MENU
»
S
I
D
E
B
A
R
«

Tafelporselein – deel 7
01 sep 2015 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

Ubongo: Das Duell

Ubongo was één van de allereerste spellen in onze collectie, het was één van de koopjes die we hadden gedaan op de eerste spellenbeurs dat we bezochten. Een jaar later kwam ook deze tweepersoonsversie in huis, die kwam duidelijk vaker op tafel dan zijn grote broer. Elke speler probeert in deze versie dezelfde puzzel op te lossen, de opgaven zijn deze keer veel moeilijker dan die in het basisspel. Ik herinner me dat we ooit zelfs een oplossing moesten opzoeken omdat geen van ons het kon vinden. Ubongo: Das Duell kwam hier intussen exact 20 keer op tafel, nét voldoende om in deze reeks te verschijnen. Nochtans dateert onze laatste speelsessie van 7 augustus 2014. Als puzzelliefhebbers hebben we in het begin veel plezier beleefd aan dit spel, toch is de kans klein dat het aantal speelsessies nog veel de hoogte in zal vliegen. Deze vermelding zorgt er wellicht voor dat we nog eens zin krijgen in een potje, maar de kans is heel groot dat het voorlopig ook bij één of twee speelsessies zal blijven.

Pairs

PairsPairs is één van de spelletjes die we samen met enkele vrienden via Kickstarter gebackt hebben. We zijn allemaal wel fan van een goede, snelle en leuke filler. Bovendien spraken de verschillende decks ons wel aan, Pairs werd toen uitgebracht in maar liefst 11 verschillende edities! Elk van ons bestelde een ander deck. De spelletjes lieten lang op zich wachten, toen ze – drie maand na de voorspelde datum – eindelijk arriveerden konden we nog eens een bedrag aan douanekosten betalen dat al bijna even duur was als de spellen zelf. Alsof dat nog niet erg genoeg was zaten ze ook nog eens onveilig verpakt en kwamen bijna alle decks er gedeukt uit. Al bij al vielen onze exemplaren nog mee in vergelijking met wat we hoorden van andere backers. Tot daar onze slechte ervaring met Pairs, de eerste week alleen al kwam het zo’n 16 keer op tafel. Enerzijds omdat het gewoon zo’n snel en verslavend spel is, anderzijds omdat we het ook meteen met alle vrienden hebben gespeeld die het spel ook gebackt hadden. Pairs komt zelden op tafel als filler tijdens een spelavond met veelspelers maar is nog steeds ideaal voor met de familie, mede omdat je het perfect met een grotere groep kan spelen. Het heeft zijn subtitel “A New Classic Pub Game” niet gestolen, dat verwoord perfect waar Pairs ideaal voor is. Pairs werd hier ondertussen 24 keer gespeeld maar we zijn er zeker van dat het – tijdens gepaste gelegenheden – nog veel op tafel zal komen!

Coconuts DUO

Coconuts DuoEind 2013 zagen we op Boardgamegeek al zotte foto’s en filmpjes van volwassen mensen die met aapjes en bekertjes aan het schieten waren, het leek net een bende kinderen. Toch bleek Coconuts erg populair. Op Spiel 2014 werd Coconuts DUO gelanceerd, een 5/6-speler uitbreiding en tevens een stand-alone voor twee spelers. Niet veel later kwam het hier op tafel en al snel begrepen we de hype. Veel woorden hoef je er niet aan vuil te maken, het is gewoon GE-WEL-DIG! En wees maar zeker, je zet het op tafel en iedereen speelt mee, zowel jong als oud kan wel eens van een sessie Coconuts genieten. De tweepersoonsversie leent zich uitermate voor een mini-toernooi, maar ook als uitbreiding – ja, ondertussen hebben we ook het basisspel in ons bezit – is het super leuk om met 5 of 6 spelers te spelen. Als je meerdere spellen combineert kan je zelfs met 7 of 8 spelers proberen… dat hebben we nog niet gedaan, maar staat zeker nog op ons verlanglijstje. Coconuts is sindsdien (en zeker sinds de komst van het basisspel) één van de favoriete fillers des huizes en de kans is heel groot dat dat nog een tijdje zo zal blijven.

Träxx

TräxxIn februari lanceerde NSV een nieuwigheid dat meteen onze aandacht trok, een kleurrijk spel van dezelfde makers als Qwixx. We waren er als de kippen bij om dit pareltje te testen en het is sindsdien nooit nog ver van onze tafel geweest. Toen White Goblin Games enkele maanden later bekendmaakte dat Träxx ook in het Nederlands zou verschijnen konden we dat alleen maar toejuichen, het was inmiddels de meest gespeelde filler ten huize Spellenmolen! We maakten er een uitdaging van om steeds hoger te scoren, zo haalden we tijdens onze eerste speelsessie een score van 39 en ligt onze maximumscore momenteel op 43. Niet al onze medespelers zijn fan van dit abstracte tussendoortje, maar voor ons lijkt het op ons lijf geschreven. Na 28 speelsessies beginnen onze bordjes helaas wel enkele slijtagekenmerken te vertonen, maar dat zal ons er niet van weerhouden om Träxx nog heel vaak op tafel te leggen de komende maanden.

Tafelporselein – deel 6
14 apr 2015 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

caféCafé International

Café International is één van de oudste spellen in onze collectie, het spel is uit * oei * … 1989. Laten we concluderen dat we dus vooral veel recente spellen spelen, en geen klassiekers :-). Ik ontdekte Café International een tiental jaar geleden op Brettspielwelt (link), een site waar ik verzeild was geraakt op zoek naar medespelers voor Boonanza, al speelde ik er dus ook wel eens andere spellen. Café International was één van mijn favoriete spellen waardoor ik op zoek ging naar de echte versie. Ik bestelde het kaartspel online en dat was toch wel een vrij grote teleurstelling, al werd het bij gebrek aan beter toch wel regelmatig gespeeld. Heel wat jaren later verzeilden we samen in deze hobby en zagen we reclame voor de 20-jarige jubileumeditie van het bordspel, we speelden het nog enkele keren online en plaatsten het op ons verlanglijstje. Kort daarna kreeg ik van mijn schoonouders dit mooie cadeau, het bordspel maakte deel uit van onze snelgroeiende collectie  en viel wél in de smaak, het kwam in 2012 zo’n 15 keer op tafel. De jaren daarop werd het steeds minder gespeeld. Je ziet aan het materiaal en het artwork dat het een ouder spel is dan de anderen in onze collectie, maar toch is het een spel waar we nooit nee op zullen zeggen!

Las VegasLas Vegas

We speelden las Vegas voor het eerst in 2013, tijdens ons eerste bezoek aan de spellenclub ‘Prettig gescoord’ in Aalst, nog zo’n avond om nooit te vergeten. We kwamen samen met ons (schoon)mama voor het eerst in de club en wilden graag Terra Mystica spelen, de vaste clubleden dachten allemaal dat we beginners waren en we ons wel erg zouden vergissen. Ze waren mooi mis, “die meisjes met die mama” waren een kleine twee uur later klaar met hun eerste potje Terra Mystica en zochten nog iets kleins om de avond mee af te sluiten. In de voorraad van de club vonden we Las Vegas, waarvan we eerst dachten dat het een ouder spel was, al bleek het achteraf nog vrij recent te zijn. Ons verdict: leuk, maar niet bijzonder. Iets later kwam het spel weer op tafel bij vrienden en toen we een half jaar later naar de BBQ van de spellenclub gingen alweer. Stilaan begonnen we het spel meer en meer te appreciëren, want het kwam op ons verlanglijstje en kregen het cadeau met Kerstmis. Met ons twee werd het nooit heel vaak gespeeld, maar telkens we bezoek kregen was Las Vegas één van de fillers die regelmatig op tafel kwam. Net toen dat enthousiasme wat begon te doven ontdekten we de uitbreiding en kreeg het de boost dat Las Vegas nodig had om in onze reeks Tafelporselein te geraken. Of het nu nog vaak gespeeld zal worden blijft nog afwachten.

Kingdom Builder

Kingdom Builder was zo’n spel waarover we vanaf de eerste speelsessie héél enthousiast waren. Ken je het, het idee dat er geen enkel spel leuker is dan dat? Raar maar waar, dat had ik ooit na die eerste speelsessie op BSM.CON in 2013. Mijn enthousiasme was zo groot dat ik het een kleine twee weken later al cadeau kreeg voor mijn verjaardag. Het werd die maand ons meest gespeelde spel, maar de grote crush verdween langzaam. De uitbreidingen voegden later nog leuke elementen aan dit spel toe waardoor het spel in juli 2014 de kaap van 20 plays bereikte. Helaas kwam het daarna amper nog op tafel, we vinden Kingdom Builder nog steeds een leuk spel, maar het behoort niet meer tot onze favorieten.

moddervarkensModdervarkens

Onze eerste sessie Moddervarkens was eerder per ongeluk: op Zuiderspel 2013 waren we bij de eerste aanwezigen en liepen we al snel naar de stand van White Goblin Games. Nee, niet om moddervarkens te testen, maar in de hoop om Qin te kunnen spelen! Helaas waren andere spelers ons al voor en stonden we daar maar wat te draaien, waarop een enthousiaste demoër vroeg of we een spelletje Moddervarkens wilden spelen. “Oei, een kinderspel” dachten we. Achja, dan zitten we tenminste in de buurt als die mensen klaar zijn met Qin, dus waarom niet. Een andere dame vergezelde ons en het was best leuk, een aangename verrassing om de dag mee te beginnen. Inmiddels staat Moddervarkens hier in onze reeks Tafelporselein en is het nog niet duidelijk of Qin dat ooit zal halen! Het heeft het ons al heel wat leuke spelmomenten bezorgd. In tegenstelling tot sommige andere spellen in deze reeks hebben we nooit zo’n periode gehad waarin Moddervarkens extreem veel gespeeld werd. Het kwam vooral op tafel met vrienden en gelegenheidsspelers, we konden er zelfs enkele niet-spelers helemaal van overtuigen. Ook ons klein neefje speelde moddervarkens al eens mee, dan pas besef je dat het spel echt niet zo eenvoudig is als het lijkt. Sinds die laatste speelsessie is hij inmiddels al weer twee jaar ouder, tijd om het nog eens te proberen!

Tafelporselein – deel 5
08 jan 2015 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

 

RummikubRummikub
.
Dé klassieker die vele gezinnen over de hele wereld in de kast staan hebben kwam ook bij ons vaak op tafel! Sinds we ons gespeelde spellen bijhouden (eind 2011) kwam Rummikub nog 26 keer op tafel. De reden dat Rummikub de laatste jaren nog zo vaak op tafel komt ligt eigenlijk bij Meme, mijn grootmoeder. Enkele jaren geleden was dat hun bezigheidstherapie, Meme en Pepe speelde elke dag zo’n 3 uurtjes Rummikub. Telkens we op bezoek kwamen zat er niets anders op dan mee te spelen, het waren telkens heel leuke momenten! Op een dag was het daar ineens gedaan met spelen, Pepe zegt dat hij het niet meer graag doet, Meme zegt dat hij niet tegen zijn verlies kan. Jammer, want sindsdien wordt daar ook niet meer zo vaak gespeeld als wij op bezoek komen.

 

Linko!
.
LinkoDaar is ie dan, ons meest gespeelde spelletje in 2014. Linko kwam al heel snel na het verschijnen in onze collectie, zo vroeg zelfs dat het in vele speciaalzaken nog niet te koop was! Op een dag waren we met ons twee in Center Shop (Mol) en stonden – uiteraard – weer eens naar de rekken vol gezelschapsspellen te kijken. Linko stond er opeens tussen, wat we nog nooit eerder gezien hadden! Toen we die avond thuis kwamen postte Eric Martin plots een video-recensie van datzelfde Linko, met de meertalige naam AbluXXen. Meestal kijken we niet graag naar videorecensies, maar deze keer was dat toch anders. Die recensie was zo overtuigend dat het kaartspel meteen bovenaan op onze verlanglijst stond, al was het helaas nog in geen enkele webshop te vinden. Toen Els de volgende dag in Mol moest passeren stopte ze in de winkel en kocht ze het spel als verrassing, al denk ik dat ze het stiekem zelf ook graag wilde! 🙂 Diezelfde week kwam het al meteen vaak op tafel, enkele weken later was Linko het allereerste spel waar we een recensie over schreven. Misschien heeft dat spel dus wel de doorslag gegeven om met deze blog te beginnen? We zijn nu nog steeds enthousiast over Linko, na elk potje hebben we vaak meteen zin om het nog eens te spelen.

 

Verboden Eiland copyHet Verboden Eiland
.
Het Verboden Eiland was dan weer het allereerste coöperatieve spel dat we ooit speelden. Het is inmiddels ongeveer drie jaar geleden dat we in Oberonn zaten om nieuwe spelletjes te testen. Het Verboden Eiland was een spel met een aantrekkelijke doos en lay-out en wilden we het dus ook meteen testen, over een ‘coöperatief spel’ hadden we nog nooit gehoord. Ik las de spelregels en begreep er niets van. Er stond iets in de trend van ‘je mag met elkaar overleggen wanneer je aan beurt bent’. Ik zei nog luidop: “Waarom zou ik nu aan jou vragen wat ik moet doen??” Het duurde eventjes vooraleer ik het helemaal besefte, maar wanneer ik de spelregels helemaal gelezen had werd het stilaan duidelijk… we moeten dus samen winnen… of samen verliezen. Dat klonk raar in onze oren en kon ons niet meteen overtuigen, maar oké, we gaven het een kans. We speelden het spel en waren meteen laaiend enthousiast, wat leuk! Gelukkig was ik enkele weken later jarig, het coöperatieve spel kwam meteen op het lijstje en was één van de leukste cadeaus dat ik dat jaar kreeg. We beleefden veel plezier aan het spel, maar dat plezier verminderde toch wel naarmate we het spel beter leerden kennen. We stapten later over naar moeilijkere coöperatieve spellen met een grotere uitdaging, maar Het Verboden Eiland behoudt toch een speciaal plaatsje in onze kast. Inmiddels speelden we dit instapspel al enkele keren met ons 6-jarig neefje en ook hij is heel enthousiast. Benieuwd of het aantal speelsessies hierdoor weer in de hoogte zal vliegen!

 

Ghost Stories
.
Ghost StoriesGhost Stories kennen we nog niet zo lang als Het Verboden Eiland maar kwam wel al even vaak op tafel! We speelden het voor de eerste keer in een spellenclub maar het spel kon ons totaal niet bekoren. Inmiddels zijn we erachter gekomen dat het niet met iedereen leuk is om coöperatieve spellen te spelen, dat ligt dan niet altijd aan het spel, maar aan de medespelers. Sommige spelers leiden het volledige spel en dicteren wat iedereen moet doen, anderen zitten er bij zonder enige interesse. In onze eerste speelsessie van Ghost Stories zaten we – voor dat type spel – wellicht bij de verkeerde spelers. Toch bleef het spel nazinderen, een half jaar later wilde ik het toch nog een kans geven en kwam het op ons verlanglijstje voor Kerstmis. Het kerstcadeautje kwam vervolgens erg vaak op tafel, maar heel moeilijk is het niet om aan 20 speelsessies te geraken: we hadden er meer dan 10 nodig vooraleer we het spel voor de eerste keer konden winnen! Inmiddels kunnen we het spel veel meer appreciëren dan na die eerste speelsessie. Het wordt nu stilaan tijd dat we nog eens een poging wagen om de geesten te verjagen!

Tafelporselein – deel 4
01 nov 2014 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

Pandemie

We kochten Pandemie in maart 2012 zonder eerst te proberen. We kenden Het Verboden Eiland en hielden van het principe, maar we waren toe aan een coöperatief spel met wat meer uitdaging. Na wat opzoekingswerk leek Pandemie de ideale opvolger, en daar kregen we geen spijt van. Spellen als Dominion kwamen in die beginperiode ontzettend vaak op tafel en verdwenen dan naar de achtergrond, Pandemie is één van de weinige spellen uit deze reeks die langzaamaan tot onze meest gespeelde spellen ging behoren. De uitbreiding ‘Virus Alarm’ zorgde er voor dat we het spel nog liever gingen spelen en we waren dan ook erg benieuwd naar de nieuwere uitbreidingen. Helaas bezitten wij enkel de oude versie en is de nieuwe uitbreiding hier niet mee te combineren, we hadden het er niet voor over om daarvoor een nieuw basisspel aan te schaffen.

Agricola

Agricola was het spel van de primeurs voor ons. Na lang aarzelen besloten we een eerste keer naar een spellenclub te gaan, de spellenclub van Sint-Truiden. Daar speelden we als eerste spel Agricola, bovendien onze eerste workerplacement ooit! Met al die kaarten erbij was het wat overweldigend, maar we waren zeker enthousiast. Die nacht droomden we nog van het kweken van schapen en het voeden van onze gezinsleden! In mei 2012 kocht ik Agricola voor Els haar verjaardag en het kwam de maanden daarna ontzettend vaak op tafel, het is dan ook een lange tijd ons lievelingsspel geweest. Uiteindelijk speelden we Agricola het liefst met ons twee, de voornaamste reden daarvoor was omdat het dan gewoon veel sneller gaat. Stilaan begon Uwe Rosenberg tot onze favoriete spelontwerpers te behoren, nadat Boonanza ons in de spellenwereld bracht werd Agricola onze nummer één. In de lijst met onze favoriete spellen is Agricola inmiddels wel heel wat stapjes naar onder verschoven, maar elke nieuwigheid van Uwe Rosenberg krijgt nog steeds onze interesse.

7 Wonders

We speelden 7 Wonders voor het eerst op Zuiderspel 2012. Het was helemaal niet de bedoeling dat we naar die beurs zouden gaan, Paasmaandag is meestal voorbehouden voor een familiebijeenkomst. Onverwacht is die toch verplaatst en trokken wij onvoorbereid richting Eindhoven. We hadden al wel gehoord van 7 Wonders maar waren niet meteen op zoek om het te spelen, tot er plots een tafel vrij was en een vriendelijke demoër vroeg of wij wilden aanschuiven. Oké dan maar, we zullen wel eens meespelen… Op één of andere manier is 7 Wonders dan toch in onze collectie beland en kwam het regelmatig op tafel. De meeste mensen waar wij toen mee speelden waren toen ook beginners, het was dus ideaal! Later probeerden we de variant voor twee spelers, ondanks de vele commentaren die deze variant krijgt vonden wij het toch leuk om die variant te spelen. De uitbreidingen ‘Leaders’ en ‘Cities’ zorgden dat het spelplezier in 7 Wonders weer werd aangewakkerd, en de nieuwe uitbreiding ‘Babel’ heeft alvast onze interesse!

Tsuro

We zagen Tsuro voor het eerst op één van de bekende TableTop-video’s van Will Wheaton en het trok meteen onze aandacht. Toch heeft het daarna nog een hele tijd geduurd tot Tsuro in onze collectie kwam, in de meeste winkels vonden we het niet terug en webshops waren niet aan ons besteed. Tot we het spel in april 2014 toch maar bestelden, stiekem durf ik zeggen dat dat onze beste koop ooit geweest is. Niet omdat Tsuro ons favoriete spel is of omdat er niks beters in onze kast staat, maar omdat de momenten die we met Tsuro beleefd hebben gewoon onbetaalbaar zijn. Tsuro kan je met iedereen spelen, jong of oud, en het feit dat het tot 8 spelers kan maakt dat het een perfect spel is voor op familiefeestjes. Onze Bomma van 84 jaar haar gezicht straalt als we Tsuro bovenhalen en kan niet meer stoppen eens ze begonnen is, maar ook alle andere generaties spelen met veel plezier mee.

Tafelporselein – deel 3
18 sep 2014 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

Boonanza: het dobbelspel

De reden dat we deze aangekocht hebben kan je wellicht al raden, onze Boonanza-collectie moest zo compleet mogelijk zijn! Op één of andere manier moet het dobbelspel van Boonanza echter aan onze aandacht ontsnapt zijn, we wisten namelijk niet dat er een dobbelspel zat aan te komen tot we de Nederlandstalige versie op een dag zagen liggen in een lokale spellenwinkel, leuke verrassing! Het spel kwam in die twee jaar daarop zo’n 33 keer op tafel, maar de helft van die keren was dat dan nog met de verkeerde spelregels. Blijkbaar hadden we een belangrijke spelregel over het hoofd gezien: dat andere spelers geen gebruik meer mogen maken van de dobbelstenen die op het bonenveld aan de kant zijn gelegd. Pas toen ik een jaar geleden een recensie las in Spielbox viel die fout op, het lijkt opeens een heel ander spel! Onze vrienden kunnen er nu nog steeds niet aan uit en vragen elke keer opnieuw wat nu weeral de fout was in de spelregels… *oeps*

Het figuur op de voorkant van de doos heeft me een jaar later nog een keer verrast. Zo kreeg ik van een goede vriendin een heel mooie, zelfgemaakte verjaardagskaart met daarop deze jonglerende boon in een leuk 3D-effect.

Konijnen hokken

De dag dat ik ‘Konijnen hokken’ voor mijn verjaardag kreeg was best grappig. Elk jaar komen we met onze vaste spellengroep samen om ons verjaardagen te vieren en veel spelletjes te spelen. Aangezien één van die vriendinnen haar verjaardag maar vijf dagen vroeger is dan mijne vieren we die verjaardagen altijd samen. Dat jaar stond ‘Konijnen Hokken’ toevallig op ons beide verlanglijstjes. Nog meer toeval was dat wij het spelletje voor haar verjaardag gekocht hadden maar dat ik het ook voor mijn verjaardag kreeg! Nu maar hopen dat we het leuk zouden vinden hé 🙂

We speelden het onmiddellijk en het viel meteen in de smaak! Het kwam de periode daarop dan ook regelmatig op tafel, al is het nu weer een tijdje geleden.

Hanabi

Hanabi is met 28 speelsessies ons meest gespeelde coöperatieve spel! Ik had erover gelezen toen het in 2012 op SPIEL was verschenen, maar helaas gingen wij toen zelf nog niet naar Essen. Een maand later stormden we als twee gekken het winkeltje binnen tijdens SPEL te Broechem, in de hoop dat zij een exemplaar van Hanabi zouden hebben. Helaas kregen we onmiddellijk te horen dat het al uitverkocht was, ook al waren we bij de eerste. Een maand later kreeg ik Hanabi van mijn jongere zus cadeau op Kerstavond, we waren super blij en konden dan ook amper wachten om het spel te spelen! De ochtend daarna kwam het al meteen op tafel en we waren erg enthousiast! Dit kaartspelletje is dan ook zo uniek en verslavend dat ons enthousiasme bijna twee jaar later nog even groot is. De reden dat het spel zo vaak op tafel komt is omdat je je score steeds wilt verbeteren, je wilt liefst die maximum score van 25 punten halen! Als dat gelukt is wil je de variant met de regenboogkleuren spelen en de maximumscore van 30 halen, zo houdt het nooit op 🙂 We zijn er tot hier toe zo’n 2 à 3 keer in geslaagd om de 25 punten te halen met het basisspel, maar 30 hebben we helaas nog nooit gehaald. Tijd om het nog een keer te proberen!

Graantje de voorste

Graantje de voorste heb ik in 2012 met mijn verjaardag cadeau gekregen, al kan ik me niet helemaal herinneren van wie. Aangezien ook deze filler zo vaak op tafel kwam kan je wellicht al vermoeden dat het hier wel in de smaak viel. Over het spel zelf valt er deze keer niet veel te vertellen, op dit verhaal na:

Een 5-tal maanden later kregen we telefoon van Els haar mama, één van de jonge kuikentjes werd afgestoten door moeder kip en had het erg koud. Els haar mama heeft het kuikentje meteen warm in haar handen genomen en vanaf dan binnen onder de rode lamp grootgebracht. Het werd al snel heel tam en kwam de graantjes uit onze handen pikken. Zo’n klein lief kuikentje wouden we uiteraard graag op de gevoelige plaat vastleggen en op één of andere manier wouden we er graag een spel bij betrekken. Graantje de voorste leek dan ook uitermate geschikt voor deze gelegenheid. De foto is nog steeds een leuke herinnering:

 

 

 

Tafelporselein – deel 2
02 sep 2014 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

Can’t Stop

Het verhaal achter Can’t Stop is misschien wel het meest gekke van allemaal. Ik leerde het spel een 10-tal jaar geleden kennen op Brettspielwelt (link), het was daar één van de spellen die ik het meest speelde. Het spel is zo kort en verslavend, zeker de digitale versie. Ik speelde het zo vaak dat ik het bijna als een computerspel beschouwde, het ging zo eenvoudig en snel waardoor ik niet vermoedde dat het gebaseerd was op een bordspel. Toen we in november 2011 op onze eerste spellenbeurs stonden aan te schuiven aan de kassa stond er een man te roepen ‘De laatste dozen, slechts 10 euro!’, dat was Can’t Stop, en ondanks het zien van de titel had ik het toch niet door. We testten nog even wat andere spelletjes die in reclame stonden, maar het had geen zin om Can’t Stop te testen, door die massa volk in dat winkeltje zou het toch al lang uitverkocht zijn tegen dat we daar terug waren. Toen we een paar uurtjes later terug aanschoven om de spellen dat we getest hadden aan te kopen stond de man er nog steeds, deze keer met een veel grotere stapel. Een simpele verkooptruc was het dus, maar wat hadden wij spijt dat we het spel niet getest hadden in tussentijd. In de tweede helft van 2012 gingen we regelmatig naar de spellenclub in Sint-Truiden en op een dag zag ik Can’t Stop op tafel liggen. Opeens herkende ik het spel, het was dat spel van op de beurs en… het spel dat ik zoveel jaren eerder online speelde?! Die dag begon de zoektocht naar Can’t Stop, en wel specifiek naar de editie van Ravensburger aangezien we dat de mooiste vonden, al was die nu bijna niet meer te vinden. Een hele tijd later lazen we op Bordspelmania dat iemand deze versie verkocht, nooit gespeeld en nog in folie. En voila, het werd meteen onze eerste (en enige) ‘tweedehandse’ aankoop, op Zuiderspel 2013! Diezelfde maand speelden we het spel al meteen 20 keer, je zou bijna denken dat we deze rubriek toen al in gedachten hadden! Na die eerste maand kwam het spel minder op tafel, maar af en toe mag die toch nog eens verschijnen, hoor! Als er één filler is waar je niet kan mee stoppen is het deze toch wel, hé?

Regenwormen

regenwormenRegenwormen is, op Boonanza na, één van de meest speciale spellen in onze collectie en werd daarom ook verwerkt in ons logo. De reden daarachter heeft echter niets te maken met het spel, maar alles met het verhaal erachter. Daarvoor moeten we terug naar 24 oktober 2009, we hadden een afspraakje in Leuven. Wetende dat we beide erg graag spelletjes speelden bezochten we elke winkel waar ze gezelschapsspelen zouden verkopen, en in die winkels hadden ze Regenwormen uiteraard ook. Het was vooral de pocket editie dat onze aandacht trok, we waren gefascineerd dat er een spel zou zitten in zo’n klein doosje. Het doosje werd een heel gespreksonderwerp en deed ons beide denken aan zo’n doosje met muntjes, terwijl geen van ons beiden graag muntjes snoept! Fascinerend toch hoe je aan zo’n eenvoudig doosje een heel verhaal kunt breien?

Of het spel nu leuk was of niet, die pocket versie werd min of meer een symbool voor onze eerste dag samen. Twee maand later kreeg ik het mini spelletje als kerstcadeau, maar helaas bleek het incompleet en moesten we het eerst nog gaan ruilen voordat we het spel konden testen! In de winkel hadden ze geen meer dus moesten we ruilen met een ander spel, wat een pech. Gelukkig hadden ze de gewone versie nog wel en kreeg ik die dan als cadeau. We speelden het spel en waren best enthousiast over die filler! We speelden het met veel familieleden en vrienden, en het grootste deel daarvan kocht het spel nadien ook. Het is bovendien ook één van de spellen die ons Bomma graag speelt, maar voor haar zijn het geen wormpjes maar slakskes! 🙂

Een tijdje later kochten we ook de pocket versie. Die was dan wel te klein om echt veel te spelen, maar geef toe… die kon toch niet ontbreken in onze kast, hé?

Boonanza

Ik kende het spel van op de middelbare school, na de leerstof was er wel eens tijd over voor een spelletje Boonanza. Ik kocht het spel meteen en speelde het veel keren met mijn mama, zus en vrienden. Ik kocht enkele uitbreidingen/varianten en speelde het spel ook honderden keren op Brettspielwelt. Op de dag dat ik Els voorstelde aan mijn familie kwam het spel meteen op tafel bij wijze van kennismaking, terwijl zij als enigste het spel niet kende en al de rest aan tafel juist heel goed! Ondanks de zenuwkes had ze de smaak in ieder geval te pakken, we speelden enkele varianten met twee, maar ook met vrienden en familie. Samen wilden we onze Boonanza collectie uitbreiden, en ze ging op zoek naar alle varianten en uitbreidingen dat we nog niet hadden! Bijna twee jaar later ontdekte Els dat er een nieuwe twee persoonsvariant ging verschijnen: Bohn Camillo, die moesten we hebben! We konden het spel oppikken op een spellenbeurs in Broechem: Spel 2011. Het leek ons maar niets, maar we besloten toch eventjes binnen te springen aangezien we die zondag op bezoek waren bij Els haar ouders, dat was er niet zo heel ver vandaan. Was dat eventjes een verrassing, we hadden nooit gedacht dat er zo veel spellen bestonden. We kwamen dan ook thuis met een 5-tal spellen, we hadden het spellenvirus te pakken en de eerste uitzaaiingen waren een feit! Pas een maand later begonnen we onze speelsessies bij te houden en sindsdien kwam Boonanza nog 33 keer op tafel, maar het is zonder twijfel ons meest gespeelde spel ooit!

Boonanza staat na al die jaren nog steeds tussen ons favoriete spellen en de drang om onze collectie te vervolledigen is er nog steeds. Toen ik Els in oktober 2013 ten huwelijk wou vragen kon ik dan ook geen beter manier vinden dan het ontwikkelen van een eigen variant op Boonanza. Dat verhaal kan je hier lezen: Cupiboon

Ticket to Ride

Ticket to Ride speelden we voor het eerst in Oberonn en behoorde tot de eerste spellen die we leerden kennen in de dagen na die eerste spellenbeurs. Ook over dit spel waren we meteen enthousiast, het moest en zou snel in de collectie komen, en elke reden is goed om een spel te kopen hé, niet dan? Ik stopte eventjes in een winkel in Leuven toen ik van Brussel op weg naar huis was en kocht het spel als verrassing: een cadeautje van de Sint! Kwam dat even mooi uit, dat het die dag net Sinterklaas was. Ik kocht de Europa editie zonder te beseffen dat dat een variant was, maar gewoon met het idee dat de kaart van Europa gemakkelijker zou zijn om te spelen. Ticket to Ride blijft voor ons een ideaal instapspel, wat is het toch leuk om het spel op tafel te leggen bij niet-spelers en aan hun reactie te zien dat ze zich toch amuseren met een spel. “Wie had dat gedacht!” De variant Zwitserland kwam bij ons het meeste op tafel, al zijn we ook erg blij dat we het originele spel nu kunnen spelen met de super kwalitatieve jubileum editie.

Tafelporselein – deel 1
10 aug 2014 door Ralda

In deze rubriek schrijven we iets kort over onze meest gespeelde spellen, of meer bepaald over alle spellen dat we minimum 20 keer speelden doorheen de jaren. De titel ‘tafelporselein’ is dan ook gebaseerd op een porseleinen jubileum, wat staat voor 20 jaar. Vaak zullen het fillers zijn, maar er staan zeker ook grotere spellen in het lijstje. Bovendien is er ook een gezonde mix van klassiekers en nieuwere spellen. We zullen geregeld schrijven over de manier waarop we het spel leerden kennen en hoe onze mening over dat spel evolueerde doorheen de speelsessies, maar ook leuke anekdotes zullen de revue passeren! In elk deel van deze rubriek zullen we 4 spellen toelichten.

Zombie Dice

Zombie Dice is met 75 plays momenteel ons meest gespeelde spel, maar wisselt vaak van plaats met Qwixx.

We kennen Zombie Dice dankzij één van Will Wheaton’s TableTop video’s (link). Het leek ons wel eens een leuk dobbelspel, al heb je helemaal niets in de hand en is het uiteindelijk puur geluk. We hielden het in ons achterhoofd maar besloten om het spel niet te kopen. Een 6-tal maand later waren we in Oberonn (Hasselt) en kochten we twee spellen, geen idee welke. De verkoper vertelde ons dat er een actie was: ‘3 kopen, 2 betalen’. We konden dus een derde spel kiezen en het goedkoopste zouden we gratis krijgen. We zochten dus iets in dezelfde prijscategorie als die twee andere spellen en uiteindelijk kozen we Zombie Dice als gratis spel… achja, het was gratis, dachten we.

75 speelsessies later hebben we daar zeker geen spijt van! Zombie Dice komt zelden of nooit op tafel op echte spelavonden, maar is een topper in de familie. Bij familiebezoekjes hebben we dit dobbelspel bijna standaard bij: “Dit spel kunt ge gewoon spelen zonder na te denken!” klinkt het dan. Het is ook één van de weinige spellen dat we met ons 80-jarige Bomma kunnen spelen, en eens ze begonnen is is er geen stoppen meer aan! Je ziet ze glunderen als ze veel hersentjes dobbelt, en haar gezicht nadat ze wéér eens niet op tijd kon stoppen is onbetaalbaar. De herinneringen alleen al… Zombie Dice staat verdiend tussen onze meest gespeelde spellen!

Qwixx

Geen enkel ander spel slaagde er zo snel in om tussen onze meest gespeelde spellen te staan, de opmars die Qwixx hier gemaakt heeft vlak na het verschijnen was te zot voor woorden. Momenteel kwam het (al) 73 keer op tafel, maar misschien wordt het na deze woorden wel tijd om het nog eens te spelen!

Ik las over Qwixx in het Spielbox magazine en mijn interesse werd onmiddellijk gewekt. Ik kocht het dan ook als verjaardagscadeau voor Els begin mei 2013, het was toen nog maar net (in het Nederlands) verschenen, want ik was er van overtuigt dat ze het spel leuk zou vinden. Ze opende het cadeautje en ze leek helemaal niet zo blij als ik verwacht had. Ze had nog nooit van dat spel gehoord en bovendien deed het doosje haar denken aan het saaie Yahtzee. We probeerden het spelletje die avond, ze was meteen verkocht! We speelden het spel 12 keer die week, dat zegt al genoeg… We plastificeerde 4 scoreblaadjes en kochten 4 whiteboard markers, daardoor konden we het spel zo vaak spelen als we wilden, zonder dat onze scoreblaadjes slinkten.

Qwixx valt bij al onze medespelers in de smaak. Het kan als filler gespeeld worden met veelspelers, maar ook de niet-spelers in onze familie en vriendenkring spelen het spel erg graag. Sinds het verschijnen van Qwixx – het kaartspel komt het dobbelspel iets minder op tafel, maar laat ons zeggen dat ze mekaar afwisselen.

Carcassonne

Spreek over gezelschapsspelen en iedereen kent Carcassonne (en Catan). Dat was eind 2011 uiteraard ook al zo, toen onze collectie begon uit te breiden en we niet alleen meer Boonanza speelden. We speelden nooit eerder een tegel-leg-spel en vonden dat het er leuk uit zag op de foto’s. Toen kochten we nog spellen zonder ze eerst te proberen. Ik was al enthousiast over het spel nog voordat het één keer op tafel kwam en kreeg het dan ook als kerstcadeau op Kerstavond 2011.

We speelden het sindsdien vele keren, we kochten veel uitbreidingen en kregen nooit spijt van de aankoop! Carcassonne speelt erg goed met twee spelers en aangezien wij toen bijna altijd met ons tweetjes speelden was dat voor ons een groot voordeel. We speelden het spel vaak met alle uitbreidingen die we hadden (dat waren er toen een 7-tal), het werd dan echt een groot spel dat bijna volledig onze tafel inpalmde! Naarmate onze collectie groeide kwam Carcassonne minder en minder op tafel. De teller staat momenteel op 45 speelsessies, maar gaat nu nog maar amper omhoog. Wanneer Carcassonne nu uit de kast komt is het vaak met 1 of 2 uitbreidingen, die mega Carcassonne spellen zijn niet meer aan ons besteed. Het behoort nu niet (meer) tot onze top-10 maar blijft volgens ons toch een ideaal instapspel. Bovendien leerden we een paar jaar later ook Carcassonne Junior kennen om met ons klein neefje te spelen, en ook dat vinden we een erg goed spel om met kinderen te spelen! Wie weet krijgt het nog wel een boost als hij oud genoeg is om Carcassonne ‘voor grote mensen’ te spelen?

Dominion

Als we aan Dominion denken, moeten we alletwee aan een Youtube-filmpje denken. Een vriendin stelde Dominion voor aan Els, waarna ze informatie zocht op internet en o.a. dat bewuste filmpje (link) tegenkwam waar een vader vroeg “What game do you play over and over again?” en de jongen super enthousiast “Dominion!” riep. Zijn enthousiasme was zo aanstekelijk dat ik het spel kreeg voor mijn verjaardag begin 2012.

Ik kreeg meteen ook één van de uitbreidingen en later kochten we er nog enkele uitbreidingen bij. We waren best enthousiast over het spel en speelde het zo vaak dat het nu met 40 speelsessies nog steeds tussen onze meest gespeelde spellen staat, ook al speelden we het slechts 1 keer het afgelopen jaar. Op een bepaald moment deden we het opeens niet meer graag, vooral ik. Door al snel goudkaarten aan te kopen kan het spel gedaan zijn terwijl andere spelers amper begonnen zijn. Waarom hebben we dan al die uitbreidingen en al die koninkrijk kaarten nog nodig? Merkwaardig hoe je mening over een spel zo kan veranderen na zoveel speelsessies!

Ach, misschien verandert ons idee over Dominion ooit terug, maar momenteel komt het nog maar zelden op tafel en hebben we niet meteen zin om daar verandering in te brengen.

© @ E&E Spellenmolen