie uitvoeren.

Het spel eindigt na 6/8 (afhankelijk van het spelersaantal) ronden, daarna volgt de puntentelling. Hiervoor wordt er gekeken naar het consumentenspoor, diegene die het hoogst gerankt is op het vooraf gekozen spoor mag als eerste kiezen op welke manier hij/zij punten zal scoren. Bij een gelijke stand geeft het volgende spoor de doorslag. Je kan er voor kiezen om punten te scoren voor je overgebleven geld, voor je aandelen, voor de uitgespeelde toverkaarten of gewoon 5 punten en één stap vooruit op élk van de consumentensporen. Dat laatste kan nog van pas komen in de tweede puntentelling, waar je per consumentenspoor nog punten verdient naargelang hoe ver je geraakt bent. De speler die daarna de meeste punten heeft wint het spel.

Onze mening

We waren erg benieuwd naar Taverna, het eerste spel van GeekAttitudeGames (Essen: The Game) kon zeker op ons enthousiasme rekenen en de illustraties van Taverna zagen er bovendien alweer veelbelovend uit. Het lezen van de spelregels ging niet zonder slag of stoot, het is best wennen aan die vele specifieke termen waarbij je in het begin moeilijk kan plaatsen over welk fiche of kaart het nu eigenlijk gaat. De eerste speelsessies waren best verwarrend: de grote lijnen zijn zo simpel, maar door de vele extra mogelijkheden zie je soms het bos door de bomen niet meer. Je kan consumenten naar een taverne brengen, maar wat krijg je nu weer extra, wat kan je daar al weer gaan doen en vooral: wat is nu eigenlijk de bedoeling? Je weet aanvankelijk niet op welke manier je punten gaat kunnen scoren, maar op alle onderdelen goed scoren wordt haast onmogelijk. Na de eerste twee speelsessies was dit het verdict: een goed expertspel met veel mogelijkheden en een interessante puntentelling. Vooral dat laatste, de eindtelling is bijzonder leuk, maar zorgt uiteraard ook voor het ongrijpbare tijdens het spel. De volgende sessies begonnen we opnieuw enthousiast aan Taverna, maar helaas werd het dan plots eentonig. Het plezier dat we ervoor hadden beleefd bleek plots vervlogen. Jammer.

Conclusie: Taverna is een goed expertspel met een interessante puntentelling maar een lage herspeelbaarheid.

Met dank aan Geek Attitude Games!

Taverna

Auteurs: Karl Marcelle
Uitgever: Geek Attitude Games
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 75 min.
Vanaf 12 jaar

Spelbeschrijving (geen spoilers)

The Marcy Case is er eerste uitbreiding op T.I.M.E. Stories, een nieuw scenario dat je net zoals Asylum helemaal kan beleven. Dit scenario speelt zich af in een Amerikaanse stad anno 1992. Marcy, een jonge vrouw, werd ontvoerd. Het is aan jullie team om Marcy én de toekomst te redden van al deze vreemde gebeurtenissen!

We willen jullie de pret niet ontnemen om dit verhaal zelf te ontdekken, daarom geven we in deze spelbeschrijving geen verdere details.

Onze mening

The Marcy Case is een heel ander scenario dan Asylum (basisspel). Je hebt niet het gevoel dat je hetzelfde spel aan het spelen bent, het is allemaal totaal anders. In tegenstelling tot Asylum is het doel hier van in het begin heel duidelijk: je moet Marcy redden. Wat er juist gaande is, waar je haar kan vinden en hoe je haar zal moeten redden blijven grote vraagtekens, maar daar kom je vast snel achter! Het feit dat het doel duidelijker was maakte dit scenario voor ons gemakkelijker dan het vorige, je wist waar je naartoe moest werken zonder zo maar te zitten spelen en je af te vragen “Wat is nu eigenlijk de bedoeling?”. De lay-out (eerder ‘zombie-style’) was mooi, maar toch niet helemaal ons ding. Wij hadden in totaal vier speelsessies/runs nodig om Marcy te redden.

Tenslotte die ene vraag die we altijd krijgen “Is het zijn geld waard, je speelt het maar één keer”. Zoals we ook bij het basisspel al vermeld hebben is dit niet zomaar een spel maar een hele belevenis. Juist, je speelt het maar één keer, maar ga met z’n vier naar de cinema en je ziet de film ook maar één keer. De ene heeft het geld er voor over, de andere niet, dat zal iedereen voor zich moeten beslissen. Het enige wat we kunnen meegeven is dat we tot hiertoe aan beide scenario’s veel plezier beleefd hebben en nog steeds benieuwd zijn naar de volgende scenario’s.

Conclusie: Een geweldig avontuur, ook al lag het thema ons niet helemaal.

Met dank aan Asmodee België!

The Marcy Case – T.I.M.E. Stories

Auteur: Nicolas Normandon
Uitgever: Space Cowboys
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 90min./sessie
Vanaf 12 jaar

Spelbeschrijving

Een echte gentleman zorgt voor goede inkomsten, sociale contacten en liefst nog wat politieke waarden. The Prodigals club is een mannenclub waar ze het tegen elkaar opnemen om juist het omgekeerde te bereiken! In plaats van al die goede eigenschappen willen ze nu af van al die bezittingen, die sociale verplichtingen en hun invloed in de politieke wereld.

Aan het begin van het spel wordt er beslist welke competities er meespelen. De eerste sessies wordt er aanbevolen slechts twee van de drie mogelijke competities te combineren, in latere sessies kan je ze naar hartenlust alle drie gelijktijdig spelen. In de eerste competitie probeer je al je waardevolle bezittingen kwijt te spelen: je eigendommen en je geld. In de andere competities wil je alle sociale contacten verbreken en zo weinig mogelijk stemmen halen bij de volgende verkiezing. Het spel wordt gespeeld over vijf rondes, of tot één van de spelers één competitie op 0 krijgt.

In de eerste fase van een ronde kunnen spelers elk om beurt een loopjongen op het speelbord zetten, je kan er o.a. kaarten mee verzamelen, maar ook bezittingen ruilen, geld uitgeven, stemmen kwijtspelen of je zo slecht gedragen zodat je op een slecht blaadje komt te staan bij de invloedrijke edelen. Daarna kunnen alle spelers hun acties uitvoeren met behulp van de verzamelde kaarten: witte kaarten kan je maar éénmalig gebruiken, zwarte kaarten kan je één keer per ronde activeren van zodra je er op je spelersbord hebt gelegd. Nadat alle acties uitgevoerd werden en de spelers weer in alle opzichten wat armer zijn geworden volgt de verkiezing in Hyde Park. De speler die deze ronde de meeste megafonen verzamelde zal heel wat stemmen verliezen, diegene met de minste megafonen krijgt er zelfs een stem bij. Tenslotte komt ook Mevrouw Beatrice nog even langs en worden alle personen die voldoen aan haar eisen iets hoger gewaardeerd, wat je natuurlijk ook graag wilt vermijden.

Na vijf ronden eindigt het spel en volgt de puntentelling. Het is belangrijk om op alle competities slecht te scoren, want uiteindelijk is het enkel jouw beste competitie die de doorslag zal geven: diegene die daar het slechtst op scoort wordt de winnaar van The Prodigals Club!

Onze mening

Last Will is zeker en vast één van de betere expertspellen in onze collectie, toch is het telkens opnieuw wennen aan de manier van spelen waarbij je niets wilt winnen maar alles wilt verliezen. The Prodigals Club zien we eerder als ‘Last Will’ voor gevorderden. De goede elementen van Last Will blijven behouden, het thema en de goede uitwerking ervan, het workerplacement-gedeelte gecombineerd met de acties. Bij alle acties ga je keer op keer op zoek naar de goede combo’s: een actie uitvoeren is één, maar meerdere symbolen verzamelen zodat je die actiekaarten optimaal kan benutten is al iets anders! Terwijl je je bij Last Will echter op één competitie focust (bezittingen) moet je je aandacht nu grondig verdelen onder twee of zelfs drie competities. Dat maakt het spel meteen heel wat uitdagender en boeiender. De combinatie van meerdere competities moet je onder de knie krijgen, hoe vaker je het spel speelt, hoe beter dat zal lukken. Het spel kent dus zeker en vast een groeimarge. Na de eerste speelsessies heb je steeds meer zin om het nog een keer te spelen, je voelt dat je er beter in wordt en je wilt nu ook graag drie competities combineren. Bovendien is er ook de mogelijkheid om The Prodigals Club te combineren met Last Will. The Prodigals Club is een spel waar we alleen maar positief over kunnen zijn, ook al ontbreekt het net die x-factor die er voor zorgt dat het bij onze favorieten hoort en veel op tafel komt.

Conclusie: The Prodigals Club is Last Will voor gevorderden!

Met dank aan Czech Games Edition!

The Prodigals Club

Auteur: Vladimir Suchý
Uitgever: Czech Games Edition
Aantal spelers: 2 – 5
Tijdsduur: ± 90 min.
Vanaf 14 jaar

Spelbeschrijving

10 jaar na de release van het populaire dobbelspelletje ‘Regenwormen’ komt Zoch met een uitbreiding: “Heckmeck Extrawarum”, binnenkort ook in het Nederlands verkrijgbaar. Deze uitbreiding brengt ons 5 specialisten, 2 nieuwe tegels en enkele regenwormfiches. De spelvoorbereiding is vergelijkbaar met die van het basisspel, de nieuwe tegels met waarde 11 en 13 worden mee in de rij gelegd, de specialisten worden elk op een bepaalde tegel gelegd.

Het spel verloopt in grote lijnen hetzelfde: na elke worp kies je één waarde (of de worm) waarvan je alle dobbelstenen aan de kant legt. Alle dobbelstenen die je op deze manier aan de kant hebt liggen worden opgeteld en bepalen de totale waarde van je worp. Naar gelang die waarde kan je een tegel uit de rij nemen. Uiteraard kan je ook met de uitbreiding nog steeds kapot gooien, je moet nog steeds minimum 1 worm hebben én je mag nooit een waarde aan de kant leggen dat je in een eerdere worp reeds gekozen hebt, op tijd stoppen is dus nog steeds de boodschap.

Om de nieuwe tegels te verkrijgen moet je exact 11 of 13 aan de kant gelegd hebben. Specialisten kan je verkrijgen door de tegel waar ze bij horen te bemachtigen. Belangrijk: je mag slechts één specialist in bezit hebben, als je een nieuwe ontvangt dan wordt je oude specialist automatisch weer op de tegel met de laagste waarde gelegd. Elke specialist heeft een unieke eigenschap, zo is de gouden dobbelsteen een mooie hulp tijdens je toekomstige beurten, je kan er enkel een één en een worm mee dobbelen. Met de rode worm ben je élke beurt verzekerd van een worm, de haan zorgt ervoor dat je tegels niet gestolen kunnen worden en de wezel laat je één keer per beurt toe om opnieuw te dobbelen als je niet tevreden bent met het resultaat. Tenslotte is er ook nog de zwarte raaf: deze heb je nooit in je bezit, maar geeft je meteen een extra worm voor de eindtelling.

Onze mening

Regenwormen is en blijft één van de meest gespeelde spellen in onze collectie, zoals jullie al in onze reeks Tafelporselein konden lezen. De uitbreiding voegt een aantal kleine en leuke elementen toe. De specialisten zijn één voor één pareltjes, liefst van al wil je ze allemaal hebben! Helaas kan je er maar één tegelijk hebben, de ene keer probeer je er speciaal naar te spelen, de andere keer krijg je ze gewoon in je schoot geworpen. De gouden dobbelsteen was hier wel favoriet, maar ook de haan en de rode worm waren geliefd. De zwarte raaf mag dan weer niet onderschat worden, het lijkt niets tijdens het spel, maar achteraf zijn het wel de wormen die tellen! De extra tegeltjes zijn dan weer leuk voor al die lage worpen, maar ‘exact’ uitkomen op 11 of 13 klinkt gemakkelijker dan het is. Het blijft nog steeds een dobbelspel, als je geen fan was van regenwormen dan zal je dat nu ook niet worden. Wij waren dat wel, de uitbreiding heeft er dan ook voor gezorgd dat deze klassieker terug wat vaker uit de kast komt.

Conclusie: Een uitbreiding die het basisspel nieuw leven inblaast!

Met dank aan Zoch Verlag!

Regenwormen Uitbreiding

Auteur: Reiner Knizia
Uitgever: Zoch Verlag / 999 Games
Aantal spelers: 2 – 7
Tijdsduur: ± 25 min.
Vanaf 8 jaar

Spelbeschrijving

Je staat aan het hoofd van een vierkoppig team avonturiers, net als de andere teams heb je maar één doel voor ogen: als eerste de Noordpool bereiken! Dit gaat niet zomaar zonder slag of stoot, de storm en je medespelers hebben geen medelijden. Het speelbord (met in het midden de noordpool) ziet er elke keer anders uit!

Afhankelijk van het aantal spelers moet je nog 2 tot 4 teamleden naar de Noordpool zien te krijgen. Aan het begin van je beurt plaats je één van je overige expeditieleden op het bord, daarna kies je één van de kaarten die momenteel voor jou op het bord liggen als actie. Met deze actie kan je bewegen en/of tegenstanders van het bord slaan in een bepaalde richting. Vervolgens wordt deze kaart op de stormstapel gelegd en controleer je onmiddellijk of het aantal punten op de kaart reeds een storm veroorzaakt. Wanneer je dat aantal hebt bereikt (verschillend naar gelang het aantal spelers) bepaalt de bovenste kaart op de stormstapel in welke richting het bord beweegt. Je expeditieleden staan misschien wel aan de andere kant van het bord! Tenslotte worden de kaarten voor jou aangevuld tot drie, al kan het gebeuren dat dit door de storm niet nodig is en één van je tegenstanders plots een kaart minder heeft… pech!

Elk team start met twee uitrustingen die van pas kunnen komen op je reis. Met een Husky kan je een extra kaart spelen terwijl je met sneeuwschoenen die lastige barsten in het ijs kan negeren. Een iglo beschermt je voor tegenstanders en een pikhouweel laat je de Noordpool langs eender welke kant beklimmen in plaats van die ene beschikbare kant. Tenslotte is er ook nog een rugzak om een kaart te bewaren en het kompas dat je toelaat de positie van de Noordpool te veranderen. Je kan extra uitrustingen verdienen door tegenstanders te slaan of door ze te vinden in de hoeken van het speelbord. Helaas kan ook dit negatief uitdraaien: misschien heb je pech en wordt er hierdoor wel een extra storm veroorzaakt? Een risico dat je zal moeten nemen! De speler die als eerste zijn 4de expeditielid naar de Noordpool gebracht heeft wint het spel!

Onze mening

Race to the North Pole heeft best een indrukwekkend bord voor zo’n eenvoudig spel te zijn. Dankzij de plexiplaatjes in de bovenste laag verandert het bord bij elke storm. Het spel voorziet heel wat verschillende teams, daarnaast zijn er ook kaarten voorzien om nog een eigen team te tekenen. Je vindt ook blanco actiekaarten en uitrustingsfiches in de doos, creatievelingen: ga je gang! Wij speelden het basisspel eerst met een groepje veelspelers, dat draaide op niets uit. Geen enkele positieve opmerking, het werd teniet gedaan als een ordinair, saai spel. Een nieuwe kans, met de juiste doelgroep, leverde een heel ander resultaat op. Race to the North Pole moet je zien als een kinderspel, een heel eenvoudig familiespel. Dan wordt het pas leuk en uitdagend. Het wordt een te gekke race waarbij je ongetwijfeld een gezonde portie geluk bij kan gebruiken. Soms kan je van die storm nuttig gebruik maken en brengt hij jouw teamleden wel een stapje dichter bij de Noordpool. De storm kan er ook voor zorgen dat je plots beter handkaarten krijgt en je teamleden plots met jouw stomme kaarten opgescheept zitten, of misschien heb je zelfs helemaal géén kaarten meer aan het begin van je beurt? Ik weet zeker dat de kinderen hier later nog veel plezier aan gaan beleven, de mogelijkheid tot het personaliseren van je teams zal daar zeker toe bijdragen. De herspeelbaarheid is voor een volwassene niet groot, voor kinderen dan weer wel. Het grootste nadeel aan dit spel is de spelregelboek: alles (maar dan écht alles!) wordt uitgelegd aan de hand van een (Engelstalig) stripverhaal. Kinderen lezen graag stripverhalen, maar als je spelregels wilt lezen of als je tussendoor vlug iets wilt opzoeken dan is dat allesbehalve handig.

Conclusie: Race to the North Pole is een heel leuk familiespel voor (jonge) kinderen!

Met dank aan Playmore Games!

Race to the North Pole

Auteurs: Jouni Jussila & Tomi Vainikka
Uitgever: Playmore Games
Aantal spelers: 2 – 4
Tijdsduur: ± 45 min.
Vanaf 7 jaar